5 Σεπτεμβρίου 2016

How can young people wield more power around the world?

It’s not uncommon to hear politicians, political scientists and even activists talk about the need to “empower the youth”. Everyone calls youth to take a leading role in society, politics, economy and ultimately lead to a comprehensive change and development in every sector of human activity. But how can young people achieve it? What will motivate or provide them with guidelines?

On the occasion of the International Youth Day (August 12), the British newspaper “The Guardian” organised on August 11 a discussion entitled “How can young people wield more power around the world?”. The panel consisted of 10 young leaders from around the world, experts in participation and social engagement of young people. I had the luck and honour to be a member of this ambitious group and to contribute with my views and ideas in the public debate!

The discussion raised several issues, such as development, security, the fight against gender inequality etc. having always in mind the empowerment of youth. The primary question is how can we better leverage young people's skills and make them leaders of development. First of all, it is of high importance that young people are active and engaged in decision-making mechanisms at every level (local, national, international). When young people feel that their voices are being heard, then they can reach their full potential. We also need sustainable youth policies that in many countries do not exist or exist in a very abstract form. A good example of best practice on how young people can take decisions together with governments is the Council of Europe co-management system. Representatives from youth NGOs sit down in committees with government officials who together then work out the priorities for the youth sector and make recommendations for future budgets and programmes. It is a great challenge and still faces many difficulties, but works well for most of the cases.

A problem that many face or detect is the gap between young and older activists. Often they are not taken seriously or are treated suspiciously and disparagingly. We all advocate for a cause and we put our efforts together to achieve our goals. We shouldn't highlight the age of the activists, but their important role and action. There should be an honest dialogue and discussion among them. They should clarify their roles and take the best out of everyone. For example, young people may have more passion for the common cause and be ready to start a demonstration or a street-activity, but older people might have links with some media (TV, newspapers etc) and promote their cause more effectively and to a bigger audience through these channels. Activists should use all of their capabilities and “weapons” in a very efficient way. We have no space for inside brawls in our movements.

Among others, young people should instigate change and be the drivers of innovation, economic growth and trade, not just participants. Young people should not only wait for opportunities from the governments or the other institutions. They should start creating their own opportunities! As we all know, they are already the drivers of innovation! They should take more risks on business and try to invest on their skills. Some of the most successful start-up companies are founded and run by young people (often below the age of 25). We should be confident on our knowledge, abilities and skills and try to channel this in every way to our community. This can even lead to economic growth and development.

To facilitate the clustering, the Guardian reported the 11 ideas for leveraging the skills of the next generation of leaders that emerged through the discussion:
  1. Recognise we already have youth who are leaders in development
  2. Make young people the solution not the problem
  3. Get rid of youth side events
  4. Involve young people in government consultations
  5. Acknowledge that we’re not one homogeneous group
  6. Create more economic opportunities 
  7. Encourage participation in civil society at a young age
  8. Share knowledge and experience
  9. Start your own initiative to hold leaders to account
  10. Get everyone together to keep on top of youth priorities
  11. Listen and act on what young people say

Unfortunately, young people especially in southern Europe nowadays do not trust politicians and politics. Most of them have given up with politics and don’t take an active role in society. We should build again a relationship of trust and mutual respect among youth and politicians. Young people should be the drivers of political change, be actively involved in every aspect of social life and be a crucial part of the decision-making mechanisms. We are not the future generation, but the present generation!

Bookmark and Share
Read more...

3 Σεπτεμβρίου 2016

11 ιδέες για την αξιοποίηση των δεξιοτήτων της επόμενης γενιάς ηγετών

Συχνά ακούμε για τη λεγόμενη “ενδυνάμωση της νεολαίας” είτε από πολιτικούς, είτε από επιστήμονες, είτε από τους ίδιους τους ακτιβιστές. Όλοι καλούν τη νεολαία να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο στην κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία και εν τέλει να οδηγήσει στη συνολικότερη αλλαγή και πρόοδο σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριοποίησης. Πως όμως μπορούν οι νέοι να το καταφέρουν αυτό; Τι θα τους δώσει κίνητρο ή και κατευθυντήριες γραμμές;

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Νεολαίας (12 Αυγούστου), η βρετανική εφημερίδα “The Guardian” διοργάνωσε στις 11 Αυγούστου τη συζήτηση με τίτλο “How can young people wield more power around the world?”. Στο πάνελ συμμετείχαν 10 νέοι από όλο τον κόσμο με ειδίκευση στη συμμετοχή και κοινωνική ενεργοποίηση των νέων. Είχα την τύχη και την τιμή να συγκαταλέγομαι στη φιλόδοξη αυτή ομάδα και να συνεισφέρω με τις απόψεις και τις ιδέες μου στο δημόσιο διάλογο!

Στη συζήτηση τέθηκαν διάφορα θέματα, όπως η ανάπτυξη, η ασφάλεια, η καταπολέμηση της φυλετικής ανισότητας κλπ. έχοντας πάντα ως γνώμονα την ενδυνάμωση των νέων. Η πρωταρχική ερώτηση είναι πως θα καταφέρουμε να αντλήσουμε το μέγιστο από τους νέους, πως θα τους κάνουμε κοινωνούς και πρωτεργάτες της προσπάθειας για ανάπτυξη. Καταρχάς, για να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι δεξιότητές τους, θα πρέπει να τονίσουμε πως έχει μεγάλη σημασία οι νέοι να είναι ενεργοί και να συμμετέχουν στα θεσμικά όργανα και τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα (τοπικό, εθνικό, διεθνές). Όταν οι νέοι άνθρωποι αισθάνονται ότι οι φωνές τους ακούγονται, τότε μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές και ικανότητές τους! Χρειαζόμαστε επίσης βιώσιμες και μακροπρόθεσμες πολιτικές για τη νεολαία, που σε πολλές χώρες δεν υπάρχουν ή υπάρχουν σε μια πολύ ασαφή μορφή. Ένα καλό παράδειγμα βέλτιστης πρακτικής σχετικά με το πως οι νέοι μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις από κοινού με τις κυβερνήσεις είναι το co-management του Συμβουλίου της Ευρώπης. Οι εκπρόσωποι των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων νεολαίας μαζί με τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων κάθονται μαζί για να αναπτύξουν μια κοινή θέση σχετικά με τις προτεραιότητες, τους ετήσιους/πολυετείς στόχους και τα κυριότερα κονδύλια του προϋπολογισμού. Αποτελεί μεγάλη πρόκληση και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες, αλλά λειτουργεί ομαλά  στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Ένα πρόβλημα που πολλοί εντοπίζουν ή αντιμετωπίζουν είναι το χάσμα ανάμεσα στους νέους και τους ακτιβιστές μεγαλύτερης ηλικίας. Πολλές φορές δεν τους λαμβάνουν σοβαρά υπόψη ή τους αντιμετωπίζουν καχύποπτα και υποτιμητικά. Όλοι υποστηρίζουμε ένα σκοπό και βάζουμε τα δυνατά μας από κοινού για να επιτύχουμε τους στόχους μας. Δεν θα πρέπει να ασχολούμαστε με την ηλικία των ακτιβιστών, αλλά με το σημαντικό ρόλο και τη δράση τους. Θα πρέπει να υπάρχει ένας ειλικρινής διάλογος και συνεχής συζήτηση ανάμεσά τους. Θα πρέπει να αποσαφηνίσουν τους ρόλους τους και να πάρουν το καλύτερο από τον καθένα. Για παράδειγμα, οι νέοι άνθρωποι μπορεί να έχουν περισσότερο πάθος για τον κοινό σκοπό και να είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν μια πορεία διαμαρτυρίας ή ένα street-activity, αλλά και οι ηλικιωμένοι μπορούν να έχουν διασυνδέσεις με ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης (τηλεόραση, εφημερίδες κλπ.) και να προωθήσουν το αίτημά τους πιο αποτελεσματικά και σε μεγαλύτερο κοινό μέσω αυτών των διαύλων. Οι ακτιβιστές θα πρέπει να χρησιμοποιούν όλες τις δυνατότητες και τα “όπλα” τους με πολύ αποτελεσματικό τρόπο, αφού δεν υπάρχει χώρος για εσωτερικές έριδες στα κινήματα.

Εκτός των άλλων, οι νέοι θα πρέπει να υποκινούν την αλλαγή και να είναι η κινητήρια δύναμη της καινοτομίας, της οικονομικής ανάπτυξης και του εμπορίου, όχι μόνο οι συμμετέχοντες. Οι νέοι δεν θα πρέπει μόνο να περιμένουν για ευκαιρίες από τις κυβερνήσεις ή τα άλλα θεσμικά όργανα. Θα πρέπει να αρχίσουν να δημιουργούν τις δικές τους ευκαιρίες! Οι νέοι, άλλωστε, είναι ήδη οι ηγέτες και υποκινητές της καινοτομίας! Θα πρέπει να παίρνουν περισσότερα ρίσκα στον επιχειρηματικό τομέα και να προσπαθούν να επενδύουν στις ικανότητές τους. Είναι γνωστό πως μερικές από τις πιο επιτυχημένες νεοφυείς επιχειρήσεις ιδρύθηκαν και λειτουργούν από νέους (συχνά κάτω των 25 ετών). Θα πρέπει, ως νέοι, να έχουμε αυτοπεποίθηση για τις γνώσεις, τις ικανότητες και τις δεξιότητές μας και να προσπαθήσουμε να το μεταδώσουμε αυτό με κάθε τρόπο στην κοινωνία μας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στην οικονομική ανάπτυξη και την ανάπτυξη εν τέλει.

Για να διευκολυνθεί η κατηγοριοποίηση, o Guardian κατέγραψε τις 11 ιδέες για την αξιοποίηση των δεξιοτήτων της επόμενης γενιάς ηγετών που προέκυψαν μέσα από τη συζήτηση:
  1. Αναγνωρίστε πως έχουμε ήδη νέους που είναι ηγέτες στην ανάπτυξη
  2. Κάντε τους νέους τη λύση, όχι το πρόβλημα
  3. Απαλλαγείτε από τις παράλληλες εκδηλώσεις για τη νεολαία
  4. Εντάξτε τους νέους στις κυβερνητικές διαβουλεύσεις
  5. Αναγνωρίστε ότι δεν είμαστε μια ομοιογενής ομάδα
  6. Δημιουργήστε περισσότερες οικονομικές ευκαιρίες
  7. Ενθαρρύνετε τη συμμετοχή στην κοινωνία των πολιτών σε νεαρή ηλικία
  8. Μοιραστείτε τη γνώση και την εμπειρία
  9. Ξεκινήστε τη δική σας πρωτοβουλία για να κάνετε τους ηγέτες να λογοδοτούν
  10. Συγκεντρωθείτε όλοι μαζί για να διατηρηθείτε στην κορυφή των προτεραιοτήτων της νεολαίας
  11. Ακούστε και ενεργείστε πάνω σε αυτά που λένε οι νέοι

Δυστυχώς, οι νέοι κυρίως στη νότια Ευρώπη σήμερα δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς και την πολιτική. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν παραιτηθεί από την πολιτική και δεν αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο στην κοινωνία. Πρέπει να οικοδομήσουμε πάλι μια σχέση εμπιστοσύνης και αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των νέων και των πολιτικών. Οι νέοι πρέπει να είναι οι οδηγοί της πολιτικής αλλαγής, να συμμετέχουν ενεργά σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής και να είναι ένα καίριο μέρος των μηχανισμών λήψης αποφάσεων. Άλλωστε, δεν είμαστε η μελλοντική γενιά, αλλά η σημερινή γενιά!

Bookmark and Share
Read more...

12 Αυγούστου 2016

Διεθνής Ημέρα Νεολαίας 2016

Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. το 1999, η 12η Αυγούστου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα Νεολαίας. Η ημέρα αυτή παρέχει μια πολύ σημαντική ευκαιρία για να εισακουστούν σε ανώτερο επίπεδο οι εκκλήσεις των οργανώσεων νεολαίας και των κρατών σε όλο τον κόσμο για να ενισχυθούν οι πολιτικές για τους νέους και οι μηχανισμοί συνεργασίας με τους νέους μέσα από καινοτόμους τρόπους. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό τα Ηνωμένα Έθνη, τα κράτη, η κοινωνία των πολιτών, ο ιδιωτικός τομέας, τα πανεπιστήμια και οι λοιποί φορείς να συνεργάζονται στενά και αποτελεσματικά με τους νέους σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Κάθε χρόνο, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη σε ένα συγκεκριμένο θέμα. Χρησιμοποιείται ένα κεντρικό σύνθημα για να μεταδώσει την κατεύθυνση και τους στόχους των πρωτοβουλιών για τη νεολαία στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Νεολαίας, αλλά και για να εμπνεύσει τους νέους να αναλάβουν ενεργό δράση. Το θέμα που έχει επιλεγεί φέτος είναι “Ο Δρόμος προς το 2030: Εξάλειψη της Φτώχειας κι Επίτευξη Βιώσιμης Κατανάλωσης και Παραγωγής”. Αποτελεί σίγουρα αναγνώριση της σημασίας των προσπαθειών της νεολαίας, της συνεργασίας και της συμμετοχής στην υλοποίηση της “Ατζέντας για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη 2030”. Πιο συγκεκριμένα, αναγνωρίζεται ο ρόλος των νέων ανθρώπων στην εξάλειψη της φτώχειας και την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξης, μέσω της βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής.

Η “Ατζέντα 2030” ή αλλιώς “Στόχοι για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (Sustainable Development Goals - SDGs)” είναι μία δέσμη στόχων που αφορά την μελλοντική διεθνή ανάπτυξη και αποτελείται από 17 στόχους και 169 συνδεόμενους σκοπούς. Θεσπίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 και ουσιαστικά αντικατέστησε τους “Στόχους Ανάπτυξης Χιλιετίας (Millennium Development Goals - MDGs)”, των οποίων το χρονοδιάγραμμα επίτευξης εξέπνευσε στο τέλος του 2015. Οι “Στόχοι για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη” θα υλοποιηθούν από το 2015 έως και το 2030. Οι SDGs είναι ιδιαιτέρως σημαντικοί για τη νεολαία, καθώς και η συμμετοχή των νέων είναι ακόμη πιο επιτακτική από ποτέ στη δημιουργία ενός πλαισίου για την ανάπτυξη, η οποία τοποθετεί τους ανθρώπους στον πυρήνα του.

Η βιώσιμη κατανάλωση είναι εξίσου σημαντική με τη βιώσιμη παραγωγή. Η ανάπτυξη και προώθηση της πράσινης οικονομίας, καθώς και μεθόδων παραγωγής με μεγάλη οικολογική αποδοτικότητα, μπορούν να συμβάλλουν πέρα από τα προφανή οικολογικά οφέλη, όπως η μείωση της εκπομπής ρύπων ή η ελαχιστοποίηση των αποβλήτων, στην επίτευξη μιας πιο δίκαιας κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης. Η επένδυση στη βιώσιμη παραγωγή, πέρα από την κάλυψη των βασικών αναγκών των ανθρώπων, μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες απασχόλησης και να συμβάλλει στη διασφάλιση της κοινωνικής ένταξης όλων των ατόμων στις κοινωνίες τους.

Σε αυτή τη βιώσιμη ανάπτυξη οι νέοι καλούνται να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο, όντας η γενιά του μέλλοντος. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί νέοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ανυπέρβλητα εμπόδια επιχειρώντας να στραφούν στη βιώσιμη κατανάλωση. Τα κυριότερα εμπόδια στην πράσινη κατανάλωση θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι οι υψηλές τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών, καθώς και η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τις διαθέσιμες επιλογές.

Όλα αυτά, φυσικά, δεν αφορούν σε καμία περίπτωση μόνο τις λεγόμενες “τριτοκοσμικές” χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Είναι προβλήματα παγκόσμια που υπάρχουν ακόμα και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη χώρα μας να αποτελεί μια από αυτές. Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις μεθόδους παραγωγής και τις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων, με την πράσινη οικονομία και γεωργία να τίθενται στο περιθώριο λόγω έλλειψης πόρων.

Οι SDGs δεν αναφέρονται, άλλωστε, μόνο στην οικονομική ή γεωργική ανάπτυξη. Στους στόχους περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η καλή υγεία, η ποιοτική εκπαίδευση, η ισότητα των φύλων και η μείωση των ανισοτήτων, στόχοι τους οποίους δεν έχουμε επιτύχει πλήρως παρ’ ότι ζούμε σε μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και προοδευτική κοινωνία.

Η συμμετοχή στα κοινά, η εκπαίδευση, η εργασία, η υγεία, το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή είναι μερικοί μόνο από τους τομείς στους οποίους η νεολαία μπορεί να έχει (και πρέπει να έχει) καθοριστικό ρόλο όχι μόνο στο μέλλον, αλλά και στο παρόν. Οι 17 SDGs δίνουν το στίγμα και δείχνουν το δρόμο που θα πρέπει να κινηθούμε για τα επόμενα χρόνια με απώτερο σκοπό την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξης. Οι νέοι, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, θα πρέπει ενωμένοι να δράσουν συντονισμένα και με συνέπεια για την επίτευξη αυτών των στόχων!

Bookmark and Share
Read more...

5 Αυγούστου 2016

Ολυμπιακοί Αγώνες Ανασφάλειας

Έπειτα από τέσσερα χρόνια, ήρθε η στιγμή που οι απανταχού φίλαθλοι σε όλο τον κόσμο περιμένουν. Σε μερικές ώρες θα ξεκινήσουν επίσημα οι 31οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, οι οποίοι για πρώτη φορά διεξάγονται σε χώρα της Νότιας Αμερικής. Οι αγώνες αυτοί έχουν μείνει ήδη στην ιστορία πριν καν ξεκινήσουν για όλους τους λάθος λόγους! Θα πρέπει όλα να κυλήσουν ομαλά για τις επόμενες 17 μέρες και να δούμε εξαιρετικό αθλητικό θέαμα για να καταφέρουν να αποφύγουν το χαρακτηρισμό των χειρότερων Ολυμπιακών Αγώνων της ιστορίας. Αν συνυπολογίσουμε πως βρισκόμαστε αμέσως μετά το (κατά κοινή ομολογία) αποτυχημένο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου της Γαλλίας, οι οιωνοί δεν φαίνεται να είναι με το μέρος της Βραζιλίας...

Όταν τον Οκτώβριο του 2009 ο Jacques Rogge ανακοίνωνε πως το Ρίο ντε Τζανέιρο θα διοργάνωνε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, η Βραζιλία ήταν μια εντελώς διαφορετική χώρα. Υπό την ηγεσία του Lula, η Βραζιλία είχε διαρκή οικονομική ανάπτυξη, διεκδικούσε επάξια διεθνή ρόλο και φαινόταν πως θα αποτελέσει μια χώρα-πρότυπο σταθερότητας και εξέλιξης. Σήμερα, η χώρα μαστίζεται από μια βαθειά πολιτική κρίση και αντιμετωπίζει τη χειρότερη ύφεση από τη δεκαετία του ‘90. Από τον περασμένο Μάιο, η Πρόεδρος Dilma Rousseff βρίσκεται σε αναστολή καθηκόντων, με τον Michel Temer να αναλαμβάνει υπηρεσιακός Πρόεδρος. Τα συνεχή σκάνδαλα (Petrobras κ.ά.) μαστίζουν τη χώρα, η πολιτική κρίση παρατείνεται και η βία εξαπλώνεται μέσα κι έξω από τις φαβέλες. Η ανεργία φτάνει σε νέο ρεκόρ τετραετίας 11,3% (Ιούνιος 2016), σχεδόν διπλάσια από το 6,2% του Δεκεμβρίου 2013. To κατά κεφαλήν ΑΕΠ βρίσκεται ήδη στα 8.539$ (2015) από τα 13.039$ το 2011 κι όλα συνηγορούν πως θα έρθουν πιο δύσκολες μέρες.

Ο κυβερνήτης του Ρίο ντε Τζανέιρο κήρυξε πριν ενάμιση μήνα την πολιτεία σε κατάσταση οικονομικής έκτακτης ανάγκης, ζητώντας επιπλέον ομοσπονδιακή χρηματοδότηση για τη διοργάνωση των αγώνων. Ήδη το κόστος κατασκευής των υποδομών έχει ξεφύγει από τα όρια του προϋπολογισμού, πολλές αθλητικές εγκαταστάσεις δεν είναι έτοιμες και ασφαλείς γα τη διεξαγωγή των αγωνισμάτων, ενώ πολλά άλλα σημαντικά έργα υποδομής (όπως το μετρό και το ολυμπιακό χωριό) δεν είναι πλήρως αξιοποιήσιμα. Το υπέρογκο κόστος, κυρίως, οδήγησε τη μεγάλη πλειοψηφία των Βραζιλιάνων να εναντιωθούν στη διεξαγωγή των αγώνων. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση, το 63% πιστεύει πως οι αγώνες θα φέρουν περισσότερα προβλήματα απ’ ό,τι οφέλη για τη χώρα, ενώ το 50% διαφωνεί εντελώς με τη διοργάνωση των αγώνων!

Μετά τα πρόσφατα τρομοκρατικά χτυπήματα σε διάφορες πόλεις, όλοι πλέον φοβούνται πως μπορεί να σχεδιαστεί μια τρομοκρατική επίθεση και κατά τη διάρκεια των αγώνων. Περίπου 85.000 αστυνομικοί και στρατιώτες (σχεδόν διπλάσιοι από το Λονδίνο το 2012) έχουν αναλάβει την ασφάλεια αθλητών και κοινού, όταν ο αρχικός προγραμματισμός προέβλεπε 20.000 ένστολους. Οι συλλήψεις υπόπτων δεν αρκούν για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των επισκεπτών, ειδικά αν λάβουμε υπόψιν τις 2.036 δολοφονίες μόνο το διάστημα Ιανουαρίου-Απριλίου 2016!

Η ασφάλεια, όμως, των επισκεπτών δεν απειλείται μόνο από τους ισλαμιστές τρομοκράτες ή τις εγκληματικές συμμορίες. Η πανδημία του ιού Zika ανησυχεί ιδιαίτερα αθλητές και κοινό, μιας και έχει σοβαρές επιπτώσεις, ενώ δεν έχει παρασκευαστεί ακόμα εμβόλιο που να τον αντιμετωπίζει. Ήδη αρκετοί αθλητές (κυρίως του τένις και του γκολφ) έχουν ακυρώσει τη συμμετοχή τους στους αγώνες υπό το φόβο του ιού. Στα υγειονομικά προβλήματα έρχονται να προστεθούν και τα υψηλα επίπεδα ρύπανσης των υδάτων. Τα λύματα της πόλης, ακόμα και τα νοσοκομειακά, καταλήγουν χωρίς καμία επεξεργασία στη θάλασσα. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι παραλίες και η θάλασσα να έχουν γεμίσει σκουπίδια και επικίνδυνα απόβλητα εγκυμονώντας σοβαρούς κινδύνους για την υγεία κολυμβητών και ιστιοπλόων. Μάλιστα, πρόσφατα ξεβράστηκαν στις ακτές ανθρώπινα μέλη και πτώματα...

Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα, οι αγώνες έχουν στιγματιστεί από το ντόπινγκ. Η διεθνής οργάνωση για τον έλεγχο του ντόπινγκ WADA έκρινε ακατάλληλα τα εργαστήρια που θα εξετάσουν τα δείγματα των αθλητών στη Βραζιλία. Το κόστος τους ήταν περίπου 60 εκατ. δολάρια, αλλά τα αποτελέσματα των ελέγχων τους μπορεί να είναι εντελώς αναξιόπιστα. Επιπλέον, την τελευταία ουσιαστικά στιγμή η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ενέκρινε τη συμμετοχή Ρώσων αθλητών στους αγώνες, εξαιτίας του σκανδάλου ντόπινγκ στο οποίο εμπλέκεται. Η IAAF όμως αρνείται να δεχτεί όλους τους Ρώσους αθλητές κι έτσι στο στίβο θα υπάρχουν ελάχιστοι μόνο Ρώσοι, οι οποίοι ίσως συμμετέχουν ως “ουδέτεροι” αθλητές υπό την ολυμπιακή σημαία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, πολλοί ζήτησαν να αναβληθούν οι αγώνες ή να μεταφερθούν σε άλλη χώρα, ενώ κάποιοι ζήτησαν την ακύρωσή τους! Κατά το παρελθόν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν διεξήχθησαν μόνο κατά τη διάρκεια των δυο παγκοσμίων πολέμων, ενώ αναβολή δεν έχει υπάρξει ως τώρα στην ιστορία. Όπως είναι λογικό κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο να συμβεί τους τελευταίους μήνες κι έτσι παρά τα πολλά προβλήματα, η Βραζιλία θα διοργανώσει τους αγώνες.

Για να μην μεμψιμοιρούμε όμως συνεχώς, ας δούμε και τα θετικά που θα έχουν αυτοί οι αγώνες. Αναμένεται να συμμετέχουν περισσότεροι από 10.500 αθλητές από 206 χώρες, ενώ δυο χώρες, το Κόσοβο και το Νότιο Σουδάν, θα συμμετέχουν για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Δυο νέα αθλήματα προστέθηκαν στο πρόγραμμα: το γκολφ και το rugby sevens. Το γκολφ επιστρέφει στους αγώνες έπειτα από 112 χρόνια, αφού διεξήχθη για τελευταία φορά το 1904. Το rugby sevens αποτελεί μια παραλλαγή του rugby union, στην οποία οι ομάδες απαρτίζονται από 7 παίκτες αντί για 15 κι έχει μικρότερης διάρκειας αγώνες. Αξίζει να αναφερθεί πως το rugby union περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα των αγώνων μέχρι και το 1924.

Η προσφυγική κρίση των τελευταίων ετών οδήγησε τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στην απόφαση για τη δημιουργία μιας ομάδας προσφύγων που θα διαγωνιστούν υπό την ολυμπιακή σημαία σε διάφορα αθλήματα. Η ομάδα αποτελείται από δέκα μέλη που προέρχονται από χώρες της Αφρικής και τη Συρία. Η ΔΟΕ εξασφάλισε χρηματοδότηση ύψους 2 εκατ. δολαρίων για τις ανάγκες της προπόνησης και συμμετοχής των αθλητών-προσφύγων στους αγώνες.

Πολλοί υποστηρίζουν μέχρι και την τελευταία στιγμή πως ίσως τα λεφτά που δαπανήθηκαν για όλα τα παραπάνω να αποτελούσαν μια σοβαρή κρατική επένδυση για την ανάπτυξη και ανασυγκρότηση της χώρας με άλλο τρόπο. Πολλά νέα νοσοκομεία, σχολεία, κέντρα πολιτισμού, αθλητισμού και νεότητας θα μπορούσαν να έχουν χτιστεί στη θέση των υπερκοστολογημένων αθλητικών εγκαταστάσεων. Το κοινωνικό κράτος της Βραζιλίας θα μπορούσε να ευημερεί παρέχοντας παροχές υψηλού επιπέδου στους πολίτες. Πιστεύω, όμως, πως το πιο πιθανό είναι η Βραζιλία να μην επένδυε σε τίποτα απ' όλα αυτά και η άσχημη κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η χώρα, στην καλύτερη των περιπτώσεων να μην επιδεινωνόταν, αλλά να παρέμενε στάσιμη.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε από τη μεριά μας είναι να απολαύσουμε τους αγώνες χωρίς περαιτέρω απρόοπτα κι ας ελπίσουμε πως όταν τα φώτα των αγώνων σβήσουν, να μην αφήσουν πίσω τους μια οικονομία διαλυμένη, μια κοινωνία σε κρίση και μια δημοκρατία σε κίνδυνο...

Bookmark and Share
Read more...

20 Ιουλίου 2016

Νεανικός εθελοντισμός σε τοπικό επίπεδο

Στις 16 και 17 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων στο Γκάζι το “Φεστιβάλ Εθελοντισμού 2016 - Voluntary Action”, μια πρωτοβουλία του Skywalker.gr. Σκοπός του φεστιβάλ ήταν η σύγκλιση του οικοσυστήματος του εθελοντισμού, στην τροχιά της παραγωγής κοινωνικών αγαθών για την Ελλάδα της κρίσης και την παγκοσμιοποίηση των προσφύγων. Μη κυβερνητικές οργανώσεις, εθελοντές και δυνητικοί εθελοντές, εταιρίες και στελέχη που υλοποιούν προγράμματα κοινωνικής ευθύνης, τοπική αυτοδιοίκηση, άτυπες κοινωνικές ομάδες, συντελεστές της κοινωνικής οικονομίας και ωφελούμενοι εθελοντικών προγραμμάτων συναντήθηκαν σε μια κοινή γιορτή συνεργασίας, προσφοράς και ευγνωμοσύνης.

Στόχοι του Φεστιβάλ είναι μεταξύ άλλων:
  • Η άμεση επικοινωνία των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων για το συντονισμό και την εναρμόνιση των ενεργειών τους.
  • Η επιβράβευση των εθελοντών.
  • Η ευαισθητοποίηση και η ενεργοποίηση των πολιτών.
  • Η επικοινωνία των εθελοντικών προγραμμάτων με τους πόρους της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης.


Στο πλαίσιο του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε και το Συνέδριο Εθελοντισμού, στο οποίο καταξιωμένοι ομιλητές από πολλές παγκόσμιες οργανώσεις κάλυψαν θέματα που αφορούν τον εθελοντισμό, την πραγματική του διάσταση, τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις, τις παγκόσμιες τάσεις, καθώς και το πως μπορούν όλοι να αποκτήσουν και να αναπτύξουν κοινωνική συνείδηση μέσα από αυτόν. Είχα την τιμή να προσκληθώ και να συμμετέχω στο πάνελ “Εθελοντισμός στην Τοπική Κοινωνία”, ως εκπρόσωπος του Youthnet Hellas. Στο πάνελ συμμετείχαν επίσης οι παρακάτω ομιλήτριες:
  • Ελίζα Ε. Φερεκύδου: Δρ Βιολόγος, Συντονίστρια Προγράμματος “Σύμμαχοι Υγείας”
  • Ελευθερία Μ. Γκρίμπα: Εθελόντρια, εκπαιδεύτρια και δημιουργός του προγράμματος “Ο μικρός τουρίστας - Μια βαλίτσα ταξιδεύει”


Στην ομιλία με τίτλο “Νεανικός εθελοντισμός σε τοπικό επίπεδο” αναφέρθηκα κυρίως στη σπουδαιότητα των τοπικών εθελοντικών δράσεων για τη νεολαία στην Ελλάδα. Είναι γεγονός πως Αθήνα και Θεσσαλονίκη συγκεντρώνουν τη μερίδα του λέοντος στις τοπικές δράσεις εθελοντισμού και ενημέρωσης. Ελάχιστοι φορείς νεολαίας δραστηριοποιούνται εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης κι έτσι οι νέοι στην επαρχία δεν έχουν πολλές ευκαιρίες και διεξόδους. Ακόμα, παρατηρείται πως οι δομές των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων δεν είναι επαρκείς ή δεν καλύπτουν απόλυτα τους νέους. Αν συνυπολογίσουμε πως οι νέοι αυτή την εποχή έχουν έλλειψη κεφαλαίων, τεχνογνωσίας και χρόνου, βλέπουμε πως υπάρχουν πολλοί παράγοντες που τους αποτρέπουν από το να αναλάβουν ενεργό ρόλο στα τοπικά (και όχι μόνο) δρώμενα.

Επίσης, παρουσίασα την προσπάθειά του Youthnet Hellas για “αποκέντρωση” του εθελοντισμού, αφού κάθε περιοχή έχει διαφορετικές ανάγκες, πόρους, ιδιαιτερότητες και προτεραιότητες. Έτσι, κάτω από το σύνθημα “Think global, act local” προσπαθούμε να δημιουργήσουμε πυρήνες μελών σε διάφορες πόλεις που αρχικά θα υλοποιήσουν μικρής κλίμακας τοπικές δράσεις ενδυνάμωσης. Στη συνέχεια, οι νέοι αυτοί θα αναλάβουν τις δικές τους πρωτοβουλίες, όπου με αυτοοργάνωση, αυτόνομη δράση και χρηματοδότηση (κυρίως μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+) θα υλοποιήσουν μεγαλύτερης κλίμακας (εθνικής ή ευρωπαϊκής εμβέλειας) δράσεις ή προγράμματα στον τόπο τους. Το Youthnet Hellas σε όλη αυτή την προσπάθεια θα είναι αρωγός με παροχή εξειδικευμένης συμβουλευτικής και τεχνογνωσίας προς τους νέους αυτούς. Τέλος, παρουσιάστηκαν καλές πρακτικές και παραδείγματα από αντίστοιχες πρωτοβουλίες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Bookmark and Share
Read more...
Related Posts with Thumbnails

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP