Διεθνής Ημέρα Νεολαίας 2016

Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. το 1999, η 12η Αυγούστου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα Νεολαίας. Η ημέρα αυτή παρέχει μια πολύ σημαντική ευκαιρία για να εισακουστούν σε ανώτερο επίπεδο οι εκκλήσεις των οργανώσεων νεολαίας και των κρατών σε όλο τον κόσμο για να ενισχυθούν οι πολιτικές για τους νέους και οι μηχανισμοί συνεργασίας με τους νέους μέσα από καινοτόμους τρόπους. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό τα Ηνωμένα Έθνη, τα κράτη, η κοινωνία των πολιτών, ο ιδιωτικός τομέας, τα πανεπιστήμια και οι λοιποί φορείς να συνεργάζονται στενά και αποτελεσματικά με τους νέους σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Κάθε χρόνο, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη σε ένα συγκεκριμένο θέμα. Χρησιμοποιείται ένα κεντρικό σύνθημα για να μεταδώσει την κατεύθυνση και τους στόχους των πρωτοβουλιών για τη νεολαία στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Νεολαίας, αλλά και για να εμπνεύσει τους νέους να αναλάβουν ενεργό δράση. Το θέμα που έχει επιλεγεί φέτος είναι “Ο Δρόμος προς το 2030: Εξάλειψη της Φτώχειας κι Επίτευξη Βιώσιμης Κατανάλωσης και Παραγωγής”. Αποτελεί σίγουρα αναγνώριση της σημασίας των προσπαθειών της νεολαίας, της συνεργασίας και της συμμετοχής στην υλοποίηση της “Ατζέντας για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη 2030”. Πιο συγκεκριμένα, αναγνωρίζεται ο ρόλος των νέων ανθρώπων στην εξάλειψη της φτώχειας και την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξης, μέσω της βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής.

Η “Ατζέντα 2030” ή αλλιώς “Στόχοι για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (Sustainable Development Goals - SDGs)” είναι μία δέσμη στόχων που αφορά την μελλοντική διεθνή ανάπτυξη και αποτελείται από 17 στόχους και 169 συνδεόμενους σκοπούς. Θεσπίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 και ουσιαστικά αντικατέστησε τους “Στόχους Ανάπτυξης Χιλιετίας (Millennium Development Goals - MDGs)”, των οποίων το χρονοδιάγραμμα επίτευξης εξέπνευσε στο τέλος του 2015. Οι “Στόχοι για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη” θα υλοποιηθούν από το 2015 έως και το 2030. Οι SDGs είναι ιδιαιτέρως σημαντικοί για τη νεολαία, καθώς και η συμμετοχή των νέων είναι ακόμη πιο επιτακτική από ποτέ στη δημιουργία ενός πλαισίου για την ανάπτυξη, η οποία τοποθετεί τους ανθρώπους στον πυρήνα του.

Η βιώσιμη κατανάλωση είναι εξίσου σημαντική με τη βιώσιμη παραγωγή. Η ανάπτυξη και προώθηση της πράσινης οικονομίας, καθώς και μεθόδων παραγωγής με μεγάλη οικολογική αποδοτικότητα, μπορούν να συμβάλλουν πέρα από τα προφανή οικολογικά οφέλη, όπως η μείωση της εκπομπής ρύπων ή η ελαχιστοποίηση των αποβλήτων, στην επίτευξη μιας πιο δίκαιας κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης. Η επένδυση στη βιώσιμη παραγωγή, πέρα από την κάλυψη των βασικών αναγκών των ανθρώπων, μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες απασχόλησης και να συμβάλλει στη διασφάλιση της κοινωνικής ένταξης όλων των ατόμων στις κοινωνίες τους.

Σε αυτή τη βιώσιμη ανάπτυξη οι νέοι καλούνται να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο, όντας η γενιά του μέλλοντος. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί νέοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ανυπέρβλητα εμπόδια επιχειρώντας να στραφούν στη βιώσιμη κατανάλωση. Τα κυριότερα εμπόδια στην πράσινη κατανάλωση θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι οι υψηλές τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών, καθώς και η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τις διαθέσιμες επιλογές.

Όλα αυτά, φυσικά, δεν αφορούν σε καμία περίπτωση μόνο τις λεγόμενες “τριτοκοσμικές” χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Είναι προβλήματα παγκόσμια που υπάρχουν ακόμα και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη χώρα μας να αποτελεί μια από αυτές. Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις μεθόδους παραγωγής και τις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων, με την πράσινη οικονομία και γεωργία να τίθενται στο περιθώριο λόγω έλλειψης πόρων.

Οι SDGs δεν αναφέρονται, άλλωστε, μόνο στην οικονομική ή γεωργική ανάπτυξη. Στους στόχους περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η καλή υγεία, η ποιοτική εκπαίδευση, η ισότητα των φύλων και η μείωση των ανισοτήτων, στόχοι τους οποίους δεν έχουμε επιτύχει πλήρως παρ’ ότι ζούμε σε μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και προοδευτική κοινωνία.

Η συμμετοχή στα κοινά, η εκπαίδευση, η εργασία, η υγεία, το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή είναι μερικοί μόνο από τους τομείς στους οποίους η νεολαία μπορεί να έχει (και πρέπει να έχει) καθοριστικό ρόλο όχι μόνο στο μέλλον, αλλά και στο παρόν. Οι 17 SDGs δίνουν το στίγμα και δείχνουν το δρόμο που θα πρέπει να κινηθούμε για τα επόμενα χρόνια με απώτερο σκοπό την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξης. Οι νέοι, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, θα πρέπει ενωμένοι να δράσουν συντονισμένα και με συνέπεια για την επίτευξη αυτών των στόχων!

Read more...

Διεθνής Ημέρα Νεολαίας 2015

Η 12η Αυγούστου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα Νεολαίας με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. το 1999. Η ημέρα αυτή παρέχει μια σημαντική ευκαιρία να εισακουστούν σε ανώτερο επίπεδο οι εκκλήσεις των οργανώσεων νεολαίας και των κρατών σε όλο τον κόσμο για να ενισχυθούν οι πολιτικές για τους νέους και οι μηχανισμοί συνεργασίας με τους νέους μέσα από καινοτόμους τρόπους.

Κάθε χρόνο, η ημέρα αυτή (και οι εορτασμοί της) είναι αφιερωμένη σε ένα συγκεκριμένο θέμα. Χρησιμοποιείται ένα κεντρικό σύνθημα για να μεταδώσει την κατεύθυνση και τους στόχους των πρωτοβουλιών για τη νεολαία στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Νεολαίας, αλλά και για να εμπνεύσει τους νέους να αναλάβουν ενεργό δράση. Το θέμα φετινών εκδηλώσεων και διεργασιών είναι “Συμμετοχή της Νεολαίας στα Κοινά”.

Η εμπλοκή και η συμμετοχή των νέων είναι απαραίτητη για την επίτευξη της βιώσιμης ανθρώπινης ανάπτυξης. Παρ’ όλα αυτά, σε πολλές περιπτώσεις, οι ευκαιρίες για τους νέους να συμμετάσχουν πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά είναι ελάχιστες ή εντελώς ανύπαρκτες. Η ανάπτυξη της νεολαίας βρίσκεται στο επίκεντρο της συνολικής ανάπτυξης. Το 2015 είναι ένα σημαντικό έτος για την αύξηση της επένδυσης στη νεολαία, αφού συμπίπτει και με την 20η επέτειο του “Παγκόσμιου Προγράμματος Δράσης για τη Νεολαία (World Programme of Action for Youth)”.

Καθώς η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί στενά την πρόοδο στην επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας και βάζει μπρος ένα φιλόδοξο και εφικτό όραμα για την Αναπτυξιακή Ατζέντα μετά το 2015 (Post-2015 Development Agenda) και τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (Sustainable Development Goals - SDGs), είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι οι προτεραιότητες των νέων και οι ανησυχίες τους αντικατοπτρίζονται σε αυτά. Οι SDGs είναι ιδιαιτέρως σημαντικοί για τη νεολαία, καθώς και η συμμετοχή των νέων είναι ακόμη πιο επιτακτική από ποτέ στη δημιουργία ενός πλαισίου για την ανάπτυξη, η οποία τοποθετεί τους ανθρώπους στον πυρήνα του.

Ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός είναι κάτω των 30 ετών! Κι όμως, ο μέσος όρος ηλικίας στα κοινοβούλια είναι τα 53 έτη... Μόνο το 1,65% των μελών των κοινοβουλίων είναι μεταξύ 20 και 30 ετών, ενώ στο 1/3 των κρατών το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αποκτάται στα 25 έτη. Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι πως τα 2/3 των κρατών παγκοσμίως δεν συμβουλεύονται τη γνώμη των νέων πολιτών τους κατά τη διαδικασία προετοιμασίας στρατηγικών μείωσης της φτώχειας ή εθνικών αναπτυξιακών σχεδίων. Όλα τα παραπάνω στατιστικά καταδεικνύουν με τον πιο καταφανή τρόπο πως η νεολαία υποεκπροσωπείται στους πολιτικούς θεσμούς, παρόλο που οι πολιτικές αποφάσεις που παίρνονται σε αυτούς έχουν αντίκτυπο στη ζωή και το μέλλον τους!

Αντίστοιχες καταστάσεις μπορούμε να παρατηρήσουμε και στη χώρα μας. Οι νέοι “ακούγονται” ελάχιστα από τους πολιτικούς και τους φορείς λήψης των αποφάσεων, υποεκπροσωπούνται στους πολιτικούς θεσμούς και τίθενται στο περιθώριο του κοινωνικού διαλόγου. Τα υψηλά ποσοστά της νεανικής ανεργίας έχουν επίσης συμβάλλει στο να είναι όλο και λιγότερο ανεξάρτητοι και αυτάρκεις, πράγμα που επηρεάζει τη βούληση και τις επιλογές τους σε μεγάλο βαθμό!

Η εργασία, η συμμετοχή στα κοινά, η εκπαίδευση, η υγεία, το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή είναι μερικοί μόνο από τους τομείς στους οποίους η νεολαία μπορεί να έχει (και πρέπει να έχει) καθοριστικό ρόλο όχι μόνο στο μέλλον, αλλά και στο παρόν. Η επένδυση στη νέα γενιά θα “χτίσει” κοινωνίες περισσότερο βιώσιμες με μεγαλύτερη ανάπτυξη, καλύτερη παιδεία και ευημερία. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας και ας δράσουμε συντονισμένα για την επίτευξη αυτών των στόχων!

Read more...

22 Ιουλίου: Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Θύματα των Εγκλημάτων Μίσους

22 Ιουλίου 2011: Ο Anders Behring Breivik έχει βάλει σε εφαρμογή το σχέδιό του να αιματοκυλήσει τη Νορβηγία. Στις 15:26 εξερράγη βόμβα στο κέντρο του Όσλο σκοτώνοντας 8 άτομα και τραυματίζοντας περισσότερα από 200. Μόλις δυο ώρες αργότερα, στις 17:26, ο δράστης ντυμένος ως αστυνομικός, μπήκε στην κατασκήνωση της πολιτικής νεολαίας του Εργατικού Κόμματος που γινόταν στο νησί Utøya και άνοιξε πυρ. Ο απολογισμός αυτής της επίθεσης ήταν 69 νεκροί και περισσότεροι από 100 τραυματίες.

Οι επιθέσεις αυτές αποτελούν μαύρη σελίδα στην ιστορία όχι μόνο της Νορβηγίας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις αξίες της πολυπολιτισμικότητας, της ανοχής στο διαφορετικό και της αλληλεγγύης. Πλήττουν τη συνεργασία των ευρωπαϊκών κρατών με τις χώρες του υπόλοιπου κόσμου και δίνουν λάθος εντυπώσεις για τις αντιλήψεις και τα πιστεύω των Ευρωπαίων.

Για να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τα θύματα των εγκλημάτων μίσους, αλλά και όσους έχουν πέσει θύματα αυτών των επιθέσεων, οι ακτιβιστές της εκστρατείας No Hate Speech  καλούν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης να αναγνωρίσουν την 22α Ιουλίου ως Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Θύματα των Εγκλημάτων Μίσους. Η μέρα αυτή είναι χρήσιμη επίσης για να δείξουμε αλληλεγγύη προς εκείνους οι οποίοι στοχοποιούνται, να υπάρξει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και καλύτερη εκπαίδευση του κοινού σχετικά με τα εγκλήματα μίσους και τις συνέπειές τους ευρύτερα στην κοινωνία.

Η εκστρατεία “Οι Νέοι καταπολεμούν τη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο” (No Hate Speech Movement) είναι ένα πρόγραμμα που υλοποιείται από τον τομέα της νεολαίας του Συμβουλίου της Ευρώπης από το 2012. Αποσκοπεί στην καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων στην ηλεκτρονική έκφραση της ρητορικής μίσους, εφοδιάζοντας τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας με τις αναγκαίες ικανότητες για να αναγνωρίζουν και να ενεργούν κατά αυτών των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γεννήθηκε ύστερα από πρόταση των εκπροσώπων της νεολαίας στο Advisory Council on Youth και εγκρίθηκε από το Joint Council on Youth (στο οποίο οι εκπρόσωποι των οργανώσεων νεολαίας και οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων λαμβάνουν αποφάσεις για τις πολιτικές, τις προτεραιότητες και τα προγράμματα στα πλαίσια του co-management) του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η πρώτη φάση της ευρωπαϊκής εκστρατείας ξεκίνησε τυπικά από το Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης Thorbjørn Jagland στις 22 Μαρτίου 2012 και τελείωσε επίσημα στις 31 Μαρτίου 2015. Παρ’ όλα αυτά, λόγω της μεγάλης επιτυχίας και αναγνωρισιμότητάς της, η εκστρατεία θα συνεχιστεί έως και το 2017! Ήδη υλοποιούνται από μη κυβερνητικές οργανώσεις και κυβερνητικούς εταίρους περισσότερες από 40 εθνικές εκστρατείες σε διάφορες χώρες.

Εγκλήματα που παρακινούνται από το μίσος και τις προκαταλήψεις συμβαίνουν καθημερινά σε κάθε χώρα της Ευρώπης. Μια έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δείχνει ότι οι μειονοτικές ομάδες παραμένουν οι πιο ευάλωτοι στόχοι, ενώ μεταξύ των πιο στοχευμένων είναι οι Ρομά, οι ΛΟΑΤ και οι μετανάστες. Μια έρευνα μεταξύ των θυμάτων των εγκλημάτων μίσους δείχνει ότι πολλά από τα εγκλήματα μίσους δεν καταγγέλλονται, καθώς η αστυνομία θεωρείται ανίκανη να δράσει κυρίως λόγω του εκφοβισμού από τους δράστες.

Τα θύματα του εγκλήματος μίσους δεν είναι μόνο αριθμοί σε στατιστικές έρευνες, αλλά απλοί καθημερινοί άνθρωποι των οποίων η αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν παραβιαστεί ασύστολα. Υπόκεινται επιθέσεις μόνο και μόνο εξαιτίας της καταγωγής τους, της θρησκείας τους ή των σεξουαλικών προτιμήσεών τους. Υπομένουν σιωπηρά ένα καθημερινό μαρτύριο μέσα στην κοινωνία που ζουν και δραστηριοποιούνται.

Ήδη στη διαδικτυακή εκστρατεία έχουν συγκεντρωθεί περισσότερες από 4500 υπογραφές από όλη την Ευρώπη για τον ορισμό της 22ας Ιουλίου ως Ευρωπαϊκής Ημέρας για τα Θύματα των Εγκλημάτων Μίσους! Σίγουρα ο αριθμός είναι σχετικά μικρός και η προσπάθεια θα πρέπει να ενταθεί περαιτέρω. Η Ευρώπη της δημοκρατίας, της διαφορετικότητας και της πολυπολιτισμικότητας δεν μπορεί να ανέχεται στους κόλπους της εξτρεμιστές και ακραίους ρατσιστές. Η εκπαίδευση και η παιδεία εν γένει αποτελούν σίγουρα ένα “όπλο” στην πολυετή και δύσκολη αυτή μάχη...

Read more...

Διεθνής Ημέρα Νεολαίας 2014

Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. το 1999, η 12η Αυγούστου έχει οριστεί ως Διεθνής Ημέρα Νεολαίας. Η Διεθνής Ημέρα Νεολαίας παρέχει μια σημαντική ευκαιρία να εισακουστούν σε ανώτερο επίπεδο οι εκκλήσεις των οργανώσεων νεολαίας και των κρατών σε όλο τον κόσμο για να ενισχυθούν οι πολιτικές για τους νέους και οι μηχανισμοί συνεργασίας με τους νέους μέσα από καινοτόμους τρόπους. Είναι σημαντικό τα Ηνωμένα Έθνη, τα κράτη, η κοινωνία των πολιτών, ο ιδιωτικός τομέας, τα πανεπιστήμια και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα να συνεργαστούν στενά και αποτελεσματικά με τους νέους, ιδιαίτερα στους τομείς της απασχόλησης, της επιχειρηματικότητας, της ένταξης στην πολιτική ζωή, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εκπαίδευσης.

Όπως κάθε χρόνο, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη σε ένα κύριο θέμα. Χρησιμοποιεί ένα σύνθημα για να μεταδώσει την κατεύθυνση και τους στόχους των πρωτοβουλιών για τη νεολαία στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Νεολαίας, αλλά και για να εμπνεύσει τους νέους (και όχι μόνο) να αναλάβουν ενεργό δράση. Το θέμα φετινών εκδηλώσεων και διεργασιών είναι “Νεολαία και Ψυχική Υγεία”.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΟΗΕ, το 20% των νέων παγκοσμίως βιώνουν κάποιο είδος ψυχικής διαταραχής κάθε χρόνο! Επίσης, οι νέοι αυτοί συχνά στιγματίζονται ή βιώνουν διακρίσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε κοινωνικό αποκλεισμό ή περιθωριοποίηση.

Ο ΟΗΕ στοχεύει μέσα από αυτή την ημέρα να αναδείξει περαιτέρω το φλέγον αυτό ζήτημα και να συμβάλλει στην αντιμετώπισή του. Η υγεία των νέων αποτελεί, άλλωστε, μια από τις προτεραιότητες τόσο στο “Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δράσης για τη Νεολαία”, όσο και στους “Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας”.

Η κρίση που βιώνουμε σήμερα στη χώρα μας έχει άμεσο αντίκτυπο και στην ψυχική υγεία των νέων. Με τη νεανική ανεργία να βρίσκεται στο 56,3%, πολλοί νέοι εγκλωβίζονται ψυχολογικά και γίνονται απαισιόδοξοι για το μέλλον τους. Ντρέπονται για την κατάστασή τους, κλείνονται στον εαυτό τους και σιγά-σιγά αναπτύσσουν αντικοινωνικές τάσεις.

Ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο είναι η ραγδαία αύξηση του αριθμού των NEETs (νέοι εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης)! Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο υπολογίζονται σε 7,5 εκατομμύρια, ενώ στην Ελλάδα ανέρχονται σε περίπου 240.000! Οι νέοι αυτοί μη έχοντας εναλλακτικές διεξόδους, συνήθως, οδηγούνται στον κοινωνικό αποκλεισμό με αποτέλεσμα να υιοθετούν επικίνδυνη αντικοινωνική ή εξτρεμιστική συμπεριφορά. Οι κοινωνικές συνέπειες του φαινομένου αυτού είναι ήδη ορατές και θα γίνουν ακόμα εντονότερες στο άμεσο μέλλον.

Πέρα από το φαινόμενο των NEETs, τα τελευταία χρόνια με την αύξηση της νεανικής ανεργίας παρατηρείται και έντονη μετανάστευση των νέων της χώρας μας στο εξωτερικό προς αναζήτηση αξιοπρεπούς εργασίας. Η κινητικότητα αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί αρνητική και σταδιακά οδηγεί σε “διαρροή εγκεφάλων”. Μαζί με τους επιστημονικούς μετανάστες που χάνει η Ελλάδα, χάνει και χρήσιμο ανθρώπινο κεφάλαιο για το μέλλον και την ανάπτυξή της! Οι καλύτερες προοπτικές καριέρας και οι μεγαλύτεροι μισθοί οδηγούν κάποιους από τους πιο μορφωμένους νέους στο εξωτερικό με ενδεχόμενο να μην επιστρέψουν στην Ελλάδα πριν τη συνταξιοδότησή τους.

Δυστυχώς, οι οικονομικές και κοινωνικές συγκυρίες δεν βοηθούν τη νεολαία στην ανάληψη ηγετικού ρόλου στην κοινωνία από μέρους της. Παρ’ όλες όμως τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, οι νέοι αγωνίζονται καθημερινά για να πετύχουν τους στόχους τους σε όλα τα πεδία που είναι ενεργοί: στην εκπαίδευση, την εργασία, την επιχειρηματικότητα, την πολιτική. Ας ελπίσουμε αυτές οι δυσκολίες να μην κάμψουν τους νέους, αλλά να αποτελέσουν αφορμή έμπνευσης και καινοτομίας. Η Ελλάδα και η Ευρώπη δεν έχουν την πολυτέλεια να “χάσουν” μια γενιά!

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ενημέρωση Μεγάρων & Δυτικής Αττικής".

Read more...

Ευρωπαϊκή Ημέρα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

Σήμερα που ζούμε στην εποχή της ηλεκτρονικής παγκοσμιοποίησης και όλα γίνονται αυτοματοποιημένα μέσα από υπολογιστικά συστήματα, η ηλεκτρονική επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι πολίτες χρησιμοποιούν προσωπικά δεδομένα στην εργασία τους, στις συνδιαλλαγές τους με το Κράτος, στις εμπορικές συναλλαγές τους, ακόμα και σε ιατρικά ζητήματα. Έχουν, λοιπόν, δικαίωμα οι εν λόγω πληροφορίες τους να προστατεύονται! Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην προστασία της ιδιωτικής ζωής, της ελευθερίας της έκφρασης και της ελευθερίας της συνείδησης.

Ως δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα λογίζεται οποιαδήποτε πληροφορία σχετίζεται με ένα φυσικό πρόσωπο, χωρίς να έχει σημασία αν η πληροφορία αναφέρεται στον ιδιωτικό, τον επαγγελματικό ή τον δημόσιο βίο του εκάστοτε προσώπου. Τα δεδομένα προσωπικού ποικίλλουν και μπορούν, επί παραδείγματι, να είναι ένα ονοματεπώνυμο, μια φωτογραφία, μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τα στοιχεία ενός τραπεζικού λογαριασμού, στοιχεία που έχουν αναρτηθεί σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πληροφορίες σχετικά με το ιατρικό ιστορικό ή η διεύθυνση IP ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Στις 26 Απριλίου 2006, η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης αποφάσισε να καθιερώσει την Ευρωπαϊκή Ημέρα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, η οποία εορτάζεται κάθε χρόνο στις 28 Ιανουαρίου. Η επιλογή της ημέρας δεν είναι τυχαία. Η ημερομηνία αυτή συμπίπτει με την επέτειο (28 Ιανουαρίου 1981) του ανοίγματος για την υπογραφή της σύμβασης 108 του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της αυτοματοποιημένης επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που αποτελεί για πάνω από 30 χρόνια τον ακρογωνιαίο λίθο της προστασίας των δεδομένων στην Ευρώπη και όχι μόνο. Φέτος, στην 8η επέτειο, με αφορμή την υπόθεση Snowden δίνεται έμφαση στη χρήση του νόμου και της τεχνολογίας στην αντιμετώπιση των υποκλοπών.

Ο στόχος της ημέρας αυτής είναι να δώσει στους πολίτες την ευκαιρία να κατανοήσουν ποιά δεδομένα τους συλλέγονται και υφίστανται επεξεργασία, γιατί γίνεται αυτό, καθώς και ποια είναι τα δικαιώματά τους σε σχέση με την εν λόγω επεξεργασία. Είναι επίσης μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να γίνουν ευρέως γνωστοί οι εγγενείς κίνδυνοι που συνδέονται με την παράνομη χρήση ή παράνομη επεξεργασία των προσωπικών τους δεδομένων.

Στις 26 Ιανουαρίου, 2009, η Βουλή των Αντιπροσώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες ενέκρινε ψήφισμα που καθιστά την 28η Ιανουαρίου ως “Εθνική Ημέρα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων”.  Στις 28 Ιανουαρίου 2009, η Γερουσία πέρασε αντίστοιχο ψήφισμα αναγνωρίζοντας τον εορτασμό της ημέρας. Πλέον, η σημασία της ημέρας έχει ξεφύγει από τα όρια της Ευρώπης και επεκτείνεται σε Η.Π.Α. και Καναδά.

Η πρωτοβουλία αυτή επιδιώκει, επίσης, την αύξηση της ευαισθητοποίησης μεταξύ των εφήβων και νεαρών ενηλίκων για τη σημασία της προστασίας του απορρήτου των προσωπικών τους πληροφοριών στο διαδίκτυο, ιδίως στο πλαίσιο της κοινωνικής δικτύωσης. Ακόμα, προωθούνται εκδηλώσεις και δραστηριότητες σχετικά με την ανάπτυξη τεχνολογικών εργαλείων που αφορούν τον ατομικό έλεγχο των προσωπικών δεδομένων. Αναπτύσσεται διάλογος μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών όσον αφορά την προώθηση της προστασίας των δεδομένων και της ιδιωτικότητας.

Στα πλαίσια της ημέρας αυτής, προσφέρεται η δυνατότητα για συνεργασία μεταξύ των κυβερνήσεων, της βιομηχανίας, του ακαδημαϊκού κόσμου, των μη κερδοσκοπικών οργανισμών, των επαγγελματιών και των εκπαιδευτικών! Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα προσωπικά δεδομένα προστατεύονται τόσο από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., όσο και από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, όμως το νομοθετικό πλαίσιο χρήζει εκσυγχρονισμού! Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγνωρίσει την ανάγκη αυτή κι έτσι τον Ιανουάριο του 2012, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε μια εκτεταμένη αναθεώρηση του νομοθετικού πλαισίου της Ε.Ε. για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Οι προτάσεις αυτές έχουν σκοπό να ενισχύσουν τα ατομικά δικαιώματα και να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της παγκοσμιοποίησης και των νέων τεχνολογιών.

Δεν θα πρέπει να λησμονούμε πως πέρα από το ηθικό κομμάτι του ζητήματος, υπάρχει και η οικονομική πλευρά. Η συλλογή και ανάλυση προσωπικών δεδομένων πολιτών έχει αποκτήσει, πλέον, τεράστια οικονομική αξία. Μάλιστα, σύμφωνα με μελέτες, η αξία των δεδομένων των πολιτών της Ε.Ε. κατά το 2011 ήταν 315 δις ευρώ, ενώ η αξία αυτή είναι δυνατόν να πλησιάσει το 1 τρις ευρώ ετησίως μέχρι το 2020! Γίνεται εύκολα, λοιπόν, αντιληπτό πως τα ζητήματα ιδιωτικότητας και προσωπικών δεδομένων θα μας απασχολήσουν αρκετά στο άμεσο μέλλον...

Read more...

Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας 2013

Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. το 1999, η 12η Αυγούστου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας. Όπως κάθε χρόνο, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη σε ένα θέμα. Χρησιμοποιεί ένα σύνθημα για να μεταδώσει την κατεύθυνση και τους στόχους των πρωτοβουλιών για τη νεολαία στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας, αλλά και για να εμπνεύσει τους νέους (και όχι μόνο) να αναλάβουν δράση. Το σύνθημα των φετινών εκδηλώσεων, αλλά και το θέμα των διεργασιών είναι “Νεανική Μετανάστευση: Προχωρώντας την ανάπτυξη”.

Γενικά, ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας δίνει τη δυνατότητα να εισακουστούν τα αιτήματα των νέων ανθρώπων σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο φετινός εορτασμός θα επιδιώξει να αυξήσει το ενδιαφέρον σχετικά με τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που συνδέονται με τη μετανάστευση των νέων, να διαμοιράσει γνώσεις και πληροφορίες που προέκυψαν από την πρόσφατη έρευνα και ανάλυση για το θέμα αυτό, καθώς και να προσελκύσει τους νέους σε συζητήσεις σχετικά με τις εμπειρίες τους ως μετανάστες.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ορίζει ως μετανάστες τα άτομα που διαμένουν εκτός της χώρας καταγωγής τους για ένα χρόνο ή και περισσότερο. Ήδη από το 2010 ο Ο.Η.Ε. εκτιμά ότι υπάρχουν περίπου 214 εκατομμύρια μετανάστες. Η μετανάστευση έχει καταστεί ένα σημαντικό ζήτημα τα τελευταία χρόνια. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι πολιτικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές, κοινωνικές και δημογραφικές αλλαγές σε πολλά μέρη του κόσμου έχει προκαλέσει την αύξηση της μετανάστευσης εντός και εκτός συνόρων. Η ανάπτυξη των επικοινωνιών και των μεταφορών έχει επηρέασε επίσης σημαντικά τη μετανάστευση και την αλληλεπίδραση μεταξύ μεταναστών και μη μεταναστών.

Πρόσφατες εκτιμήσεις (2010) αναφέρουν ότι ο συνολικός αριθμός των μεταναστών ηλικίας 15 έως 24 ετών εκτιμάται σε 27 εκατομμύρια, δηλαδή το 1/8 των συνολικών μεταναστών. Σύμφωνα με εκθέσεις του Ο.Η.Ε., οι νέοι αποτελούν ένα μεγάλο ποσοστό αυτών που μεταναστεύουν κάθε χρόνο, δεδομένου ότι σε πολλές περιπτώσεις, το ηλικιακό φάσμα 18-29 ετών αντιπροσωπεύει 36-57% των μεταναστών. Επίσης, περίπου το ήμισυ (49%) του συνόλου των μεταναστών είναι γυναίκες.

Ποιοι είναι όμως οι καταλύτες της μετανάστευσης; Καταρχάς, η πρόσβαση σε σχετικά φθηνά και γρήγορα μέσα μεταφοράς, καθώς και η πρόσβαση σε πληθώρα πληροφοριών σχετικά με ευκαιρίες στο εξωτερικό. Έτσι, είναι πιο πιθανό από ποτέ οι νέοι να μεταναστεύσουν για διάφορους λόγους, όπως η οικογενειακή επανένωση, η επιθυμία για καλύτερη εκπαίδευση και περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης και τέλος, η ανάγκη να ξεφύγουν από τον πόλεμο ή συγκρούσεις στον τόπο καταγωγής τους.

Όμως, παρόλο που η μετανάστευση μπορεί να προσφέρει συχνά πολύτιμες ευκαιρίες και να συμβάλει στην ανάπτυξη της κοινωνίας, μπορεί επίσης να αποτελέσει κίνδυνο και να οδηγήσει σε απαράδεκτες καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των διακρίσεων και της εκμετάλλευσης. Η φτώχεια και οι ανθυγιεινές συνθήκες ζωής αποτελούν συχνά γνωρίσματα της μετανάστευσης, ειδικά αυτή την περίοδο της κρίσης.

Ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. Ban Ki-moon στο μήνυμά του για την ημέρα στέκεται στη θετική συνεισφορά των νέων μεταναστών στην ανάπτυξη και τονίζει πως “Οι περισσότεροι εργάζονται σκληρά για να κερδίσουν τα προς το ζην και να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους. Τα εμβάσματα που στέλνουν προς στήριξη των οικογενειών στις χώρες καταγωγής τους είναι βασικός συντελεστής για τις οικονομίες σε όλο τον κόσμο. Όταν επιστρέφουν στην πατρίδα τους, οι νέοι μετανάστες συχνά ενισχύουν την ανάπτυξη εφαρμόζοντας τις δεξιότητες και τις ιδέες που απέκτησαν στο εξωτερικό. Σε πολλές περιπτώσεις, οι γυναίκες ενδυναμώνονται μέσω της μετανάστευσης, καθώς αποκτούν οικονομική και κοινωνική ανεξαρτησία.”.

Στα πλαίσια του εορτασμού της ημέρας, θα παρουσιαστεί η “Παγκόσμια Αναφορά Νεολαίας 2013” σχετικά με τη Νεανική Μετανάστευση και την Ανάπτυξη. Η Αναφορά αυτή  θα προσφέρει μια πολυδιάστατη προοπτική των εμπειριών της ζωής των μεταναστών, των νέων, καθώς και κάποιες ιδέες σχετικά με το ρόλο της συμμετοχής των νέων στη χάραξη πολιτικών και τις πρακτικές για την μετανάστευση-ανάπτυξη. Επίσης, Τον Οκτώβριο, η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. θα φιλοξενήσει τον Οκτώβριο το δεύτερο Διάλογο Υψηλού Επιπέδου για τη Διεθνή Μετανάστευση και την Ανάπτυξη.

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας θα βρει την Ελλάδα να αποχαιρετά χιλιάδες νέους της που φεύγουν στο εξωτερικό προς αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος, αλλά και το 64,9% όσων μένουν να είναι άνεργοι! Πλέον, η χώρα μας από χώρα υποδοχής έχει καταστεί χώρα αποστολής μεταναστών σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία. Ας ελπίσουμε αυτές οι δυσκολίες να μην κάμψουν τους νέους, αλλά να αποτελέσουν αφορμή έμπνευσης και καινοτομίας. Η Ελλάδα και η Ευρώπη δεν έχουν την πολυτέλεια να “χάσουν” μια γενιά!

Read more...

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας

Σήμερα, σε όλο τον κόσμο περίπου 10,5 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται ως οικιακοί βοηθοί και κάτω από επικίνδυνες συνθήκες, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Από αυτά τα παιδιά, τα 6,5 εκατομμύρια είναι ηλικίας μεταξύ 5 και 14 ετών, ενώ το 71% είναι κορίτσια. Τα παιδιά αυτά ασχολούνται με την καθαριότητα, το σιδέρωμα, το μαγείρεμα, την κηπουρική, τη φροντίδα άλλων παιδιών και τη φροντίδα ηλικιωμένων για λογαριασμό των αφεντικών και όχι της οικογένειάς τους.

Η οικιακή εργασία δεν είναι ο μόνος τομέας παιδικής εργασίας. Εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο απασχολούνται σε εργασίες που τους στερούν την επαρκή υποχρεωτική εκπαίδευση, την υγεία, τον ελεύθερο χρόνο και τις βασικές ελευθερίες, δηλαδή παραβιάζουν τα δικαιώματά τους. Η πλειοψηφία των παιδιών αυτών είναι άμεσα εκτεθειμένα στις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας, όπως η εργασία σε επικίνδυνα περιβάλλοντα, η δουλεία, η καταναγκαστική εργασία, οι παράνομες δραστηριότητες, καθώς και η συμμετοχή σε ένοπλες συγκρούσεις.

Τι είναι, όμως, η παιδική εργασία και γιατί είναι παράνομη; Η παιδική εργασία είναι η εργασία που τα παιδιά δεν θα πρέπει να κάνουν επειδή είναι πολύ μικρά για να εργαστούν και θα πρέπει να παρακολουθούν την υποχρεωτική εκπαίδευση. Επίσης,  αν τα παιδιά βρίσκονται σε ηλικία εργασίας, επειδή είναι επικίνδυνη ή ακατάλληλη για αυτούς. Οι βασικοί λόγοι που οδηγούν στην παιδική εργασία είναι η αυξανόμενη φτώχεια, η εισοδηματική ανασφάλεια, οι τοπικές παραδόσεις, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η έλλειψη δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και η έλλειψη πολιτικής βούλησης, ιδίως στα κράτη του λεγόμενου “τρίτου κόσμου”.

Αναγνωρίζοντας τη δεινή θέση των εργαζόμενων παιδιών, το 2002 η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας καθιέρωσε τη 12η Ιουνίου ως “Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας”. Σκοπός της είναι η αύξηση της ευαισθητοποίησης, της ενημέρωσης και του ακτιβισμού για την πρόληψη και καταπολέμηση της παιδικής εργασίας στο οικονομικό, αλλά και στρατιωτικό πεδίο. Η δημιουργία αυτής της παγκόσμιας ημέρας βασίζεται στις Συμβάσεις 138 και 182 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, οι οποίες αφορούν το κατώτατο όριο ηλικίας για την απασχόληση, καθώς και τις μορφές παιδικής εργασίας. Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας παρέχει τη δυνατότητα να αποκτήσουν περισσότερη υποστήριξη οι κυβερνήσεις, οι κοινωνικοί εταίροι, η κοινωνία των πολιτών και άλλοι φορείς, όπως σχολεία, ομάδες νέων και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στην εκστρατεία κατά της παιδικής εργασίας σε όλο τον πλανήτη.

Τα στατιστικά είναι χαρακτηριστικά και ανησυχητικά. Παρόλο που το διάστημα 2004-2008 σημειώθηκε μείωση 12,3% της παιδικής εργασίας, εκτιμάται πως 215 εκατομμύρια παιδιά συνεχίζουν να είναι θύματα της παιδικής εργασίας. Μάλιστα, τα 115 εκατομμύρια από αυτά σε επικίνδυνες εργασίες!

Μέχρι στιγμής, όλοι αναγνωρίζουν το πρόβλημα και πολλοί διεθνείς οργανισμοί έχουν αναλάβει δράση. Ήδη, από το 1989 ξεκίνησε το πρώτο πρόγραμμα καταπολέμησης της παιδικής εργασίας, υπό την εποπτεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, σε χώρους εναπόθεσης απορριμμάτων στις Φιλιππίνες. Το ίδιο έτος, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η οποία υπογραμμίζει τη σημασία της καταπολέμησης της παιδικής εργασίας.

Αργότερα, το 1992, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας δημιούργησε το “Διεθνές Πρόγραμμα για την Εξάλειψη της Παιδικής Εργασίας” (International Programme on the Elimination of Child Labour - IPEC) με απώτερο στόχο της σταδιακή εξάλειψη της παιδικής εργασίας, η οποία επρόκειτο να επιτευχθεί με την ενίσχυση της ικανότητας των χωρών για την αντιμετώπιση του προβλήματος και την προώθηση ενός παγκόσμιου κινήματος για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας. Το IPEC, αυτή τη στιγμή, δραστηριοποιείται σε 88 χώρες, με τις ετήσιες δαπάνες να ξεπερνούν τα 61 εκατομμύρια δολάρια το 2008. Στα πλαίσια του προγράμματος αυτού, έχουν υλοποιηθεί ήδη περισσότερες από 4000 δράσεις στην Αφρική, στα αραβικά κράτη, την Ασία, την Ευρώπη και την Αμερική. Πρόκειται ξεκάθαρα για το μεγαλύτερο πρόγραμμα του είδους του στον κόσμο και το μεγαλύτερο ενιαίο επιχειρησιακό πρόγραμμα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.

Για να καταφέρει όλη αυτή η προσπάθεια να αποφέρει καρπούς, θα πρέπει να ενισχυθεί πρωτίστως η εκπαίδευση. Τα παιδιά σε όλο τον κόσμο θα πρέπει να κάνουν πλήρη χρήση του δικαιώματός τους για τη βασική (τουλάχιστον) εκπαίδευση. Όλα τα κράτη θα πρέπει να εξασφαλίζουν την ψήφιση και εφαρμογή σχετικής νομοθεσίας που θα προστατεύει τα παιδιά, στην εκάστοτε χώρα, από τα δίχτυα της παιδικής εργασίας και εκμετάλλευσης. Σύμμαχος των οργανώσεων και οργανισμών που αγωνίζονται για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας θα πρέπει να είναι και ο εργατικός τομέας. Εργοδότες, εργαζόμενοι και συνδικάτα θα πρέπει να συμβάλλουν προς την κατεύθυνση αυτή με κάθε τρόπο.

Ο δρόμος για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας παγκόσμια είναι δύσβατος και σίγουρα όχι στρωμένος με ροδοπέταλα. Τα παιδιά σε όλο τον κόσμο πρέπει να προστατεύονται επαρκώς και να μην πέφτουν θύματα της παιδικής εργασίας. Διεκδικούν μόνο το αναφαίρετό τους δικαίωμα: να μεγαλώσουν σε έναν καλύτερο και πιο δίκαιο κόσμο...

Read more...

Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης

Αναμφισβήτητα η κοινωνική δικαιοσύνη αποτελεί βασικό συστατικό για την αρμονική συμβίωση και ευημερία των μελών της κοινωνίας. Για το λόγο αυτό, η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. στις 26 Νοεμβρίου 2007 ανακήρυξε με το ψήφισμα A/RES/62/10 την 20η Φεβρουαρίου κάθε έτους ως Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης. Πρόκειται για μια ημέρα αναγνώρισης της ανάγκης για προώθηση των προσπαθειών για την αντιμετώπιση ζητημάτων όπως η φτώχεια, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η ανεργία.

Ο Ο.Η.Ε., με το δίκτυό του, έχει θέσει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός του την επίτευξη της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) υιοθέτησε το 2008 τη “Διακήρυξη για την Κοινωνική Δικαιοσύνη για μια Δίκαιη Παγκοσμιοποίηση” (Declaration on Social Justice for a Fair Globalization), η οποία εστιάζει στη διασφάλιση της δικαιοσύνης στην απασχόληση, την κοινωνική προστασία, τον κοινωνικό διάλογο και το δικαίωμα στην εργασία. Αποτελεί το αποτέλεσμα των τριμερών διαβουλεύσεων που ξεκίνησαν στον απόηχο της έκθεσης της “Παγκόσμιας Επιτροπής για την Κοινωνική Διάσταση της Παγκοσμιοποίησης”. Με την υιοθέτηση αυτού του κειμένου, οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων, των εργοδοτών και των συνδικαλιστικών οργανώσεων από 182 κράτη μέλη τονίζουν τον καίριο ρόλο της Οργάνωσης στην προσπάθεια για την επίτευξη της προόδου και της κοινωνικής δικαιοσύνης στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Η Διακήρυξη καθιερώνει την Αξιοπρεπή Εργασία, η οποία αναπτύχθηκε από το 1999, τοποθετώντας την στο επίκεντρο των πολιτικών της Οργάνωσης.

Η παγκοσμιοποίηση έχει δημιουργήσει ευκαιρίες και οφέλη για πολλούς, αλλά την ίδια στιγμή τα εκατομμύρια των εργαζομένων και των εργοδοτών σε όλο τον κόσμο έχουν να αντιμετωπίσουν νέες προκλήσεις. Παρά την αρχική αισιοδοξία, η παγκοσμιοποίηση δεν επέφερε μια εποχή ευημερίας για όλους. Το 2001 είχε εκτιμηθεί ότι σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού ζούσε για $2 ή λιγότερο την ημέρα, ενώ περίπου 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι, ή το 21% του παγκόσμιου πληθυσμού, ζούσαν για $1 ή λιγότερο την ημέρα! Κανένα έθνος δεν είναι άτρωτο: για παράδειγμα, σε 20 βιομηχανικές χώρες πάνω από το 10% του πληθυσμού κατά μέσο όρο ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Οι ανισότητες στο εσωτερικό πολλών χωρών και μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερων χωρών του κόσμου έχουν επίσης αυξηθεί εκθετικά κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Το 1960 το εισοδηματικό χάσμα μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερου πέμπτου του παγκόσμιου πληθυσμού ήταν 30 προς 1. Μέχρι το 1999, είχε αυξηθεί σε 74 προς 1. Το 1995 το μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ των πλουσιότερων 20 χωρών ήταν 37 φορές ο μέσος όρος των φτωχότερων 20, ένα χάσμα που διπλασιάστηκε τα τελευταία 40 χρόνια.

Είναι προφανές πως η ανισότητα, όχι μόνο οδηγεί σε μείωση της παραγωγικότητας, αλλά και εκτρέφει τη φτώχεια, την κοινωνική αστάθεια, ακόμη και τις συγκρούσεις. Αυτό αντιμετωπίζεται μόνο με κοινωνική δικαιοσύνη. Κοινωνική δικαιοσύνη σημαίνει ένα κράτος που λειτουργεί καλά για όλους όσους ζουν και εργάζονται μέσα στα όριά του. Αυτό περιλαμβάνει την ισότιμη πρόσβαση όλων στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση, τη στέγαση, καθώς και την ασφαλή και αξιοπρεπή εργασία. Είναι “μια κοινωνία για όλους”, όπου όλοι ανεξαιρέτως μπορούν να ασκήσουν πλήρως τα δημοκρατικά δικαιώματά τους και να έχουν την ευκαιρία να συνεισφέρουν σε ισότιμη βάση με τους άλλους.

Ο όρος κοινωνική δικαιοσύνη δεν έχει κάποιον σαφή ορισμό. Περιλαμβάνει, όμως, την ισονομία, την ελευθερία και τη δυνατότητα ίσων ευκαιριών. Αυτές είναι αξίες που κάθε κοινωνία θα πρέπει να έχει προκειμένου να ευημερεί αυτή και τα μέλη της μακριά από συγκρούσεις και ανώμαλες καταστάσεις που οδηγούν στο αντίθετο. Δεν θα πρέπει, όμως, να περιορίζουμε αυτές τις αξίες στα στενά όρια μιας ολιγομελούς κοινωνίας. Πρέπει να αποτελούν κτήση όλης της ανθρωπότητας και όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι θα πρέπει να τις σέβονται και να τις προάγουν! Όπως τονίζει και ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. Ban Ki-moon στο μήνυμά του για την ημέρα: “Όσο επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε τον κόσμο που θέλουμε, ας εντείνουμε τις προσπάθειές μας για την επίτευξη μιας πιο περιεκτικής, δίκαιης και βιώσιμης πορείας ανάπτυξης που βασίζεται στο διάλογο, τη διαφάνεια και την κοινωνική δικαιοσύνη.”

Read more...

Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού 2012

Εθελοντισμός είναι η αυθόρμητη, ενσυνείδητη και ανιδιοτελής προσφορά της ανθρώπινης ενέργειας για τη θεραπεία της ανάγκης του πλησίον. Η έννοια του εθελοντισμού  βασίζεται στην ιδέα της ανθρώπινης αλληλοβοήθειας πού ο καθένας μας προσφέρει τον εαυτό του, αλλά και όλες του τις δυνάμεις  στην υπηρεσία του  πάσχοντα συνανθρώπου του χωρίς  να ζητάει αμοιβή.

Η 5η Δεκεμβρίου ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού για την Κοινωνική και Οικονομική Ανάπτυξη στις 17 Δεκεμβρίου 1985 από τη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. με το ψήφισμα A/RES/40/212. Από τότε, οι κυβερνήσεις, το σύστημα του Ο.Η.Ε. και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών έχουν ενταχθεί επιτυχώς εθελοντές σε όλο τον κόσμο για να γιορτάσουν την Ημέρα στις 5 Δεκεμβρίου. Ο βασικός στόχος της ημέρας είναι η προώθηση του εθελοντισμού σε όλο τον κόσμο, και να αυξήσει την ευαισθητοποίηση της σημαντικής συμβολής της εθελοντικής υπηρεσίας, τονώνοντας έτσι περισσότερο τους ανθρώπους σε όλα τα κοινωνικά στρώματα για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ως εθελοντές, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Μέσα από τα χρόνια, η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού έχει χρησιμοποιηθεί με στρατηγικό τρόπο: πολλές χώρες έχουν επικεντρωθεί στην προσφορά των εθελοντών για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας, ένα σύνολο χρονικά δεσμευτικών στόχων για την καταπολέμηση της φτώχειας, της πείνας, των ασθενειών, του αναλφαβητισμού, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και των διακρίσεων εις βάρος των γυναικών.

Η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντών 2012 έχει ως κεντρικό θέμα “Γιορτάστε τον εθελοντισμό!” και προσφέρει μια ευκαιρία για τις εθελοντικές οργανώσεις και τους μεμονωμένους εθελοντές να κάνουν ορατές τις εισφορές τους -σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο- για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας. Στις 5 Δεκεμβρίου 2012 γιορτάζουμε την προσήλωσή μας και την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο. Ο κύριος στόχος της ημέρας είναι η ευαισθητοποίηση και η αναγνώριση των εθελοντών και των εθελοντικών οργανώσεων. Η πρόθεση είναι να αναγνωριστεί αυτή η προσήλωση, να ενημερωθούν οι πολίτες σχετικά με τη συμβολή του εθελοντισμού στην ειρήνη και τη βιώσιμη ανάπτυξη, καθώς και να επευφημήσει τους εθελοντές για την αφοσίωση και τον αντίκτυπό τους.

Στο μήνυμά του για την ημέρα, ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. Ban Ki-moon αναφέρει: “Ιδρυόμενος από τις αξίες της αλληλεγγύης και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, ο εθελοντισμός ξεπερνά όλα τα πολιτιστικά, γλωσσικά και γεωγραφικά όρια. Δίνοντας το χρόνο και τις ικανότητές τους χωρίς προσδοκία υλικής ανταμοιβής, οι ίδιοι οι εθελοντές ανυψώνονται από μια μοναδική αίσθηση του σκοπού.”

Εκτός από την κινητοποίηση χιλιάδων εθελοντών κάθε χρόνο, το πρόγραμμα Εθελοντών των Ηνωμένων Εθνών (UNV) συνεργάζεται στενά με τους εταίρους και τις κυβερνήσεις ώστε να θεσπίσουν εθνικά προγράμματα εθελοντισμού για τη δημιουργία δομών που ευνοούν και διατηρούν τον τοπικό εθελοντισμό στις χώρες. Μέσα από την Online Εθελοντική υπηρεσία, οι εθελοντές μπορούν να αναλάβουν δράση για την βιώσιμη ανάπτυξη υποστηρίζοντας τις δραστηριότητες των οργανισμών ανάπτυξης μέσω του διαδικτύου. Κάθε μέρα χιλιάδες άνθρωποι προσφέρουν εθελοντική εργασία, online ή επί τόπου, συμβάλλοντας στην ειρήνη και την ανάπτυξη.

Είναι σημαντικό να τονιστεί πως οι αξίες του εθελοντισμού είναι σχετικές με την ενίσχυση της ικανότητας για την επίτευξη ασφαλούς διαβίωσης, για την ενίσχυση της φυσικής, οικονομικής, πνευματικής και κοινωνικής ευημερίας. Η ενασχόληση των εθελοντών είναι ένας δρόμος για την προώθηση των πολιτικών αξιών και της κοινωνικής συνοχής, μειώνοντας τις βίαιες συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα. Επίσης, μπορεί να περιλαμβάνει τις ομάδες του πληθυσμού που είναι συχνά κοινωνικά αποκλεισμένες, όπως οι γυναίκες, οι νέοι και οι ηλικιωμένοι, τα ατόμων με ειδικές ανάγκες, οι μετανάστες και οι άνθρωποι που ζουν με HIV/AIDS. Τέλος, μπορεί να επιφέρει μεγαλύτερη αναγνώριση των εκδηλώσεων εθελοντισμού ως μια ισχυρή δύναμη προόδου.

Οι εθελοντές είναι αυτοί που συνεισφέρουν σε πολλούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η βιώσιμη ανάπτυξη, η κοινωνική ένταξη, η προστασία του περιβάλλοντος, η βελτίωση της εκπαίδευσης και της διαβίωσης, η ετοιμότητα σε περίπτωση καταστροφών, η προώθηση της ειρήνης και της δικαιοσύνης, η καταπολέμηση της φτώχειας και της πείνας, καθώς και η ισότητα των φύλων είναι μερικοί μόνο από τους πιο σημαντικούς τομείς δράσης των εθελοντών σε όλο τον κόσμο. Αυτή η μέρα ας αποτελέσει ευκαιρία αναγνώρισης του δύσκολου και σημαντικού έργου των εθελοντών, όπως και ενίσχυση του εθελοντικού κινήματος με νέα μέλη στην Ελλάδα και τον κόσμο!

Read more...

Παγκόσμια Ημέρα Ελεύθερου Λογισμικού 2012

Στις 15 Σεπτεμβρίου κοινότητες σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Ελεύθερου Λογισμικού. Πρόκειται για μια ετήσια παγκόσμια γιορτή του Ελεύθερου Λογισμικού και του Ανοιχτού Κώδικα. Η Παγκόσμια Ημέρα Ελεύθερου Λογισμικού είναι μια προσπάθεια με στόχο την ενημέρωση του κόσμου για τα οφέλη της χρήσης ελεύθερου λογισμικού στην εκπαίδευση, στην δημόσια διοίκηση και στις επιχειρήσεις.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ελεύθερου Λογισμικού καθιερώθηκε το 2004 και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 28 Αυγούστου του ίδιου έτους. Περίπου 12 ομάδες συμμετείχαν στην πρώτη Παγκόσμια Ημέρα Ελεύθερου Λογισμικού. Από τότε έχει αυξηθεί σε δημοτικότητα και ενώ οι διοργανωτές ανέμεναν πάνω από 1.000 ομάδες το 2010, η εκδήλωση έχει περιοριστεί σε περίπου 400 τοποθεσίες κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών, που αντιπροσωπεύει μείωση κατά 30% το 2009. Από το 2006, η Παγκόσμια Ημέρα Ελεύθερου Λογισμικού διοργανώνεται το τρίτο Σάββατο του Σεπτεμβρίου.

Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Software Freedom International διοργανώνει την Παγκόσμια Ημέρα Ελεύθερου Λογισμικού σε συνεργασία με πολλές χώρες παγκοσμίως και προσφέρει υποστήριξη, συνεργασία και ομάδες εθελοντών για την διοργάνωση εορτασμών σε όλο τον κόσμο. Κύριος στόχος παραμένει η διευκόλυνση του κόσμου στο να επικοινωνεί, να δημιουργεί, και να μοιράζετε σε ένα ψηφιακό επίπεδο!

Κάθε εκδήλωση αφήνεται για να διοργανωθεί από τις τοπικές ομάδες σε όλο τον κόσμο. Οι προ-εγγεγραμμένες ομάδες (2 μήνες πριν την εκδήλωση ή νωρίτερα) λαμβάνουν δωρεάν προωθητικό υλικό που τους αποστέλλεται από τον οργανισμό Software Freedom International για να συμβάλλουν στις εκδηλώσεις. Το wiki της Παγκόσμιας Ημέρας Ελεύθερου Λογισμικού περιέχει μεμονωμένες σελίδες ομάδων που περιγράφουν τα σχέδιά τους, καθώς και χρήσιμες πληροφορίες για να τους κρατούν ενήμερους. Οι εκδηλώσεις ποικίλλουν μεταξύ τους. Διοργανώνονται συνέδρια που εξηγούν τα οφέλη του Ελεύθερου Λογισμικού και του Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα, εργαστήρια, παρουσιάσεις, παιχνίδια, δενδροφυτεύσεις, συζητήσεις και InstallFests.

Το ελεύθερο λογισμικό όπως ορίζεται από το Ίδρυμα Ελευθέρου Λογισμικού (Free Software Foundation), είναι λογισμικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αντιγραφεί, μελετηθεί, τροποποιηθεί και αναδιανεμηθεί χωρίς περιορισμό. Η ελευθερία από τέτοιους περιορισμούς είναι βασικό στοιχείο στην ιδέα του “ελεύθερου λογισμικού”, έτσι ώστε το αντίθετο του ελεύθερου λογισμικού είναι το ιδιόκτητο λογισμικό, και όχι το λογισμικό που πωλείται για κέρδος, όπως το εμπορικό λογισμικό. Το ελεύθερο λογισμικό ορισμένες φορές αναφέρεται και σαν ανοιχτό λογισμικό ή λογισμικό ανοιχτού κώδικα αλλά οι δύο έννοιες δεν είναι ταυτόσημες. Σύμφωνα με τον Richard Stallman δεν είναι κάθε λογισμικό ελεύθερο μόνο και μόνο επειδή είναι ανοιχτού κώδικα.

Η οικονομική βιωσιμότητα του ελεύθερου λογισμικού έχει αναγνωριστεί από μεγάλες εταιρείες όπως η IBM, η Red Hat, και η Sun Microsystems. Πολλές εταιρίες που η κύρια δραστηριότητά τους δεν είναι στον τομέα IT επιλέγουν το Ελεύθερο Λογισμικό για την διαδικτυακή τους πληροφορία και τις ιστοσελίδες των πωλήσεων, λόγω του χαμηλότερου αρχικού κεφαλαίου επένδυσης και την ικανότητα να προσαρμόζουν ελεύθερα τα πακέτα εφαρμογών του. Επίσης, μερικές βιομηχανίες (όχι λογισμικού) αρχίζουν να χρησιμοποιούν τεχνικές παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιήθηκαν στην ανάπτυξη του ελεύθερου λογισμικού για τις έρευνές τους και την αναπτυξιακή διαδικασία. Οι επιστήμονες, για παράδειγμα, αναζητούν ακόμα περισσότερο ανοιχτές διαδικασίες ανάπτυξης, και σε εξοπλισμό όπως τα μικροτσίπ αρχίζουν να αναπτύσσονται με εξειδικεύσεις όρων που δημοσιεύονται κάτω από άδειες copyleft (π.χ. το εγχείρημα OpenCores). Τα Creative Commons και το free culture movement έχουν επίσης επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από το κίνημα του Ελεύθερου Λογισμικού.

Ήδη σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η αξία του Ελεύθερου Λογισμικού έχει αναγνωριστεί και μάλιστα στην ιταλική περιφέρεια της Απούλια τον Ιούλιο ψηφίστηκε ένας νόμος που απαιτεί από το δημόσιο τομέα να αξιοποιήσει περισσότερο το λογισμικό ανοιχτού κώδικα και να διαθέτει περισσότερα ανοιχτά δεδομένα ελεύθερα στο κοινό. Ακόμα, η περιφέρεια της Λάτσιο ψήφισε σχετικό νόμο για τα ανοιχτά δεδομένα το Μάιο. Η περιφέρεια του Πιεντμόντ ζητά επίσης να προτιμάται το λογισμικό ανοιχτού κώδικα για την προμήθεια λογισμικού που αφορά το δημόσιο τομέα. Τέλος, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, ο δημόσιος τομέας της Μεγάλης Βρετανίας εξοικονομεί ετησίως 28 εκατομμύρια λίρες από την Ανοικτή Πρόσβαση!

Το Ελεύθερο Λογισμικό/Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα διατίθεται δωρεάν, απελευθερώνει τη δημιουργικότητα, ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και καταργεί τους περιορισμούς. Πρόκειται για λογισμικό του οποίου η άδεια επιτρέπει στον καθένα να το διαβάσει, να το αλλάξει και να το διαθέσει σε τρίτους. Αξίζει η ενίσχυση και διάδοσή του!

Read more...

Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας 2012

Η 12^η Αυγούστου έχει οριστεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας. Κάθε χρόνο, η 12^η Αυγούστου είναι αφιερωμένη σε ένα θέμα, ένα σύνθημα που επικοινωνεί την κατεύθυνση και τους στόχους των πρωτοβουλιών για τη νεολαία μέσα στο έτος και που παρέχει επίσης ένα ενωτικό μήνυμα κάτω από το οποίο τα άτομα μπορούν να αντλήσουν έμπνευση για να αναλάβουν δράση. Το θέμα που έχει επιλεγεί για την Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας 2012 είναι “Οικοδομώντας έναν καλύτερο κόσμο, συνεργαζόμενοι με τη νεολαία”. Αποτελεί μια παγκόσμια έκκληση στους νέους για δράση, καθώς και άλλους φορείς σε όλο τον κόσμο, να αναπτύξουν και να συμμετάσχουν σε συμπράξεις με τους νέους και για τους νέους με απώτερο σκοπό την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου.

Η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας παρέχει μια σημαντική ευκαιρία να εισακουστούν οι εκκλήσεις των οργανώσεων νεολαίας και των κρατών σε όλο τον κόσμο για να ενισχυθούν οι μηχανισμοί συνεργασίας με τους νέους μέσα από καινοτόμους τρόπους. Τα Ηνωμένα Έθνη, τα κράτη, η κοινωνία των πολιτών, ο ιδιωτικός τομέας, τα πανεπιστήμια και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα να συνεργαστούν αποτελεσματικά με τους νέους, ιδιαίτερα στους τομείς της απασχόλησης, της επιχειρηματικότητας, της ένταξης στην πολιτική, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εκπαίδευσης.

Η συλλογική και συντονισμένη προσπάθεια εκ μέρους όλων των φορέων είναι απαραίτητη για να ανταποκριθεί στις πιεστικές παγκόσμιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι νέοι. Η αποτελεσματική συνεργασία είναι το κλειδί για την αξιοποίηση αυτών των προσπαθειών. Οι συμπράξεις μπορούν να αυξήσουν τις ευκαιρίες για επιτυχία με τη μόχλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων, των πόρων, των κοινών συμφερόντων και της πολυμορφίας ώστε να αυξήσουν τον αντίκτυπο των προσπαθειών του κάθε εταίρου.

Ο ΟΗΕ δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας διοργανώνοντας δράσεις σε θέματα που σχετίζονται με τους τομείς προτεραιότητας της πενταετούς Ατζέντας Δράσεων του Γενικού Γραμματέα Ban Ki-moon και της ανάπτυξης του Σχεδίου Δράσης για τη Νεολαία από τον ΟΗΕ. Μερικά από αυτά τα θέματα αφορούν την εκπαίδευση, την απασχόληση, την επιχειρηματικότητα, την ένταξη στην πολιτική και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Άλλωστε όπως έχει δηλώσει ο ίδιος ο Γ.Γ. του ΟΗΕ “Για να απελευθερωθεί η δύναμη των νέων ανθρώπων, πρέπει να συνεργαζόμαστε με αυτούς”...

Σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά και στην Ελλάδα, οι οικονομικές και κοινωνικές συγκυρίες δεν βοηθούν τη νεολαία και την ανάληψη ηγετικού ρόλου στην κοινωνία από μέρους της. Τα ποσοστά ανεργίας των νέων είναι σημαντικά υψηλότερα από τα ποσοστά των ενηλίκων σε όλες τις γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη. Μάλιστα, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επίσημα στατιστικά, η νεανική ανεργία στην Ελλάδα βρίσκεται στο 54,9%, ποσοστό διπλάσιο σε σύγκριση με το 2008 πριν το ξέσπασμα της οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης.

Παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, οι νέοι αγωνίζονται καθημερινά για να πετύχουν τους στόχους τους σε όλα τα πεδία που είναι ενεργοί: στην εκπαίδευση, την εργασία, την επιχειρηματικότητα, την πολιτική. Είναι η δύναμη της προόδου και της δημιουργίας, οι διαχρονικοί φορείς της αλλαγής που προσπαθούν να διορθώσουν τα κακώς κείμενα των προηγούμενων γενεών. Οι νέοι αξίζουν έναν καλύτερο κόσμο και αγωνίζονται για να το πετύχουν...

Read more...

Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS σχεδιάστηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1987 από τους James W. Bunn και Thomas Netter, δύο υπαλλήλους δημοσίων πληροφοριών για το Παγκόσμιο Πρόγραμμα για το AIDS στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στη Γενεύη της Ελβετίας. Οι Bunn και Netter μετέφεραν την ιδέα τους στον Δρ Jonathan Mann, διευθυντή του Παγκόσμιου Προγράμματος για το AIDS (γνωστό σήμερα ως UNAIDS). Στο Δρ Mann άρεσε η ιδέα, την ενέκρινε, και συμφώνησε με την πρόταση πως η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS θα πρέπει να είναι η 1η Δεκεμβρίου 1988.

Ο Bunn, ένας δημοσιογράφος στο K PIX-TV του Σαν Φρανσίσκο, πρότεινε ως ημερομηνία την 1^η Δεκεμβρίου πιστεύοντας ότι θα μεγιστοποιήσει την κάλυψη από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Αφού το 1988 ήταν έτος εκλογών στις ΗΠΑ, ο Bunn πρότεινε ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα είναι κορεσμένα από τη μετεκλογική τους κάλυψη και πρόθυμα να βρουν μια νέα ιστορία για κάλυψη. Οι Bunn και Netter προσδιόρισαν ότι η 1^η Δεκεμβρίου ήταν αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τις εκλογές και αρκετά σύντομο πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων. Στην πραγματικότητα, ήταν ένα “νεκρό” σημείο στο ειδησεογραφικό ημερολόγιο και έτσι αποτελούσε τέλεια χρονική στιγμή για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS.

Από την ίδρυσή του μέχρι και το 2004, το UNAIDS έχει ως αιχμή του δόρατος της εκστρατείας για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS, ετήσια θέματα σε συνεννόηση με τους άλλους παγκόσμιες οργανώσεις υγείας. Από το 2008, το θέμα κάθε έτους για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS επιλέγεται από την Παγκόσμια Συντονιστική Επιτροπή της Παγκόσμιας Εκστρατείας κατά του AIDS μετά από εκτεταμένες διαβουλεύσεις με ανθρώπους, οργανισμούς και κρατικές υπηρεσίες που εμπλέκονται στην πρόληψη και τη θεραπεία του HIV/AIDS. Για κάθε Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS από 2005 έως το 2010, το θέμα ήταν “Σταματήστε το AIDS. Τηρήστε την υπόσχεση.” με ετήσια επιμέρους υποθέματα. Αυτό το γενικό θέμα έχει σχεδιαστεί για να ενθαρρύνει τους πολιτικούς ηγέτες να διατηρήσουν τη δέσμευσή τους να επιτύχουν καθολική πρόσβαση στη θεραπεία, φροντίδα και υποστήριξη των ασθενών του HIV/AIDS έως το έτος 2010. Το διάστημα από το 2011 έως το 2015 η Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS θα έχει θέμα “Γνωριμία με το Μηδέν, μηδενίζουμε …τις νέες μολύνσεις, τους θανάτους, τις διακρίσεις”. Είναι μια πρόσκληση αλλά και πρόκληση προς τους δημοσίους και ιδιωτικούς φορείς να κυνηγήσουν αυτόν τον στόχο μέσα από τον επαναπροσδιορισμό των δαπανών για την υγεία και την διαμόρφωση των πολιτικών υγείας.

Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά την παγκόσμια πρώτη “εμφάνιση” της επιδημίας AIDS που συντάραξε τον κόσμο και 15 χρόνια μετά την επιτυχή εφαρμογή ισχυρής συνδυαστικής αντιρετροϊκής θεραπείας (HAART) των ασθενών, η Ελλάδα βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή σε ό,τι αφορά την πορεία της νόσου. Η εξάπλωση του AIDS στη χώρα μας βρίσκεται εκτός ελέγχου! Είναι ενδεικτικό πως στην Ελλάδα στους τοξικομανείς η αύξηση άγγιξε μέσα σε ένα έτος το 1260%, ενώ στον γενικό πληθυσμό της χώρας το 52,7%...

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.) μέχρι και την 31^η Οκτωβρίου του 2011, έχουν καταγραφεί στο 11.340 περιστατικά HIV λοίμωξης. Από το σύνολο των ατόμων αυτών, 3.235 έχουν εμφανίσει τη νόσο AIDS και 5.500 βρίσκονται υπό αντιρετροϊκή θεραπεία. Συνολικά έχουν χάσει τη ζωή τους 2.152 άτομα. Οι επιστήμονες  έχουν υπογραμμίσει  ότι η πορεία της HIV λοίμωξης παρουσιάζει σταθερά ανοδική πορεία μετά το 2002. Ειδικότερα, ενώ το 2002 ο αριθμός των περιπτώσεων HIV λοίμωξης που δηλώθηκαν στο ΚΕΕΛΠΝΟ ήταν 3,6  ανά 100.000 πληθυσμού, το 2008 ο αντίστοιχος αριθμός έφθασε τις 5,8 περιπτώσεις. Έτσι, το πρώτο δεκάμηνο του 2011 καταγράφεται εντυπωσιακή άνοδος με 7,1 περιστατικά HIV λοίμωξης ανά 100.000 πληθυσμού. Την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου του 2011, δηλώθηκαν στο ΚΕΕΛΠΝΟ 803 νέες περιπτώσεις HIV λοίμωξης, εκ των οποίων οι 686 (85,43%) αφορούσαν σε άνδρες και οι 117 (14,57%) σε γυναίκες. Σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2010, η αύξηση το 2011 ανέρχεται στο 52,7%.

Ωστόσο, όσον αφορά τους χρήστες ναρκωτικών, το πρώτο δεκάμηνο του 2011 παρατηρείται μία δραματική αλλαγή στα χαρακτηριστικά της επιδημίας του HIV στην Ελλάδα. Την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2011 δηλώθηκαν 190 περιστατικά HIV λοίμωξης σε χρήστες, ενώ το αντίστοιχο δεκάμηνο του 2010 ο αριθμός των νέων περιστατικών μολυσμένων χρηστών ήταν μόλις 14! Συγκριτικά με το αντίστοιχο δεκάμηνο του 2010, όπου ο αριθμός HIV λοιμώξεων στους τοξικομανείς ήταν μικρός (2,66%), η αύξηση το 2011 είναι περίπου 1.200%...

Το 2011 πιθανότατα θα αποτελέσει ένα έτος καμπής για την αντιμετώπιση του AIDS, καθώς έγινε φανερό ότι η αντιρετροΐκή αγωγή, και ιδίως η πρωιμότερη χορήγησή της, δεν ωφελεί μόνο θεραπευτικά, αλλά προφυλάσσει από την μετάδοση της νόσου και σε ατομικό και σε επίπεδο πληθυσμού. Η HAART σε συνδυασμό, βεβαίως, με τη λήψη και όλων των άλλων πολύ σημαντικών προφυλακτικών μέτρων είναι δυνατόν να περιορίσει την εμφάνιση νέων μολύνσεων και να αναχαιτίσει την εξάπλωση της νόσου.

Πρέπει να τονισθεί ότι η εκρίζωση της νόσου δεν έχει ακόμη επιτευχθεί! Μέχρι τότε η σωστή και συνεχής ενημέρωση, η λήψη προφυλακτικών μέτρων και η έγκαιρη θεραπεία αποτελούν τα αποτελεσματικότερα μέτρα ελέγχου της εξάπλωσης της νόσου. Οι επιστημονικές έρευνες πάντως προχωρούν και έχουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Ελπίζουμε πως σύντομα αυτή η Παγκόσμια Ημέρα και ταυτόχρονα το AIDS θα αποτελούν παρελθόν για την ανθρωπότητα!

Read more...

Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας 2011

Η 12η Αυγούστου έχει οριστεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας. Το σύνθημα των φετινών εκδηλώσεων, αλλά και το θέμα των διεργασιών είναι “Διάλογος και αμοιβαία κατανόηση”. Η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος αντικατοπτρίζει πλήρως την εκτίμηση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στην αξία του διαλόγου μεταξύ των νέων που προέρχονται από χώρες με διαφορετικούς πολιτισμούς, καθώς και μεταξύ των διαφορετικών γενεών!

Ο εορτασμός της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας συμπίπτει με την ταυτόχρονη λήξη του Παγκοσμίου Έτους Νεολαίας! Πέρυσι τέτοια μέρα με μια μαζικότατη και εντυπωσιακή παρέλαση στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης χιλιάδες νέοι, συμμετέχοντες στο 5ο Παγκόσμιο Συνέδριο Νεολαίας και μη, υποδέχτηκαν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο το έτος αυτό. Με κεντρικό σύνθημα “Το έτος μας, η φωνή μας”, εκατοντάδες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε κάθε γωνιά του πλανήτη στα πλαίσια του έτους αυτού, με κύριο σκοπό πάντα την προώθηση των ζητημάτων της νεολαίας και την εγκαθίδρυσή της στο προσκήνιο των παγκοσμίων εξελίξεων.

Το 5ο Παγκόσμιο Συνέδριο Νεολαίας στην Κωνσταντινούπολη και η Παγκόσμια Διάσκεψη Νεολαίας στο Μεξικό ήταν οι αρχικές και μαζικότερες εκδηλώσεις του Παγκοσμίου Έτους Νεολαίας που σήμερα τελειώνει. Η συνεργασία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κίνας και ο από κοινού ορισμός του 2011 ως έτους νεολαίας με κεντρικό σύνθημα “Γέφυρες φιλίας” θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μια ακόμα σημαντική παράλληλη δράση με σημαντικό αντίκτυπο στη νεολαία! Οι νέοι της Ευρώπης γνωρίζονται με τους νέους της Κίνας, αλληλεπιδρούν και εν τέλει κάνουν πράξη τα σχέδια για συνεργασία της νεολαίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Τέλος, το 2011 έχει χαρακτηριστεί ως “Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού” με σκοπό την ενίσχυση του εθελοντικού κινήματος απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ευρώπη και την περαιτέρω ευαισθητοποίηση των νέων σε ανάλογα ζητήματα εθελοντισμού και κοινωνικής προσφοράς.

Είναι λογικό πολλοί νέοι, κυρίως στην Ελλάδα, να μην δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όλες τις παραπάνω εκδηλώσεις. Οι συγκυρίες με την οικονομική κρίση, την αυξανόμενη ανεργία και την διαρκή αβεβαιότητα για το μέλλον τούς δικαιολογούν απόλυτα. Πως είναι δυνατόν να σε ενδιαφέρει ο εθελοντισμός όταν είσαι μακροχρόνια άνεργος νέος; Η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας είναι για αυτούς, όσους τουλάχιστον την γνωρίζουν, άλλη μια παγκόσμια ημέρα χωρίς ιδιαίτερο νόημα στο ημερολόγιο. Πολλοί άλλοι ίσως ενδιαφέρονται αλλά δεν έχουν πρόσβαση στις ανάλογες και κατάλληλες πηγές ή ακόμα και γνώση αυτών…

Η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας, όμως, είναι ιδιαίτερα σημαντική για όλους τους νέους και όχι από άποψη καθαρά συμβολική! Οι νέοι είναι η δύναμη της προόδου και της δημιουργίας, καθώς και οι διαχρονικοί φορείς της αλλαγής. Είναι αυτοί που έχουν ιδέες και προτάσεις για το μέλλον στο οποίο θα πρωταγωνιστήσουν. Είναι οι αγωνιστές που πρωταγωνιστούν με κάθε μορφή πάλης ενάντια στην υπονόμευση των δικαιωμάτων και του μέλλοντός τους! Είναι αυτοί που ονειρεύονται και αγωνίζονται για έναν κόσμο όπου θα κυριαρχούν η ειρήνη, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και η ισότητα.

Είναι ξεκάθαρο πως αν οι νέοι το θελήσουν πραγματικά και το επιδιώξουν συστηματικά μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο! Αρκεί να τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία και είναι ικανοί για το καλύτερο δυνατό. Η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας είναι απλά η αφορμή για μια τέτοια προσπάθεια. Ας μην κάμψουν την νεολαία οι οικονομικές και λοιπές δυσκολίες της χώρας και ας κάνουμε την αγανάκτηση και την οργή δύναμη δημιουργίας και προόδου για το μέλλον! Το αξίζουμε…

Read more...

Λούης Τίκας, ένας γνήσιος αγωνιστής

Η Πρωτομαγιά αποτελεί μέγιστης σημασίας γιορτή για τους εργάτες. Η εργατική τάξη βρίσκει την ευκαιρία να προβάλλει τα κοινωνικά και οικονομικά της επιτεύγματα και να καθορίσει το διεκδικητικό της πλαίσιο για το μέλλον. Η μέρα αυτή αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να θυμηθούμε, αλλά και να μάθουμε ιστορικές εργατικές διεκδικήσεις και τους συντελεστές τους! Σήμερα, θα επιχειρήσω να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στον Λούη Τίκα, έναν Έλληνα συνδικαλιστή που δολοφονήθηκε το 1914 στο Κολοράντο των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια μιας μεγαλειώδους εργατικής απεργίας στα ορυχεία και η μνήμη του είναι ακόμα ζωντανή στα αμερικανικά συνδικάτα.

Ο Ηλίας Σπαντιδάκης (όπως ήταν το ελληνικό του όνομα) καταγόταν από το Ρέθυμνο και αναγκάστηκε να μεταναστεύσει σε ηλικία 20 ετών. Από το λιμάνι της Νέας Υόρκης πήγε στο Κολοράντο. Εγκαταστάθηκε στο Ντένβερ κι άρχισε να δουλεύει στα χαλυβουργία του Πουέμπλο καμιά τριανταριά μίλια μακριά, με ημερομίσθιο 1,75 δολάρια, για δώδεκα ώρες την ημέρα. Το 1910 ορκίστηκε Αμερικανός πολίτης και άνοιξε καφενείο στην οδό Μάρκετ του Ντένβερ, μια εργατική γειτονιά που έγινε η τοπική Greektown. Την εποχή εκείνη στο Ντένβερ ζούσαν 240 Έλληνες. Συμπτωματικά, απέναντι απ’ το καφενείο βρίσκονταν τα γραφεία της τοπικής οργάνωσης των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (Wobblies). Ο Τίκας, είτε έγινε από την αρχή μέλος των Wobblies είτε όχι, ήταν αποφασισμένος να αφομοιωθεί στην καινούρια χώρα. Αρχικά, προσπάθησε να μπει στο αστυνομικό σώμα αλλά απερρίφθη εξαιτίας της εμπλοκής του με τους Wobblies. Υπάρχουν πληροφορίες ότι ήταν επικεφαλής ενός συνδικάτου λούστρων που το 1910 έκαναν απεργία ζητώντας αύξηση 100% (από πέντε σε δέκα σεντς!). Άλλοι λένε πως δούλευε για μια ασφαλιστική εταιρία. Έτσι κι αλλιώς, ο Λούης Τίκας αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή ανάμεσα στους συμπατριώτες του: μιλούσε καλύτερα αγγλικά απ’ οποιονδήποτε άλλον, και έστελνε τα εμβάσματα στην Ελλάδα για λογαριασμό των συμπατριωτών του που δεν ήξεραν πώς να φερθούν στο ταχυδρομείο και στην τράπεζα.

Την εποχή που ο Λούης Τίκας έφτασε στο Ντένβερ, το μεγάλο αφεντικό ήταν ο Λεωνίδας Σκλήρης, από τη Σπάρτη, ένα είδος εργατοπατέρα που έλεγχε τους Έλληνες εργάτες όχι μόνο στο Κολοράντο αλλά στη Γιούτα και τη Νεβάδα. Τους έβρισκε δουλειά στα ορυχεία με συνθήκες μεσαιωνικές και αμοιβές χειρότερες από των άλλων εθνοτήτων. Οι “Έλληνες του Σκλήρη” εργάζονταν για 1,75 δολάρια την ημέρα ενώ οι Γερμανοί και οι Ουαλοί έπαιρναν 2,50 δολάρια. Η κατάσταση στα ορυχεία ήταν όντως μεσαιωνική. Από το 1910 ως το 1913, 618 ανθρακωρύχοι είχαν χάσει τη ζωή τους σε εργατικά ατυχήματα. Τα ημερομίσθια ήταν τόσο χαμηλά ώστε πολλές οικογένειες ικανοποιούνταν με τις “αποζημιώσεις θανάτου” που έφταναν τα εφτακόσια δολάρια (χώρια το φέρετρο των είκοσι δολαρίων). Ανάμεσά τους δούλευαν 350 περίπου Έλληνες. Η δουλειά τους ήταν πολύ σκληρή, με αποτέλεσμα σε δυο χρόνια να υπάρχουν 13 θάνατοι Ελλήνων και πολλοί τραυματισμοί.

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1913, στα ανθρακωρυχεία του Ludlow στο Κολοράντο των ΗΠΑ ξέσπασε μια μεγάλη απεργία. Τα ανθρακωρυχεία αυτά ήταν από τα μεγαλύτερα της Αμερικής και ανήκαν στην εταιρεία Colorado Fuel and Iron Company, ιδιοκτήτης της οποίας ήταν ο γνωστός πολυεκατομμυριούχος John Rockefeller, εκφραστής του σκληρού αμερικανικού καπιταλισμού. Από τους 13.000 εργάτες απέργησαν οι 11.000, πράγμα που δείχνει  την τραγική κατάσταση στην οποία είχαν περιέλθει, παρόλο που εκείνη την περίοδο το εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ ήταν στα σπάργανα και η τρομοκρατία των αφεντικών εις βάρος των εργατών νομιμοποιημένη!

Το μέσο μεροκάματο ήταν 2,12 δολάρια και η πληρωμή γινόταν ανάλογα με το κάρβουνο που έβγαζε ο καθένας. Οι εργάτες ήταν ανασφάλιστοι. Έμεναν υποχρεωτικά με τις οικογένειές τους σε καλύβες της εταιρείας που νοίκιαζαν προς τρία δολάρια το μήνα, ενώ πλήρωναν χωριστά το νερό και το φωτισμό. Ένα δολάριο το μήνα για να τους βλέπει γιατρός μια φορά στις δυο εβδομάδες, αλλά πλήρωναν οι ίδιοι έκτακτες επισκέψεις ή την περίθαλψή τους σε περίπτωση τραυματισμού. Από ένα δολάριο το μήνα για παπά και σχολείο. Αναγκάζονταν να αγοράσουν έπιπλα από τα καταστήματα της εταιρείας, όπως επίσης και τα εργαλεία τους και το δυναμίτη για να ανοίγουν τις στοές. Μόνη τους διασκέδαση ήταν το σαλούν που άνηκε κι αυτό στην εταιρεία. Ουσιαστικά οι εργάτες δούλευαν δώδεκα ώρες, αλλά ήταν πάντα χρεωμένοι στην εταιρεία…

Οι εργάτες πέθαιναν, ενώ ο Rockefeller πλούτιζε. Απηυδισμένοι από αυτή την κατάσταση εξαθλίωσης, οι εργάτες κατέβηκαν σε απεργία. Τα κυριότερα αιτήματά τους ήταν ν α ψωνίζουν από όποιο κατάστημα προτιμούσαν οι ίδιοι, να πηγαίνουν σε όποιον γιατρό επιθυμούσαν και όχι στους γιατρούς της εταιρίας, να αναγνωριστεί το συνδικάτο τους και να καθιερωθεί η οκτάωρη εργασία. Επίσης ζητούσαν να εφαρμοστούν αυστηρά οι νόμοι της Πολιτείας του Κολοράντο όσον αφορά την ασφάλεια των ορυχείων, να καταργηθεί το script, όπως και το σύστημα φρουρών της εταιρείας που έκανε τους εργατικούς καταυλισμούς να μη διαφέρουν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τους 11.000 απεργούς οι 800 ήταν Έλληνες με μπροστάρη το Λούη Τίκα. Οι απεργοί έστησαν τις σκηνές τους μπροστά στις στοές για να εμποδίσουν την είσοδο απεργοσπαστών. Ο Rockefeller, όμως, είχε μισθώσει το περιβόητο πρακτορείο ιδιωτικών αστυνόμων Baldwin–Felts, που ειδικευόταν σε στρατολόγηση και βίαιη προώθηση απεργοσπαστών σε χώρους που εκδηλώνονταν απεργίες. Μάλιστα, Προμήθευσε την εργοδοσία με οπλισμένους φρουρούς, ελεύθερους σκοπευτές, πράκτορες, επαγγελματίες προβοκάτορες και με ένα τεθωρακισμένο όχημα με πολυβόλο.

Η αστυνομία παρατάχθηκε απέναντι στους απεργούς, οι οποίοι έσκαψαν χαρακώματα και ταμπουρώθηκαν. Οι εργάτες, μαζί με τις οικογένειές τους, κρατούν τα ορυχεία κλειστά για επτά μήνες παρότι ήταν περικυκλωμένοι και υπέφεραν από την πείνα και το κρύο. Προσπάθησαν να δωροδοκήσουν το Λούη Τίκα, αλλά αρνήθηκε. Τον φυλάκισαν, αλλά αναγκάστηκαν να τον αφήσουν έπειτα από τρεις εβδομάδες κι επέστρεψε στην απεργία. Τότε ξεκίνησαν οι προβοκάτσιες. Ένας αστυνομικός δολοφονήθηκε από έναν ανθρακωρύχο, ο οποίος χρόνια αργότερα, ελεύθερος πια, ομολόγησε πως διέπραξε το φόνο με εντολή της εταιρείας. Τρεις απεργοί είναι ήδη νεκροί και δεκάδες είναι τραυματίες.

Μετά από επτά μήνες, όμως, ο Rockefeller κατάλαβε πως έχει χάσει πολλά, αλλά δεν έδωσε την αύξηση 10% που ζητούσαν οι απεργοί. Την επομένη του Πάσχα (20 Απριλίου) του 1914 οι απεργοί που ξυπνούν το πρωί βλέπουν μπροστά τους στημένα πυροβόλα της αστυνομίας και μια πολυπληθή συγκέντρωση οπλισμένων απεργοσπαστών. Ξαφνικά, μια έκρηξη ακούγεται πίσω από τους αστυνομικούς και τα πυροβόλα, συνεννοημένα, αρχίζουν να πυροβολούν. Είπαν ότι οι απεργοί τούς έριξαν βόμβα και αυτοί απάντησαν. Ο Λούης Τίκας σήκωσε μια λευκή σημαία και ζήτησε να μιλήσει με τον αρχηγό τον αστυνομικών λοχαγό Karl Linderfeld για να σταματήσει το μακελειό. Οι δυο τους συναντήθηκαν στο λόφο και μίλησαν για λίγο. Έπειτα οι αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι ο αξιωματούχος χτύπησε με πρωτοφανή αγριότητα τον Τίκα στο κεφάλι με την καραμπίνα του. Η καραμπίνα έσπασε στα δύο όπως και το κρανίο του Τίκα. Οι αστυνομικοί βάλθηκαν να πυροβολούν το άψυχο σώμα. Ευθύς αμέσως εισέβαλαν στον καταυλισμό, ρίχνοντας αδιακρίτως εναντίον οτιδήποτε κουνιόταν. Έδιωξαν τους απεργούς και σκότωσαν 18 άτομα, 10 εκ των οποίων ήταν παιδιά από τριών μηνών ως 11 ετών. Εργάτες εκτελούνται, γυναίκες και παιδιά θερίζονται, οι σκηνές καίγονται, οι καλύβες ανατινάζονται. Οι δημοσιογράφοι δεν μπήκαν ποτέ στο χώρο του μακελειού και τα πτώματα μεταφέρθηκαν σε άγνωστα μέρη. Ο Rockefeller ξανάνοιξε τα ορυχεία. Το Κογκρέσο έφτιαξε μια επιτροπή που δεν έβγαλε ποτέ πόρισμα. Κανένας δεν δικάστηκε ποτέ για τη σφαγή, αφού η εισαγγελία του Κολοράντο έκρινε ότι οι αστυνομικές δυνάμεις δέχτηκαν επίθεση με όπλα και δυναμίτες και απάντησαν ευρισκόμενες σε νόμιμη άμυνα. Είναι πάντως απορίας άξιον πώς οι επιτιθέμενοι είχαν διακόσιους νεκρούς και οι αμυνόμενοι δεν είχαν ούτε έναν τραυματία…

Όλη η παραπάνω ιστορία αποτελεί τη λεγόμενη “σφαγή του Ludlow”. Είναι γεγονός πως στις μέρες μας δεν συμβαίνουν ανάλογα γεγονότα στους χώρους εργασία. Η “σφαγή” των εργαζομένων, όμως, γίνεται έμμεσα από την πολιτική ηγεσία και την εργοδοσία. Οι μισθοί συνεχώς περικόπτονται, πολλοί εργαζόμενοι απολύονται, πολλοί δουλεύουν ανασφάλιστοι και υπό αντίξοες συνθήκες. Αυτές τις δύσκολες στιγμές για τη χώρα και τους πολίτες της, οι εργάτες πρέπει να συσπειρωθούν, να οργανωθούν και να διεκδικήσουν μαχητικά τον μόχθο τους και ένα καλύτερο (εργασιακό και μη) μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Άλλωστε, ο μόνος αγώνας που πάει χαμένος είναι αυτός που δεν δίνεται…

Read more...