Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Α.Μ.Ε.Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Α.Μ.Ε.Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

26 Ιουνίου 2011

Παγκόσμιοι Αγώνες Special Olympics 2011


Αυτές τις ημέρες η Αθήνα και κατ’ επέκταση η Ελλάδα έχουν την τιμή να φιλοξενούν τη διοργάνωση των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics για το 2011! Πρόκειται για μια διοργάνωση που μόνο νικητές έχει: τους νικητές της ζωής. Η Αθήνα πήρε τη σκυτάλη από τη Σανγκάη της Κίνας, η οποία διοργάνωσε τους αντίστοιχους αγώνες το 2007. Η όλη διοργάνωση θα διαρκέσει από τις 25 Ιουνίου ως τις 4 Ιουλίου και θα τύχει παγκόσμιας προβολής. Στα 21 αθλήματα των αγώνων θα συμμετέχουν 7000 αθλητές από 185 χώρες! Θα τους συνοδεύσουν 2500 προπονητές, 3000 κριτές και διαιτητές και φυσικά 25000 εθελοντές.

Ας δούμε, όμως, την ιστορία αυτών των αγώνων. Πως ξεκίνησε αυτό το παγκόσμιο κίνημα; Τα Special Olympics είναι ένας Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός που ιδρύθηκε επισήμως το 1968, δίνοντας μορφή στο όραμα της ιδρύτριάς του, Eunice Kennedy Shriver (1921-2009), αδελφής του Προέδρου των ΗΠΑ John F. Kennedy. Ένα όραμα που γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1962 σε μία θερινή κατασκήνωση στο σπίτι της Eunice, όπου κλήθηκαν παιδιά και ενήλικες με διανοητική αναπηρία, προκειμένου η ίδια να ανιχνεύσει τις δυνατότητές τους σε διάφορες αθλητικές δραστηριότητες. Δύο μόλις χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 1968, λαμβάνουν χώρα στο Illinois των Η.Π.Α οι πρώτοι Διεθνείς Θερινοί Αγώνες Special Olympics με συμμετέχοντες 1000 αθλητές με διανοητική αναπηρία από 26 Πολιτείες των Η.Π.Α και τον Καναδά, ενώ τον Δεκέμβριο του 1971 τα Special Olympics λαμβάνουν από την Ολυμπιακή Επιτροπή των ΗΠΑ το προνόμιο, να είναι μεταξύ των δύο φορέων στην Αμερική που έχουν το δικαίωμα να φέρουν το τίτλο “Olympics”.

Από τότε μέχρι σήμερα, τα Special Olympics έχουν εξελιχθεί σ’ ένα παγκόσμιο κίνημα που δίνει την ευκαιρία σε 3,1 εκατομμύρια ανθρώπους με διανοητικές δυσκολίες από 185 χώρες του κόσμου, κυρίως μέσω του αθλητισμού, να ενισχύουν την αυτοεκτίμησή τους, να ανακαλύπτουν τις ξεχωριστές τους ικανότητες και με τους τρόπους αυτούς να αποτελούν ενεργά και χρήσιμα μέλη της κοινοτήτων το υς.Στους αθλητικούς αγώνες που διοργανώνονται κάθε χρόνο από τα Special Olympics ανά τον κόσμο, προσφέροντας τη δυνατότητα συμμετοχής σε περισσότερα από 30 Ολυμπιακού τύπου θερινά και χειμερινά αθλήματα, παίρνουν μέρος: 550000 αθλητές στις ΗΠΑ, 500000 στην Ευρώπη, 700000 στην Κίνα και 410000 στην Ινδία.

Η φιλοσοφία των Special Olympics συνοψίζεται στα λόγια του προέδρου των ΗΠΑ, Barack Obama: “Τα Special Olympics διδάσκουν σε ολόκληρο τον κόσμο, ότι καμία σωματική ή διανοητική δυσκολία δεν μπορεί να κάμψει τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος.” Η πίστη δηλαδή, ότι οι άνθρωποι με διανοητική αναπηρία μπορούν με την κατάλληλη εκπαίδευση και υποστήριξη να αναδείξουν τις ξεχωριστές τους ικανότητες, να απολαύσουν ισότιμα με τους άλλους ανθρώπους τη χαρά που προσφέρει ο αθλητισμός και να αποδείξουν στην κοινωνία ότι: τους έχει ανάγκη.

Οι σύγχρονες εξάλλου ερευνητικές προσπάθειες που διεξάγουν από το 2001 τα Special Olympics σε συνεργασία με διαφόρους επιστημονικούς φορείς του κόσμου, καθώς και η σαραντάχρονη διεθνή τους πείρα αποδεικνύουν με γεγονότα και αριθμούς πλέον, ότι οι δυνατότητες που δίνει το παγκόσμιο κίνημα σε ανθρώπους με διανοητική αναπηρία για συμμετοχή στον αθλητισμό, για την κοινωνική τους ένταξη και την απόδειξη της επάρκειάς τους στην κοινωνία είναι ευεργετικές για τους ίδιους, τις οικογένειές τους και τις κοινότητες στις οποίες ζουν, ανεξαρτήτως πολιτιστικών, θρησκευτικών ή άλλων διαφορών.

Η αποστολή του Παγκόσμιου Κινήματος των Special Olympics αναφέρεται στους εξής στόχους:
  •   Να εμπνέει την ειρήνη στην παγκόσμια κοινότητα
  •    Να αλλάζει συμπεριφορές
  •    Να ενθαρρύνει μέσα από τον αθλητισμό
  •    Να καθιερώσει τους Παγκόσμιους Αγώνες Ποδοσφαίρου Special Olympics
  •    Να εκπονεί προγράμματα για την Παγκόσμια Υγεία
  •    Να ενθαρρύνει την έρευνα
  •    Να εκπαιδεύει την κοινωνία σε σχέση με τον τρόπο που πρέπει να απευθύνεται και να συμπεριφέρεται σε ανθρώπους με διανοητική αναπηρία
  •  Να εκπαιδεύει προπονητές αθλητών με διανοητική αναπηρία για τις ιδιαίτερες πρακτικές που πρέπει να χρησιμοποιούν, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα αθλητικά προγράμματα προσαρμοσμένα στις ιδιαίτερες ανάγκες τους

Στην Ελλάδα, τα Special Olympics Ελλάς ιδρύθηκαν το 1987 ως ένα Μη Κερδοσκοπικό, αθλητικό και εκπαιδευτικό σωματείο με σκοπό την ένταξη των Ελλήνων με διανοητική αναπηρία στο παγκόσμιο κίνημα των Special Olympics, προσφέροντας σε αυτούς τη δυνατότητα να αναδείξουν τις ιδιαίτερες ικανότητές τους και να τις προβάλλουν στην παγκόσμια κοινότητα, μέσα από τη συμμετοχή τους σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις. Ταυτόχρονα, ανέλαβαν την ευθύνη να εμπνεύσουν στην ελληνική κοινωνία και την πολιτεία το σεβασμό στη διαφορετικότητα των ανθρώπων με διανοητική αναπηρία, τις ξεχωριστές ανάγκες τους και την πεποίθηση ότι αποτελούν χρήσιμα και ισότιμα μέλη αυτής της κοινωνίας.

Τα Special Olympics Ελλάς τελούν υπό την Υψηλή Προστασία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και υπό την αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων. Είναι συνδεδεμένο μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και έχουν αναγνωρισθεί επίσημα από το Υφυπουργείο Πολιτισμού (Γενική Γραμματεία Αθλητισμού), ως Φίλαθλο Αθλητικό Σωματείο. Η δράση των Special Olympics Ελλάς μέχρι σήμερα στηρίζεται σε εθελοντές. Μέχρι σήμερα τα Special Olympics Ελλάς προσφέρουν δυνατότητες συμμετοχής σε ανθρώπους με διανοητικές δυσκολίες σε 24 ολυμπιακού τύπου αθλήματα! Οι Έλληνες αθλητές Special Olympics που έχουν λάβει μέρος σε αγώνες, τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό, ανέρχονται περίπου στους 12000, συμμετέχουν ανελλιπώς στις προπονήσεις, δουλεύουν σκληρά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και αποδεικνύουν καθημερινά στην ελληνική κοινωνία και σ’ ολόκληρο τον κόσμο ότι δίκαια αξίζουν ίσες ευκαιρίες με τους υπόλοιπους Έλληνες, σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής.

Οι Παγκόσμιοι Αγώνες Special Olympics είναι οι μοναδικοί αγώνες στον κόσμο όπου όλοι οι συμμετέχοντες αθλητές είναι νικητές! Νικητές στον αγώνα τους για το σεβασμό μας στη διαφορετικότητά τους. Νικητές στον αγώνα τους για την αυτοεκτίμησή τους. Νικητές στον αγώνα τους για την υπεράσπιση των ξεχωριστών τους ικανοτήτων. Ας τους στηρίξουμε και ας χαρούμε για αυτή τους τη νίκη…

Bookmark and Share
Read more...

12 Ιουνίου 2009

Οι συνθήκες ζωής των ΑΜΕΑ στην Ελλάδα



Πρόσφατα συμμετείχα σε ένα σεμινάριο στη Βαλένθια της Ισπανίας με θέμα «Εργαλεία για να σπάσουμε τα στερεότυπα». Μέσα στο πρόγραμμα του σεμιναρίου περιλαμβανόταν και μια επίσκεψη σε ένα κέντρο αποκατάστασης ΑΜΕΑ στη Silla, μια μικρή πόλη μόλις 18000 κατοίκων λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Βαλένθια. Αυτό αποτελεί και την αφορμή του άρθρου μου.
Το ΤΟLA (έτσι λεγόταν το κέντρο) αποτελεί ένα πρότυπο κέντρο αποκατάστασης και απασχόλησης ενήλικων (!) ατόμων με ειδικές ανάγκες. Έχει τη δυνατότητα να φιλοξενεί 80 άτομα και να τα απασχολεί πλήρως. Οι άνθρωποι αυτοί ζουν στα σπίτια τους και πηγαίνουν κανονικά το πρωί στο κέντρο σαν να πήγαιναν στη δουλεία τους. Το μεσημέρι σιτίζονται εντός του κέντρου, ακολουθεί λίγη απασχόληση το απόγευμα και μετά είναι ελεύθεροι να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι χωρισμένοι σε ομάδες και κάνουν διαφορετικές εργασίες. Άλλοι ανακυκλώνουν χαρτί, άλλοι ασχολούνται με το τυπογραφείο, άλλοι εργάζονται ως κηπουροί, ως ξυλοτεχνίτες κ.ά. Οι κάτοικοι της πόλης στέκονται δίπλα στο σπουδαίο έργο του κέντρου αυτού όχι μόνο στα λόγια αλλά έμπρακτα. Είναι αυτοί που πηγαίνουν τα χαλασμένα τους έπιπλα στο κέντρο για επισκευή, αυτοί αγοράζουν πολλά από τα λουλούδια του ανθοκομείου και αυτοί τυπώνουν προσκλητήρια στο τυπογραφείο. Όλα αυτά βεβαίως δεν γίνονται δωρεάν, αλλά πληρώνουν κανονικά το ίδιο περίπου ποσό που θα πλήρωναν σε κάποιον αντίστοιχο επαγγελματία για την ικανοποίηση των αναγκών τους. Αυτό αποτελεί και οικονομικό πόρο του κέντρου, όπως επίσης η οικονομική στήριξη του τοπικού δήμου, αλλά και του κράτους. Όλα αυτά στην Ισπανία…
Ποιά είναι όμως η κατάσταση στην Ελλάδα την ίδια εποχή; Τα «άτομα με ειδικές ικανότητες», όπως θα ήταν πιο σωστό να αναφέρονται (προσωπικά πιστεύω πως το πώς τους αποκαλεί κανείς είναι το ελάχιστο μπροστά σε αυτά που ζουν καθημερινά), στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται ως πολίτες β’ κατηγορίας. Η πολιτική αναλγησία έχει πλήξει σε μεγάλο βαθμό και τα ΑΜΕΑ. Κάθε τέσσερα χρόνια (τα τελευταία χρόνια και λιγότερο από τρία) οι πολιτικοί υπόσχονται καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και καθημερινότητας για τα άτομα αυτά. Τάζουν κέντρα αποκατάστασης, σχολεία, κονδύλια, επιδοτήσεις… Μάλιστα, για να φανούν και πιο πειστικοί βάζουν και στα ψηφοδέλτιά τους κάποιο άτομο με αναπηρία με καθαρά ψηφοθηρικό σκοπό! Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια σχεδόν τίποτα δεν έχει υλοποιηθεί.
Εκτός από ελάχιστα φανάρια που εκπέμπουν ήχο, βοηθώντας τους τυφλούς συνανθρώπους μας να διασχίσουν με ασφάλεια τη διασταύρωση, εκτός από ελάχιστα και ανεπαρκή σχολεία ειδικής μάθησης στα μεγάλα αστικά κέντρα, τίποτα άλλο δεν έχει επιτευχθεί. Τα πεζοδρόμια δεν διευκολύνουν τα ΑΜΕΑ να τα διασχίσουν άνετα και πάνω απ’ όλα με ασφάλεια. Τα σχολεία ειδικής μάθησης δεν επαρκούν και δεν προσφέρουν τα αναμενόμενα. Ως αποτέλεσμα πολλοί νέοι και παιδιά με διάφορες παθήσεις να μένουν αμόρφωτοι εν έτει 2009…Όλα αυτά ενώ η χώρα μας έχει σοβαρότατο πρόβλημα ανεργίας και θα μπορούσε να στελεχώσει τα νεοϊδρυθέντα σχολεία και κέντρα με πτυχιούχους άνεργους νέους!
Οι δημόσιες υπηρεσίες είναι κι αυτές μη προσπελάσιμες για τους κινητικά αναπήρους. Το δημόσιο στεγάζεται στα ίδια ακατάλληλα και ενεργοβόρα κτήρια για πενήντα και πλέον χρόνια. Ο εκσυγχρονισμός τους κρίνεται επιτακτικός, όχι μόνο για τη διευκόλυνση των ΑΜΕΑ, αλλά για όλους μας. Εξοργιστικότερη όλων είναι η κατάσταση σε διάφορα υποκαταστήματα του ΙΚΑ που είναι απροσπέλαστα για ΑΜΕΑ και γέροντες. Αποτελεί τραγική ειρωνεία να επισκέπτεται κάποιος το ΙΚΑ για να κάνει εξετάσεις και να μην μπορεί να εισέλθει στους χώρους του…
Όμως, δεν φταίνε πάντα και μόνο οι πολιτικοί. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν και οι πολίτες. Όταν οι ελάχιστοι πολιτικοί που ενδιαφέρονται σοβαρά για όλους τους συνανθρώπους μας και φροντίζουν να κάνουν έργα διευκόλυνσής τους, υπάρχουν κάποιοι άλλοι που αυθαιρετούν απέναντι στο νόμο και τους πολίτες. Ποιός από εμάς δεν έχει δει σταθμευμένο αυτοκίνητο σε θέση στάθμευσης αναπηρικού οχήματος χωρίς να επιτρέπεται; Είναι λίγοι αυτοί που παρκάρουν τα οχήματά τους μπροστά από ράμπες αναπήρων ή σε σημεία που προβλέπεται να χρησιμοποιούνται από αναπήρους; Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο πως η κοινωνία μας πάσχει από έλλειψη κοινωνικής συνοχής απέναντι στα ΑΜΕΑ και δυστυχώς η κατάσταση αυτή θα συνεχίσει να υφίσταται και να γίνεται πιο δυσχερής αν οι πολιτικοί δεν δώσουν έργα-κίνητρα στους πολίτες για να αλλάξουν στάση απέναντι στα ΑΜΕΑ. Άλλωστε η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζει με κάθε τρόπο και μέσο τέτοιες ενέργειες και δίνει γενναιόδωρες επιχορηγήσεις για να αναπτυχθούν οι κατάλληλες συνθήκες άνετης και ποιοτικής διαβίωσης για τους συνανθρώπους μας με αναπηρία…
Καλό θα είναι, όμως, να μην τα περιμένουμε όλα από τους πολιτικούς. Η αλλαγή νοοτροπίας και συμπεριφοράς πρέπει να είναι δική μας προσωπική πρωτοβουλία. Αλλάζοντας συμπεριφορά μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο! Έπειτα μπορούμε να πιέσουμε και τους πολιτικούς να ικανοποιήσουν τις επιδιώξεις μας. Επιδιώξεις όχι για το προσωπικό μας όφελος, αλλά για όφελος της κοινωνίας και του τόπου!

Bookmark and Share
Read more...
Related Posts with Thumbnails

  © Blogger templates Newspaper III by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP