Εκπαιδεύοντας του νέους να καταπολεμήσουν τη ρητορική μίσους

Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες όλο και περισσότερων περιστατικών ρατσισμού, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας. Μια από τις εκφράσεις ρατσισμού που συναντάμε στην καθημερινότητά μας είναι και η ρητορική μίσους! Σύμφωνα με τον ορισμό του Συμβουλίου της Ευρώπης, η ρητορική μίσους συνίσταται σε όλες της μορφές έκφρασης που διαδίδουν, προτρέπουν, προωθούν ή δικαιολογούν το φυλετικό μίσος, τη ξενοφοβία, τον αντισημιτισμό ή οποιαδήποτε άλλη μορφή μη ανοχής της διαφορετικότητας, συμπεριλαμβανομένης της μισαλλοδοξίας, του εθνικισμού, των διακρίσεων και της εχθρότητας κατά των μειονοτικών ομάδων και των μεταναστών.

Τα αίτια της ρητορικής μίσους είναι πολλά και απαιτούν ενδελεχή ανάλυση. Σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποίησε το Youthnet Hellas, στο πλαίσιο της “Αναφοράς για τον Τομέα της Νεολαίας στην Ελλάδα 2013-2015”, το 81,3% υποστηρίζει πως η οικονομική κρίση έχει συμβάλλει πολύ (51,7%) ή πάρα πολύ (29,6%) σε φαινόμενα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας. Ένας τομέας που συναντάμε συχνά ρητορική μίσους (είτε ευθεία, είτε ακόμα χειρότερα συγκεκαλυμμένη) είναι τα ΜΜΕ. Το 69,5% του δείγματος θεωρεί πως τα ΜΜΕ στην Ελλάδα προωθούν σε μεγάλο (49,3%) ή σε πολύ μεγάλο (20,2%) βαθμό τη ρητορική μίσους.

Το τελευταίο διάστημα υπάρχει έντονη πολιτική πόλωση και ακούμε συχνά ακραίες εκφράσεις. Για το λόγο αυτό, το 55,2% πιστεύει πως ο πολιτικός διάλογος σήμερα προωθεί πολύ (40,4%) ή πάρα πολύ (14,8%) τη ρητορική μίσους. Το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δώσει πλέον λόγο σε όλους για να εκφράζονται ελεύθερα. Πολλές φορές, όμως, αυτό οδηγεί σε κατάχρηση αυτής της ελευθερίας σε βάρος άλλων ατόμων ή κοινωνικών ομάδων. Έτσι, το 65,5% των ερωτηθέντων δηλώνει πως αντιλαμβάνεται αρκετά συχνά (38,9%) ή καθημερινά (26,6%) φαινόμενα ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο!

Στην ίδια έρευνα, το δείγμα ερωτήθηκε και για το ποια πιστεύει πως είναι τα θύματα της ρητορικής μίσους στην Ελλάδα. Το 84,7% απάντησε οι πρόσφυγες, το 76,4% οι οικονομικοί μετανάστες, το 59,1% οι αλλόθρησκοι, το 38,4% τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, το 24,6% οι γυναίκες και τέλος το 15,3% τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Σε αντίστοιχη έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2015 στο πλαίσιο της αξιολόγησης της εκστρατείας “No Hate Speech Movement” από το Συμβούλιο της Ευρώπης, οι απαντήσεις ήταν κατά σειρά: ΛΟΑΤΚΙ, Μουσουλμάνοι, γυναίκες, μετανάστες, εθνοτικές μειονότητες, Ρομά, ξένοι, Εβραίοι, θρησκευτικές μειονότητες, Χριστιανοί, εθνικές μειονότητες, άτομα με ειδικές ανάγκες και πρόσφυγες.

Βλέποντας την αυξανόμενη τάση ρατσισμού και ξενοφοβίας, καθώς και τα όλο και περισσότερα κρούσματα ρητορικής μίσους, το Συμβούλιο της Ευρώπης αποφάσισε να αναλάβει δράση. Έτσι, το 2012 ξεκίνησε την εκστρατεία “No Hate Speech Movement”. Αυτή αποσκοπεί στην καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων στην ηλεκτρονική έκφραση της ρητορικής μίσους εφοδιάζοντας τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας με τις αναγκαίες ικανότητες για να αναγνωρίζουν και να ενεργούν κατά αυτών των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η εκστρατεία επικεντρώνεται στην εκπαίδευση των   ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη συμμετοχή των νέων και τη γνώση των μέσων επικοινωνίας.

Η εκστρατεία είναι ενεργή στη χώρα μας τα τελευταία δυο χρόνια, κυρίως χάρη στο Youthnet Hellas που είναι εταίρος του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εκστρατεία στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα ως τώρα έχουν γίνει:

• Facebook σελίδα με σκοπό την ενημέρωση και διάχυση πληροφοριών
• Σεμινάρια κι εργαστήρια σε θεματικές που αφορούν άμεσα τη ρητορική μίσους
• Κύκλοι συζητήσεων με φορείς, επιστήμονες κι ακτιβιστές
• Online δράσεις ευαισθητοποίησης στα European Action Days
• Street activities σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας
• Συμπράξεις οργανώσεων νεολαίας για κοινές δράσεις
• Συμμετοχή σε θεσμικές συναντήσεις με το Υπουργείο Παιδείας κι άλλους αρμόδιους φορείς
• Συμμετοχή σε συνέδρια κι εκπαιδεύσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης
• No Hate Speech Blog

Ο αντίκτυπος των παραπάνω είναι αρκετά μεγάλος και περιλαμβάνει:

• Περισσότεροι από 1100 νέοι λαμβάνουν καθημερινή ενημέρωση για νέα και δράσεις
• Μεγάλο ενδιαφέρον για συμμετοχή στα σεμινάρια κι εργαστήρια
• Αυξανόμενη συμμετοχή στις online δράσεις ευαισθητοποίησης
• Μεγαλύτερη συμμετοχή στα street activities σε όλο και περισσότερες πόλεις
• Μεγάλο ενδιαφέρον για νέες συμπράξεις οργανώσεων νεολαίας και κοινές δραστηριότητες
• Αναγνώριση του έργου μας από το Συμβούλιο της Ευρώπης
• Μεγάλο πλήθος πρωτότυπων κειμένων και έργων στο No Hate Speech Blog

Το παρόν άρθρο αποτελεί τμήμα της ομιλίας που δόθηκε στο πάνελ “Ρατσισμός και ξενοφοβία” που διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Εθελοντισμού 2017 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

Read more...

Προώθηση της εκστρατείας ενάντια στη ρητορική του μίσους στους νέους

Στις 8 και 9 Απριλίου το Ίδρυμα Μποδοσάκη, ως διαχειριστής επιχορήγησης του προγράμματος των EEA Grants “Είμαστε όλοι Πολίτες”, διοργάνωσε το διήμερο σεμινάριο με τίτλο “BlogΜarks - καταπολεμώντας τη ρητορική μίσους μέσω της εκπαίδευσης στα ανθρώπινα δικαιώματα” στο πλαίσιο της εκστρατείας του Συμβουλίου της Ευρώπης “No Hate Speech Movement”. Το σεμινάριο απευθυνόταν κυρίως σε στελέχη ΜΚΟ και διεθνών οργανισμών, στελέχη κρατικών οργανισμών και φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και σε bloggers ή ευρύτερα, σε ανθρώπους που έχουν δημόσια παρουσία στο διαδίκτυο και ενδιαφέρονται για το ζήτημα της ρητορικής μίσους. Το σεμινάριο φιλοξενήθηκε στις εγκαταστάσεις της Microsoft Hellas στο Μαρούσι.

Είχα την τιμή να προσκληθώ και να συμμετέχω στο “Πάνελ για τη ρητορική του μίσους στο διαδίκτυο”, ως εκπρόσωπος του Youthnet Hellas. Στο πάνελ συμμετείχαν επίσης οι παρακάτω ομιλητές:

• Βασίλης Παπακώστας: Διευθυντής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης
• Τίτα Καίσαρη: Υπουργείο Παιδείας
• Menno Ettema: Συμβούλιο της Ευρώπης
• Marton Illes: Εκπρόσωπος Διαχειριστή του Ουγγρικού Προγράμματος ΜΚΟ των EEA Grants
• Lars Gudmunson: the European Wergeland Centre (Νορβηγία)
• Βερόνικα Σαμαρά: Safer Internet Hellas

Στην ομιλία με τίτλο “Προώθηση της εκστρατείας ενάντια στη ρητορική του μίσους στους νέους” αναφέρθηκα κυρίως στη σπουδαιότητα της εκστρατείας για τη νεολαία στην Ελλάδα. Επίσης, παρουσίασα τις ως τώρα δράσεις της οργάνωσής μας στο πλαίσιο του “No Hate Speech Movement”, όπως τις διαδικτυακές δράσεις, τα βιωματικά workshops και τη δημιουργία και διαχείριση της σελίδας στο Facebook “No Hate Speech Movement Greece”. Τέλος, έγινε αναφορά στους μελλοντικούς μας στόχους και τις μελλοντικές μας δράσεις.

Το βίντεο του blod.gr για την εκδήλωση είναι διαθέσιμο εδώ.

Read more...

22 Ιουλίου: Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Θύματα των Εγκλημάτων Μίσους

22 Ιουλίου 2011: Ο Anders Behring Breivik έχει βάλει σε εφαρμογή το σχέδιό του να αιματοκυλήσει τη Νορβηγία. Στις 15:26 εξερράγη βόμβα στο κέντρο του Όσλο σκοτώνοντας 8 άτομα και τραυματίζοντας περισσότερα από 200. Μόλις δυο ώρες αργότερα, στις 17:26, ο δράστης ντυμένος ως αστυνομικός, μπήκε στην κατασκήνωση της πολιτικής νεολαίας του Εργατικού Κόμματος που γινόταν στο νησί Utøya και άνοιξε πυρ. Ο απολογισμός αυτής της επίθεσης ήταν 69 νεκροί και περισσότεροι από 100 τραυματίες.

Οι επιθέσεις αυτές αποτελούν μαύρη σελίδα στην ιστορία όχι μόνο της Νορβηγίας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις αξίες της πολυπολιτισμικότητας, της ανοχής στο διαφορετικό και της αλληλεγγύης. Πλήττουν τη συνεργασία των ευρωπαϊκών κρατών με τις χώρες του υπόλοιπου κόσμου και δίνουν λάθος εντυπώσεις για τις αντιλήψεις και τα πιστεύω των Ευρωπαίων.

Για να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τα θύματα των εγκλημάτων μίσους, αλλά και όσους έχουν πέσει θύματα αυτών των επιθέσεων, οι ακτιβιστές της εκστρατείας No Hate Speech  καλούν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης να αναγνωρίσουν την 22α Ιουλίου ως Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Θύματα των Εγκλημάτων Μίσους. Η μέρα αυτή είναι χρήσιμη επίσης για να δείξουμε αλληλεγγύη προς εκείνους οι οποίοι στοχοποιούνται, να υπάρξει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και καλύτερη εκπαίδευση του κοινού σχετικά με τα εγκλήματα μίσους και τις συνέπειές τους ευρύτερα στην κοινωνία.

Η εκστρατεία “Οι Νέοι καταπολεμούν τη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο” (No Hate Speech Movement) είναι ένα πρόγραμμα που υλοποιείται από τον τομέα της νεολαίας του Συμβουλίου της Ευρώπης από το 2012. Αποσκοπεί στην καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων στην ηλεκτρονική έκφραση της ρητορικής μίσους, εφοδιάζοντας τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας με τις αναγκαίες ικανότητες για να αναγνωρίζουν και να ενεργούν κατά αυτών των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γεννήθηκε ύστερα από πρόταση των εκπροσώπων της νεολαίας στο Advisory Council on Youth και εγκρίθηκε από το Joint Council on Youth (στο οποίο οι εκπρόσωποι των οργανώσεων νεολαίας και οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων λαμβάνουν αποφάσεις για τις πολιτικές, τις προτεραιότητες και τα προγράμματα στα πλαίσια του co-management) του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η πρώτη φάση της ευρωπαϊκής εκστρατείας ξεκίνησε τυπικά από το Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης Thorbjørn Jagland στις 22 Μαρτίου 2012 και τελείωσε επίσημα στις 31 Μαρτίου 2015. Παρ’ όλα αυτά, λόγω της μεγάλης επιτυχίας και αναγνωρισιμότητάς της, η εκστρατεία θα συνεχιστεί έως και το 2017! Ήδη υλοποιούνται από μη κυβερνητικές οργανώσεις και κυβερνητικούς εταίρους περισσότερες από 40 εθνικές εκστρατείες σε διάφορες χώρες.

Εγκλήματα που παρακινούνται από το μίσος και τις προκαταλήψεις συμβαίνουν καθημερινά σε κάθε χώρα της Ευρώπης. Μια έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δείχνει ότι οι μειονοτικές ομάδες παραμένουν οι πιο ευάλωτοι στόχοι, ενώ μεταξύ των πιο στοχευμένων είναι οι Ρομά, οι ΛΟΑΤ και οι μετανάστες. Μια έρευνα μεταξύ των θυμάτων των εγκλημάτων μίσους δείχνει ότι πολλά από τα εγκλήματα μίσους δεν καταγγέλλονται, καθώς η αστυνομία θεωρείται ανίκανη να δράσει κυρίως λόγω του εκφοβισμού από τους δράστες.

Τα θύματα του εγκλήματος μίσους δεν είναι μόνο αριθμοί σε στατιστικές έρευνες, αλλά απλοί καθημερινοί άνθρωποι των οποίων η αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν παραβιαστεί ασύστολα. Υπόκεινται επιθέσεις μόνο και μόνο εξαιτίας της καταγωγής τους, της θρησκείας τους ή των σεξουαλικών προτιμήσεών τους. Υπομένουν σιωπηρά ένα καθημερινό μαρτύριο μέσα στην κοινωνία που ζουν και δραστηριοποιούνται.

Ήδη στη διαδικτυακή εκστρατεία έχουν συγκεντρωθεί περισσότερες από 4500 υπογραφές από όλη την Ευρώπη για τον ορισμό της 22ας Ιουλίου ως Ευρωπαϊκής Ημέρας για τα Θύματα των Εγκλημάτων Μίσους! Σίγουρα ο αριθμός είναι σχετικά μικρός και η προσπάθεια θα πρέπει να ενταθεί περαιτέρω. Η Ευρώπη της δημοκρατίας, της διαφορετικότητας και της πολυπολιτισμικότητας δεν μπορεί να ανέχεται στους κόλπους της εξτρεμιστές και ακραίους ρατσιστές. Η εκπαίδευση και η παιδεία εν γένει αποτελούν σίγουρα ένα “όπλο” στην πολυετή και δύσκολη αυτή μάχη...

Read more...

No Hate Speech Movement: Το τέλος της αρχής;

Η εκστρατεία “Οι Νέοι καταπολεμούν τη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο” είναι ένα πρόγραμμα που υλοποιείται από τον τομέα της νεολαίας του Συμβουλίου της Ευρώπης από το 2012. Αποσκοπεί στην καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων στην ηλεκτρονική έκφραση της ρητορικής μίσους, εφοδιάζοντας τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας με τις αναγκαίες ικανότητες για να αναγνωρίζουν και να ενεργούν κατά αυτών των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Γεννήθηκε ύστερα από πρόταση των εκπροσώπων της νεολαίας στο Advisory Council on Youth και εγκρίθηκε από το Joint Council on Youth (στο οποίο οι εκπρόσωποι των οργανώσεων νεολαίας και οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων λαμβάνουν αποφάσεις για τις πολιτικές, τις προτεραιότητες και τα προγράμματα στα πλαίσια του co-management) του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η πρώτη φάση της ευρωπαϊκής εκστρατείας ξεκίνησε τυπικά από το Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης Thorbjørn Jagland στις 22 Μαρτίου 2012 και τελείωσε επίσημα στις 31 Μαρτίου 2015. Παρ’ όλα αυτά, λόγω της μεγάλης επιτυχίας και αναγνωρισιμότητάς της, η εκστρατεία θα συνεχιστεί έως και το 2017! Ήδη υλοποιούνται από μη κυβερνητικές οργανώσεις και κυβερνητικούς εταίρους περισσότερες από 40 εθνικές εκστρατείες σε διάφορες χώρες.

Η εκστρατεία δεν έχει σχεδιαστεί για να περιορίσει την ελευθερία της έκφρασης στο διαδίκτυο σε καμία περίπτωση. Είναι ξεκάθαρα ενάντια στη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο σε όλες τις μορφές της, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που επηρεάζουν περισσότερο τους νέους, όπως ο κυβερνο-εκφοβισμός (cyber-bullying). Η εκστρατεία επικεντρώνεται στην εκπαίδευση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στη ενεργό συμμετοχή της νεολαίας και στη γνώση των μέσων.

Το διάστημα 28-30 Μαΐου 2015 πραγματοποιήθηκε στο Στρασβούργο το Συνέδριο Αξιολόγησης του No Hate Speech Movement με τίτλο “No Hate Speech Movement: Το τέλος της αρχής;”. Οι συμμετέχοντες ξεπέρασαν τους 120 και προέρχονται από εκπροσώπους οργανώσεων νεολαίας, καθώς και εκπροσώπους των φορέων-εταίρων της εκστρατείας. Κύριος σκοπός του συνεδρίου ήταν να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα της εκστρατείας και να αναπτυχθεί η στρατηγική που θα ακολουθηθεί από εδώ και πέρα ως follow-up. Πιο συγκεκριμένα, οι στόχοι του συνεδρίου ήταν:

1. Να γίνουν γνωστά τα επιτεύγματα της εκστρατείας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του έργου των online ακτιβιστών, των εθνικών εκστρατειών και των ευρωπαίων εταίρων.
2. Να παρουσιαστούν και να συμπληρωθούν τα πορίσματα της εξωτερικής αξιολόγησης της εκστρατείας με τους κύριους εταίρους της εκστρατείας.
3. Να εντοπιστούν οι περιοχές για περαιτέρω συνεργασία και follow-up σε όλα τα σχετικά επίπεδα και να αναπτυχθούν στρατηγικές υλοποίησης.
4. Να εδραιωθούν οι σχέσεις και τα δίκτυα που ξεκίνησαν μέσα στην/για την εκστρατεία.
5. Να δοθεί αναγνώριση και προβολή στην εκστρατεία και να δεσμευτούν οι εταίροι για την περαιτέρω δράση κατά της ρητορικής μίσους και υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Στο συνέδριο συμμετείχαν αξιωματούχοι του Συμβουλίου της Ευρώπης, καθώς και ακαδημαϊκοί, ακτιβιστές και πολιτικοί. Στα διάφορα workshops, οι νέοι συμμετέχοντες μοιράστηκαν καλές πρακτικές, αξιολόγησαν τις εμπειρίες τους και έκαναν προτάσεις για το μέλλον της εκστρατείας! Επίσης, έγινε εκτενής παρουσίαση της εξωτερικής αξιολόγησης που πραγματοποιήθηκε για την εκστρατεία, αλλά και της πανευρωπαϊκής έρευνας που προηγήθηκε.

Ιδιαίτερη αξία έχει να τονιστεί πως αν και το No Hate Speech Movement αποτελεί ευρωπαϊκή εκστρατεία, εντούτοις χάρη στην αποτελεσματικότητά του έχει επεκταθεί ραγδαία και σε άλλες ηπείρους. Στο Μεξικό η εκστρατεία είναι γνωστή ως Sintags, ενώ αντίστοιχη εκστρατεία υλοποιείται και στο Μαρόκο, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις ιδιαιτερότητες και ιδιομορφίες της κάθε περιοχής και του κάθε λαού.

Το No Hate Speech Movement κατάφερε αυτά τα δυο και κάτι χρόνια να γίνει ίσως η πιο αναγνωρίσιμη και επιτυχημένη εκστρατεία του Συμβουλίου της Ευρώπης. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υφίσταται ακόμα εθνική εκστρατεία, παρόλο που αντιμετωπίζουμε όλο και περισσότερα κρούσματα bullying και cyber-bullying! Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει δώσει όλα τα απαραίτητα εργαλεία και την τεχνογνωσία στα κράτη μέλη του για να “στήσουν” την εθνική στρατηγική τους ενάντια στη ρητορική του μίσους, αλλά η χώρα μας για ακόμα μια φορά μένει αμέτοχη στις εξελίξεις. Αντιθέτως, χώρες εκτός Ευρώπης, όπως το Μεξικό και το Μαρόκο, σπεύδουν να ωφεληθούν και “επενδύουν” στη σωστή διαδικτυακή (και όχι μόνο) διαπαιδαγώγηση της νεολαίας τους. Η συνέχιση της εκστρατείας για το διάστημα 2015-2017 αποτελεί σημαντικό γεγονός που δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε σε καμία περίπτωση και θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε δεόντως αν θέλουμε να ενισχύσουμε το ρόλο της νεολαίας στη χώρα μας. Ελάχιστα είναι τα χρήματα που απαιτούνται, περισσότερο μετράει η θέληση και διάθεση για πρόοδο... 

Read more...

Remembrance and Learning from World War II

Dear participants,

Distinguished guests,

It gives me a great pleasure and honour to welcome you all here today on behalf of the Joint Council on Youth of the Council of Europe. It is the co-decision body which brings together governmental officials and youth organisations in the framework of the co-management system of the Council of Europe and that establishes the youth sector’s priorities, objectives and budgets. One of the activities of the Joint Council on Youth that is of significant importance is the bilateral cooperation between the Council of Europe and the Russian Federation in the field of youth policy, in the framework of which this seminar is organised.

This year we commemorate the seventieth Anniversary of the end of the Second World War, the most destructive and widespread war of all times; the greatest disaster in the history of the humanity! Over 60 million people were killed, which was over 3% of the 1939 world population. Millions of people faced political, racial and religious persecution, including Jews, Roma, homosexuals and disabled people. In 1945, Europe has been looted and nearly ruined by this bloody war.

A couple of weeks ago, I was watching a very interesting interview with a war witness telling his story. Stepan Karnaukhov, aged 90 nowadays, is among the surviving veterans of the Great Patriotic War. His narrative was shocking and touching... “We didn’t know the sweet excitement or a tenderness of the first love. Instead we had wounds and bandages soaked in blood”, he said. And concluded crying “The war stole our youth. That’s not listed among the losses of war”. This is only one of the million witnesses of how deeply the war affected people back then. People like him survived the war carrying its horrors and nightmares through their whole lives. They have to live with it for more than 70 years...

In this point, please let me put an emphasis on the role of youth during the Second World War. The Second World War had a major and determinant impact on the lives of young people. Many youth left school to join the labour force or the military. Young people -regardless their age or gender- were fighting in the trenches to defend their homeland and to oust fascism. They kept their morale high and showed their bravery and patriotism in the battlefield.

But also when their countries were occupied, they kept on fighting for their liberation! In every country there were recruits by many young people eager for freedom. They were recruited voluntarily and formed illegal resistance groups, creating a strong youth movement with enormous potential! They were the catalysts of freedom and encouraged the whole population and nation with their strong commitment.

The remembrance of the Second World War is vital to keep our collective memory alive; to remember the victims and survivors; to honour the heroes; to raise awareness on the consequences of this tragedy. A famous philosopher, George Santayana, wrote that “Those who cannot remember the past are condemned to repeat it”. We should always remember our past, but not be dependent from it totally!

The occasion of this Anniversary should be used not only as a remembrance, but also as a learning; learning of our mistakes, our differences, our similarities, our common grounds, ourselves. The Second World War was a great lesson to all of us! It taught us what humans are really able to do to destroy each other; how much pain can a man stand; how a real catastrophe looks like. The atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki, the Holocaust and the Distomo massacre are only a few of the many fatal incidents during the war. The numerous war crimes and crimes against humanity commited -including genocides, massacres, persecutions, slave labour, and pogroms- can be called as a “black page” in our history.

But despite this disaster, this was not the end of Europe. The joint actions and efforts of the Allied Forces who fought united against fascism and Nazism inspired the European nations and founded the Council of Europe in order to achieve a greater unity between countries. Today, we are here meeting in the Palais de l' Europe, a building that symbolises the unity of Europe; a building that houses all the European nations. One should highlight that Europe wasn’t dead after the war; it was just heavily wounded. Europe achieved to regenerate through the ashes! But we are not there yet. There are many more things to be done in order to unite the whole Europe with respect to democracy and human rights.

We have many more challenges to overcome. The extremism and racism are in a rise; xenophobia still haunts many of our cities; military conflicts are on-going on our ground; unemployment, financial crisis, political instability and institutional distrust trigger more tensions; violence, terrorism and hate speech are not eliminated yet!

Dear participants,

Use these few days of the seminar to work on your thoughts, dreams and hopes about our common future. Look back in the past and plan the future wisely. It is in our hands never to live such a disaster again; we don’t deserve these tragedies. Take advantage of your youth and challenge the current stability or regression wherever you face it. Take initiatives and change your communities in local and national level. We should strive and fight all together for a more united Europe; a more fair Europe with respect to democracy, human rights and minorities; a Europe that is based on common understanding and tolerance; a Europe for all the Europeans! Probably the way is long but we already started it. Please don’t forget only one thing; you are not only the future of Europe; you are the present too!

My speech during the official opening of the seminar "Remembrance and learning from the Second World War" organised by the Council of Europe at the occasion of the 70th anniversary of the end of the Second World War!

Watch the speech:

Read more...

No Hate Speech Movement

Το διαδίκτυο αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Επιτρέπει στους χρήστες του να δημιουργούν, να προσπελαύνουν, να δημοσιεύουν και να κάνουν χρήση του ήδη υπάρχοντος περιεχομένου. Αυτό επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους κι έτσι δημιουργείται ένας χώρος δημιουργικότητας, επικοινωνίας και συμμετοχής. Μάλιστα, η ραγδαία ανάπτυξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει αυξήσει κατακόρυφα τη συμμετοχή των νέων σε αυτά, καθώς τους δίνει νέες ευκαιρίες, αλλά επιφυλάσσει ακόμα νέες προκλήσεις και απειλές για αυτούς.

Ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία ήταν ένα πιεστικό κοινωνικό πρόβλημα πολύ πριν την εμφάνιση του διαδικτύου. Η εξέλιξη των τεχνολογιών της επικοινωνίας έχει, ωστόσο, προσθέσει μια νέα διάσταση στο πρόβλημα παρέχοντας “ένα σύγχρονο και ισχυρό μέσο για τη στήριξη του ρατσισμού και της ξενοφοβίας που επιτρέπει να διαδίδονται εύκολα και ευρέως εκφράσεις που περιέχουν τέτοιες ιδέες”.

Δυστυχώς, πολλοί νέοι μπορούν να είναι θύματα, αλλά και θύτες παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η αυξανόμενη αλληλεπίδραση στο διαδίκτυο έχει δημιουργήσει μια ρητορική μίσους, η οποία έχει γίνει τα τελευταία χρόνια μια σημαντική μορφή παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με πολύ σοβαρές συνέπειες τόσο στον εικονικό, όσο και στον πραγματικό κόσμο!

Η ρητορική μίσους, όπως ορίζεται από το Συμβούλιο της Ευρώπης, συνίσταται σε όλες της μορφές έκφρασης που διαδίδουν, προτρέπουν, προωθούν ή δικαιολογούν το φυλετικό μίσος, τη ξενοφοβία, τον αντισημιτισμό ή οποιαδήποτε άλλη μορφή μη ανοχής της διαφορετικότητας, συμπεριλαμβανομένης της μισαλλοδοξίας, του εθνικισμού, των διακρίσεων και της εχθρότητας κατά των μειονοτικών ομάδων και των μεταναστών.

Η εκστρατεία “Οι Νέοι καταπολεμούν τη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο” είναι ένα πρόγραμμα που υλοποιείται από τον τομέα της νεολαίας του Συμβουλίου της Ευρώπης μεταξύ 2012 και 2014. Αποσκοπεί στην καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων στην ηλεκτρονική έκφραση της ρητορικής μίσους από τον εφοδιάζοντας τους νέους και τις οργανώσεις νεολαίας με τις αναγκαίες ικανότητες για να αναγνωρίζουν και να ενεργούν κατά αυτών των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γεννήθηκε ύστερα από πρόταση των εκπροσώπων της νεολαίας στο Advisory Council on Youth και εγκρίθηκε από το Joint Council on Youth (στο οποίο οι ηγέτες της νεολαίας και εκπρόσωποι των κυβερνήσεων λαμβάνουν αποφάσεις για τις πολιτικές, τις προτεραιότητες και τα προγράμματα).

Η εκστρατεία χρειάζεται για να ευαισθητοποιήσει, να αλλάξει τις στάσεις και να κινητοποιήσει τους νέους να δράσουν από κοινού και να υποστηρίξουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο διαδίκτυο. Η εκστρατεία είναι επίσης ένας τρόπος να έρθουν σε επαφή και να ενωθούν όσοι έχουν παρόμοιους στόχους και αξίες. Εξάλλου, το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει παράδοση στις εκστρατείες για νέους, κυρίως με την εκστρατεία “Όλοι διαφορετικοί-όλοι ίσοι”.

Η εκστρατεία ξεκίνησε στις 22 Μαρτίου 2013 και θα “τρέχει” ως το τέλος του 2014. Παράλληλα, έχουν ξεκινήσει και εθνικές εκστρατείες, οι οποίες ίσως και να συνεχιστούν μετά το τέλος του 2014! Η εκστρατεία είναι ανοιχτή για διαδικτυακή συμμετοχή προς όλους όσοι είναι 13 ετών και μεγαλύτεροι. Βασίζεται σε διαδικτυακές ομάδες νέων που έχουν ως κίνητρο να συζητήσουν και να δράσουν απέναντι στη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο.

Πρέπει να τονιστεί πως η εκστρατεία δεν έχει σχεδιαστεί για να περιορίσει την ελευθερία της έκφρασης στο διαδίκτυο. Ούτε αφορά την καλή συμπεριφορά στο διαδίκτυο. Απευθύνεται ξεκάθαρα ενάντια στη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο σε όλες τις μορφές της, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που επηρεάζουν περισσότερο τους νέους, όπως ο κυβερνο-εκφοβισμός και το κυβερνο-μίσος. Η εκστρατεία επικεντρώνεται στην εκπαίδευση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη συμμετοχή των νέων και τη γνώση των μέσων επικοινωνίας.

Οι στόχοι της εκστρατείας είναι:

• Να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση για τη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο και τους κινδύνους που ενέχει για τη δημοκρατία και τους νέους.
• Η προώθηση της γνώσης των μέσων ενημέρωσης και του διαδικτύου.
• Η στήριξη των νέων να ορθοστατήσουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο online όσο και offline.
• Να μειώσει τα επίπεδα αποδοχής της ρητορική μίσους στο διαδίκτυο.
• Να κινητοποιήσει, εκπαιδεύσει και να δημιουργήσει ένα δίκτυο από νεαρούς διαδικτυακούς ακτιβιστές για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
• Η χαρτογράφηση της ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο και η ανάπτυξη εργαλείων για την καταπολέμησή της.
• Να υποστηρίξει και να δείξει αλληλεγγύη στους ανθρώπους και ομάδες, οι οποίες στοχοποιούνται από τη ρητορική μίσους στο διαδίκτυο.
• Να υποστηρίξει την ανάπτυξη και τη συναίνεση στα όργανα της ευρωπαϊκής πολιτικής για την καταπολέμηση της ρητορικής μίσους.
• Η ανάπτυξη της συμμετοχής των νέων στο διαδίκτυο.

Παρά το γεγονός ότι βασίζεται στο διαδίκτυο, η εκστρατεία έχει επίσης σημαντικά offline στοιχεία και δραστηριότητες, όπως εκπαιδευτικά προγράμματα , σεμινάρια , συνέδρια, εκδηλώσεις για τη νεολαία, φεστιβάλ και flashmobs. Οι τοπικές και γλωσσικές διαφορές είναι πολύ σημαντικές. Έτσι, η online καμπάνια έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει την εθνική, πολιτιστική και γλωσσική πολυμορφία. Θα πρέπει να εξεταστούν όλες οι πτυχές της ρητορικής μίσους κατά την ανάλυση του προβλήματος και την ανάληψη δράσης, έτσι ώστε τα κίνητρα, το περιεχόμενο, ο τόνος, το πλαίσιο, οι στόχοι, καθώς και οι πιθανές συνέπειες της ρητορικής μίσους να λαμβάνονται υπόψη. Η εκστρατεία τονίζει τη σημασία της συμμετοχής των σχολικών κοινοτήτων, καθώς και της μη τυπικής εκπαίδευσης και των κοινωνικομορφωτικών δραστηριοτήτων των νέων.

Στα πλαίσια της εκστρατείας, οι ακτιβιστές καλούν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης να καθιερώσουν την 22α Ιουλίου ως “Ευρωπαϊκή ημέρα για τα θύματα των εγκλημάτων μίσους”. Αυτό συμβαίνει για να θυμόμαστε τα θύματα εγκλημάτων μίσους και όσους έχουν πέσει θύματα αυτών των επιθέσεων. Πρόκειται, επίσης, για να δείξουμε αλληλεγγύη προς εκείνους οι οποίοι στοχοποιούνται, να ευαισθητοποιηθεί και να εκπαιδευτεί το κοινό σχετικά με τα εγκλήματα μίσους και τις συνέπειές τους στην κοινωνία.

Περισσότερες πληροφορίες για το “No Hate Speech Movement” μπορείτε να βρείτε στη σελίδα www.nohatespeechmovent.org σε διάφορες γλώσσες.

Read more...

Mehr Krise weniger Demokratie?

Wenn die Massenmedien in den letzten paar Jahren über Griechenland berichteten gab es nur ein Thema, die Finanzkrise. Reporter und Analysten diskutieren lange über Arbeitslosigkeit, Sparmaßnahmen und Budgetkürzungen. Aber geht es nur ums Geld?

In Griechenland gibt es das Gefühl, dass die Krise außer der Wirtschaſt auch die Demokratie in einer sehr negativen Weise beeinflusst hat. Vor kurzem schloss die Regierung plötzlich das Öffentliche Fernsehen (ERT). Es war eine Entscheidung, die sinnlos war. ERT war ein profitables Unternehmen mit einem qualitativ hochwertigen Programm.

Sicher ist, es war ein Volltreffer auf die Freiheit der Presse. Inzwischen warden die meisten Journalisten für Korruption und unlauterer Unterstützung der Regierung verantwortlich gemacht.

Im Laufe der Krise ist ein Anstieg aller Formen von Gewalt zu verzeichnen. Die Kriminalitätsrate ist gestiegen, während die Polizei nicht in der Lage ist sie zu bekämpfen. Diebstähle und Raubüberfälle sind häufig geworden. Der Terrorismus ist auf seinem Höhepunkt, rekrutiert neue Mitglieder und greift mehrere Ziele an. Repressive Kräſte üben auch im Zentrum von Athen exzessive Gewalt gegen friedliche Demonstranten aus.

Im politischen Bereich müssen wir ein Wiederaufflammen der rechtsextremen Parteien beobachten, frustrierte Anhänger unter armen Menschen, die glauben, dass es keine Hoffnung gibt aus der Krise zu kommen.

Angesichts der Empörung der Bürger gegen das aktuelle politische System und mit der Arbeitslosigkeit als Vorwand, wenden sich die Bürger (darunter viele Arbeitslose) gegen Einwanderer. Angestiftet wird brutale Gewalt gegen unschuldige Menschen. Das schafft eine alarmierende neue konservative, fremdenfeindliche und rassistische Tendenz in der Gesellschaft.

Die Goldene Morgenröte (Chryssi Avgi), die ultranationalistische Partei in Griechenland, erhielt 6,9% bei der Gesamtabstimmung im Jahr 2012. Heute zeigen Meinungsumfragen, dass zu ihren Anhängern bereits 13% der gesamten Wählerschaft zählen.

Alle diese Ergebnisse zeigen die dramatische Situation der Demokratie im heutigen Griechenland. Als Ergebnis müssen wir Konflikte zwischen sozialen Gruppen und ein Sinken des sozialen Zusammenhalts beobachten.

Kürzlich veröffentlichten viele Experten mehrere Artikel, die Griechenland mit dem Deutschland der Weimarer Republik verglichen und ihre Angst darüber äußerten. Es ist eine Verpflichtung der jungen Menschen in Griechenland und Europa die Demokratie mit allen Mitteln zu schützen!

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελληνική Γνώμη.

Read more...

More crisis, less democracy?

In the last few years when the world mass media refer to Greece there is only one theme; the financial crisis. Reporters and analysts discuss for long about unemployment rate, austerity measures and budget cuts. But is it all about money?

In Greece, there is the sense that the crisis except economy has affected democracy in a very negative way. Recently, the government shut down suddenly the Public Broadcaster (ERT). It was a pointless decision since ERT was a profitable corporation with a high quality program. For sure it is considered as a direct hit to the freedom of press! Meanwhile, most of the journalists are blamed for corruption and unfair support to the government.

During the crisis there is rise of all forms of violence. The crime rate is increasing while the police forces are unable to fight it. Thefts and robberies are common. Terrorism is at its peak, recruits new members and attacks more targets. Repression forces also use excessive violence against peaceful demonstrators in the centre of Athens.

In the political field we can observe an upsurge of extremist far-right parties that find supporters among frustrated poor people who believe that there is no hope to get it out of the crisis. Given the indignation of citizens against the current political system and using the unemployment as a pretext, they turn citizens (employed or unemployed) against immigrants, instigate brutal violence against innocent people and create an alarming new conservative, xenophobic and racist tendency into society. Golden Dawn, the major ultranationalist party in Greece, got 6.9% of overall vote in 2012. Nowadays, opinion polls point that its supporters include already 13% of the total voters.

All these highlight the dramatic situation of democracy in Greece nowadays. As a result we can observe conflicts between social groups and declining of social cohesion. Recently many experts published several articles that compare Greece to Germany’s Weimar Republic and express their fear about it. It is a high duty of young people in Greece and Europe to protect democracy by all means!

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα European Youth Voice

Read more...

Κυνήγι φαντασμάτων

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου ξεκίνησαν κι επίσημα, αλλά στην Ελλάδα καταφέραμε να ασχοληθούμε με αυτούς τους αγώνες για διάφορους λόγους εκτός από τους ουσιαστικούς. Η αρχή έγινε με τον αποκλεισμό της Παπαχρήστου, συνεχίστηκε με το θετικό δείγμα σε έλεγχο αντιντόπινγκ του Χονδροκούκη και έκλεισε με το λόγο του Ζακ Ρογκ στην τελετή έναρξης. Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που μας απασχολούν τέτοια ζητήματα, αφού το 2004 ασχολούμασταν με το “ατύχημα” των Κεντέρη-Θάνου και το 2008 με τον αποκλεισμό της Χαλκιά που είχε βρεθεί ντοπαρισμένη...

Όλα ξεκίνησαν όταν η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή απέκλεισε τη Βούλα Παπαχρήστου από τους Ολυμπιακούς Αγώνες για δηλώσεις της που αντίκεινται στις αξίες και τα ιδεώδη του Ολυμπισμού ύστερα από ένα ανέκδοτο που έγραψε στο twitter. Ξαφνικά ένα κύμα “αγανακτισμένων” πολιτών ξεσηκώθηκε και απαιτούσε την αναίρεση της απόφασης αποκλεισμού της “γνήσιας Ελληνίδας” Παπαχρήστου. Σελίδες υποστήριξης δημιουργήθηκαν στο facebook, άρθρα γράφτηκαν σε ιστοσελίδες και εφημερίδες, ενώ το θέμα έφτασε και στη Βουλή από τη Χρυσή Αυγή... Η Παπαχρήστου από αγωνίστρια, μαχήτρια και δυναμική αθλήτρια μετατράπηκε σε αφελές παιδί και αθώο κοριτσάκι από τη μια στιγμή στην άλλη!

Όλοι άρχισαν να μιλούν για υποκρισία των πολιτικών και της ηγεσίας της ΕΟΕ. Η λογική τους, αν θεωρείται λογική, είναι: αφού ο Κούβελος “έκρυψε” ένα εκατομμύριο ευρώ δεν μπορεί να αποκλείει την Παπαχρήστου ή αφού οι πολιτικοί είναι κλέφτες δεν μπορούν να κατηγορούν την Παπαχρήστου για ρατσίστρια. Μάλιστα, πολλοί ήταν αυτοί που χρησιμοποίησαν τις προηγούμενες διακρίσεις της για να αποδείξουν πως δεν είναι ρατσίστρια! Λες και η ιδιότητα του αθλητή αυτόματα αποκλείει και την ιδιότητα του ρατσιστή...

Αφού, λοιπόν, η ΕΟΕ και οι πολιτικοί δεν υπέκυψαν στα αιτήματα των “γνήσιων Ελλήνων” έπρεπε να υπάρξει μια απάντηση που θα συγκλόνιζε και θα εξόργιζε την κοινωνία και θα την έφερνε στο πλευρό της Παπαχρήστου. Εχθρός όμως δεν υπήρχε. Κι όπως όλοι γνωρίζουν: όταν δεν μπορείς να βρεις εχθρούς, απλά τους κατασκευάζεις! Αυτό και έγινε. Μέσα σε λίγη ώρα τα social media γέμισαν με υβριστικά σχόλια ενάντια στη Γερμανία και τη Γερμανίδα σημαιοφόρο στους Ολυμπιακούς Αγώνες και απαιτούσαν τον αποκλεισμό της, όπως έγινε με την Παπαχρήστου. Ο εχθρός είχε κατασκευαστεί και το σύνθημα της επίθεσης είχε ήδη δοθεί. Blogs και sites που έχουν ταυτιστεί με την αναξιοπιστία μετέδωσαν “αποκλειστικά” την είδηση αυτή που δεν άργησε να διαδωθεί.

Τι είχε συμβεί στην πραγματικότητα; Ο δημοσιογράφος Γιάννης Φιλέρης έγραψε στο προφίλ του στο facebook: Δηλαδή αν έβγαινε στο twitter του ο Γερμανός τοξοβόλος Καρλα Χάινς Ευθειοβόλεν και έγραφε "πώ-πω στην Αγγλία γέμισε το χωριό, από Έλληνες, λέτε να μου ζητήσουν δανεικά" θα γελάγαμε με το ...ανεκδοτάκι του;

Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Ζακχαίος έγραψε λίγο αργότερα στο δικό του προφίλ: «Το Ολυμπιακό χωριό έχει γεμίσει με ξυπόλητους Ελληνες αθλητές. Μόλις τους βλέπουμε κάνουμε τους μαλάκες, γιατί φοβόμαστε ότι θα μας ζητήσουν δανεικά», δήλωσε η σημαιοφόρος της Γερμανίας Νατάσα Κέλερ, που λίγο αργότερα υπό τον θόρυβο που προκλήθηκε στα social media, ξεκαθάρισε: «Σέβομαι όλους τους ανθρώπους, δεν έχω ανάμηξει με την πολιτική». Εμπνευσμένο από τον Yiannis Fileris

Ένα αστείο μεταξύ δημοσιογράφων ήταν αυτό που χρησιμοποίησαν για να δικαιολογήσουν το ρατσισμό της Παπαχρήστου, να καταδείξουν την υποκρισία των πολιτικών και να στραφούν ενάντια στους Γερμανούς αθλητές. Το οξύμωρο είναι πως η “είδηση” μεταδόθηκε και από βραδινά δελτία ειδήσεων ως πραγματικό γεγονός παρά τη διάψευσή της που είχε προηγηθεί ώρες πριν... Όλοι είχαν βρει πλέον τον εχθρό τους και συνέχισαν τις επιθέσεις απαξιώνοντας τις διαψεύσεις και δίχως να πτοούνται από αυτές. Η λογική ηττήθηκε από την ηλιθιότητα κατά κράτος...

Πολλοί ήταν αυτοί που διακωμώδησαν την κατάσταση αυτή στο twitter. Χαρακτηριστικά είναι τα tweets του @sykofantis: “Η Βρετανή ολυμπιονίκης του χόκει Σάρον Μέισον έγραψε στο twitter της πριν λίγο ότι οι Έλληνες αθλητές τις χρωστάνε δανεικά από το 2004.” και “Νέα πρόκληση στο twitter. Ο σημαιοφόρος της Αυστρίας Χανς Τρολλμ είπε ότι οι Έλληνες στο ολυμπιακό χωριό αγοράζουν αναβολικά με ομόλογα.” Σε ανάλογα κλίμα κι ένα tweet άλλου χρήστη: “Αθλητής από το Κογκό είπε πως οι Έλληνες είναι καλοί κολυμβητές γιατί έχουν πολλά νησιά αλλά όχι λεφτά για να πληρώσουν εισιτήριο στα πλοία”.

Η περίπτωση Χονδροκούκη είναι διαφορετική, καθώς ο ίδιος ο πατέρας και προπονητής του ανακοίνωσε πως ο γιος του βρέθηκε ντοπαρισμένος προλαβαίνοντας τις αντιδράσεις και τα γνωστά δημοσιεύματα περί διεθνούς lobby που “τρώει” τους Έλληνες πρωταθλητές, όπως έγινε στις περιπτώσεις των Κεντέρη, Θάνου και Χαλκιά. Το θέμα δεν πήρε μεγαλύτερη έκταση μιας και δεν συνέφερε για την ανάδειξη των Ελλήνων “καθαρών” αθλητών που νικούν τους ξένους υπεραθλητές χάρη στο ανώτερο DNA τους...

Όταν κόπασε η ένταση και για την απόφαση αποκλεισμού της Παπαχρήστου και πιστεύαμε πως θα κυλήσουν ομαλά οι αγώνες, ένα νέο θέμα ήρθε να μονοπωλήσει τη θεματολογία σε αναξιόπιστα blogs και να βρει το νέο εχθρό του έθνους μας. Ήταν ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Ζακ Ρογκ και αφορμή ήταν ο λόγος που εκφώνησε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων! Τι είπε; “Κατά μια έννοια, οι Ολυμπιακοί Αγώνες έρχονται σπίτι τους απόψε. Σε αυτή τη σπουδαία χώρα που αγαπάει τον αθλητισμό και αναγνωρίζεται ευρέως ως η γενέτειρα του σύγχρονου αθλητισμού. Ήταν εδώ που οι έννοιες της ευγενούς άμιλλας και του ευ αγωνίζεσθε κωδικοποιήθηκαν για πρώτη φορά σε σαφείς κανόνες και κανονισμούς. Ήταν εδώ που ο αθλητισμός συμπεριλήφθηκε ως εκπαιδευτικό εργαλείο στο σχολικό πρόγραμμα. Η βρετανική προσέγγιση στον αθλητισμού είχε βαθιά επίδραση στον Pierre de Coubertin, τον ιδρυτή μας, καθώς ανέπτυξε το πλαίσιο του σύγχρονου Ολυμπιακού Κινήματος στο τέλος του 19ου αιώνα”.

Από την ίδια κιόλας στιγμή ξέσπασε σάλος στα social media που επεκτάθηκε την επόμενη μέρα και στο χώρο της πολιτικής, καθώς όλοι υποστήριζαν πως ο Ρογκ απαξίωσε την Ελλάδα και είπε πως το σπίτι των Ολυμπιακών Αγώνων είναι η Μ. Βρετανία. Απομονώνοντας μέρος μιας πρότασης από όλο του το λόγο, έκαναν λόγο για ανθελληνική προπαγάνδα και άλλες συναφείς θεωρίες συνωμοσίας. Τόνισαν πως ο Ρογκ είπε “οι Ολυμπιακοί Αγώνες έρχονται σπίτι τους απόψε”, μην αναφέροντας το “κατά μια έννοια”, αλλά και τη συνέχεια του λόγου του που τεκμηρίωνε τη φράση του αυτή! Ο καθένας άκουγε αυτά που ήθελε, έγραφε ό,τι του κατέβαινε και η λογική πήγε περίπατο για άλλη μια φορά...

Αυτές οι μέρες έδωσαν μπόλικη τροφή στο χειρότερο είδος “δημοσιογράφων” και στο χειρότερο είδος “Ελλήνων”. Σε αυτούς που βλέπουν συνωμοσίες και φαντάσματα πίσω από όλα όσα συμβαίνουν, σε αυτούς που όταν δεν υπάρχει εχθρός τον εφευρίσκουν εκ του μηδενός και σε αυτούς που δεν κάνουν χρήση της λογικής ούτε κατ’ ελάχιστο για να υποστηρίξουν τα λεγόμενα και γραφόμενά τους. Το αν άρεσε ή όχι σε κάποιους η τελετή έναρξης είναι θέμα γούστου και καθαρά υποκειμενικό. Η υποστήριξη, όμως, της Παπαχρήστου που αποδεδειγμένα κάνει ρατσιστικές αναφορές και η διαστρέβλωση των γεγονότων και των λόγων κάποιων άλλων με σκοπό το χειρότερο είδος εθνικιστικής προπαγάνδας αφορά την κοινωνία στο σύνολό της που πρέπει να αφυπνιστεί και να μην δέχεται απαίδευτα ό,τι της παρουσιάζουν τα δήθεν “ενημερωτικά” blogs και οι δήθεν “προστάτες και υπερασπιστές του έθνους”...

Read more...

Ανασκόπηση 2011

Άλλη μια χρονιά φτάνει στο τέλος της. Γεγονότα σημαντικά συνέβησαν και φέτος στην Ελλάδα και όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Μπορεί ημερολογιακά να συνέβησαν μέσα στο 2011, αλλά σίγουρα θα επηρεάσουν το 2012 και τις επόμενες χρονιές. Ας κάνουμε λοιπόν μια ανασκόπηση του 2011…

Το περιοδικό ΤΙΜΕ στην ετήσια ανακήρυξη τού “προσώπου της χρονιάς” επέλεξε να τιμήσει τον ανώνυμο διαδηλωτή. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο εξώφυλλο του περιοδικού στις 26 Δεκεμβρίου: “Πρόσωπο της χρονιάς: Ο διαδηλωτής. Από την Αραβική Άνοιξη στην Αθήνα, από την κατάληψη της Wall Street στη Μόσχα”. Αντιπροσωπεύει πολλά κινήματα παγκόσμιας διαμαρτυρίας -για παράδειγμα την Αραβική Άνοιξη, το κίνημα των αγανακτισμένων, το κίνημα για την κατάληψη της Wall Street και το κόμμα του τσαγιού- καθώς και τις διαδηλώσεις σε Ελλάδα, Ρωσία και Ινδία μεταξύ άλλων. Η επιλογή δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι απολύτως εύστοχη και δίνει τον παλμό για το τι πραγματικά συνέβη μέσα στο 2011. Από την αρχή ως το τέλος!

Η Αραβική Άνοιξη είναι ένα επαναστατικό κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών που έλαβε χώρα στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Αν και ξεκίνησε στις 18 Δεκεμβρίου 2010 εξαπλώθηκε και εντάθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του 2011. Εκδηλώθηκαν εξεγέρσεις στην Τυνησία και την Αίγυπτο, εμφύλια σύρραξη στη Λιβύη, εξεγέρσεις στο Μπαχρέιν, τη Συρία και την Υεμένη. Μεγάλες διαδηλώσεις έγιναν επίσης στην Αλγερία, το Ιράν, το Ιράκ, την Ιορδανία, το Μαρόκο και το Ομάν. Μικρότερες οργανωμένες διαμαρτυρίες έγιναν στο Τζιμπουτί, το Κουβέιτ, τον Λίβανο, τη Μαυριτανία, τη Σαουδική Αραβία και το Σουδάν. Κοινό γνώρισμα των διαδηλώσεων ήταν η αντίσταση με καμπάνιες, απεργίες, πορείες, καθώς και η χρήση κοινωνικών δικτύων (όπως το Facebook, το Twitter και το YouTube) για την οργάνωση, την επικοινωνία και την ενημέρωση περί των προσπαθειών των κρατών για καταπίεση και λογοκρισία. Το σύνθημα των διαδηλωτών στον αραβικό κόσμο ήταν “Ο λαός θέλει να πέσει το καθεστώς”.

Οι ταραχές αυτές στην Τυνησία είχαν ως αποτέλεσμα την εκδίωξη του Προέδρου Ben Ali. Στην Αίγυπτο παραιτήθηκε ο Πρόεδρος Mubarak, ενώ κυβερνά ο στρατός με τη βία να συνεχίζεται ως σήμερα. Στη Λιβύη μετά τον εμφύλιο πόλεμο, την εκδίωξη και θανάτωση του Gaddafi, την κυβέρνηση έχει αναλάβει το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο. Στην Υεμένη, μετά από πολύμηνη εξέγερση, ο Πρόεδρος Saleh παραιτήθηκε, ενώ στη Συρία η εξέγερση συνεχίζεται με τους νεκρούς να φτάνουν τις πέντε χιλιάδες! Οι περισσότερες εξεγέρσεις πέτυχαν τους σκοπούς τους και θα μπορούσαν να προσφέρουν περισσότερα στους εξεγερμένους λαούς αν δεν “καπελώνονταν” από τις “Μεγάλες Δυνάμεις της Δύσης”…

Εκτός από εξεγέρσεις και διαδηλώσεις στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, μαζικές κινητοποιήσεις είχαμε και στην Ελλάδα ενάντια στα οικονομικά μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση σε συμφωνία με εξωτερικούς πιστωτές. Η “αρχή” έγινε το Μάιο με το πανευρωπαϊκό κάλεσμα των Αγανακτισμένων. Στις 29 Ιουνίου η Βουλή ενέκρινε το Μεσοπρόθεσμο, παρά τις κινητοποιήσεις της 28ης και 29ης Ιουνίου. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν και κατά τη διάρκεια του Ιουλίου με μικρότερο όγκο διαδηλωτών όμως σε σχέση με τους δύο πρώτους μήνες των κινητοποιήσεων, γεγονός το οποίο αποδόθηκε στην αποθάρρυνση μέρους των διαδηλωτών από τα σοβαρά επεισόδια στα τέλη του Ιουνίου, που συνοδεύτηκαν από χρήση αστυνομικής βίας, αλλά και στην ελάττωση του κόσμου στα αστικά κέντρα λόγω των καλοκαιρινών διακοπών.

Από τις αρχές Σεπτεμβρίου η Ελλάδα σαρώθηκε από απεργιακό κύμα διαρκείας με πραγματοποίηση απεργιών από διαφορετικούς κλάδους, σχεδόν σε καθημερινή βάση. Είναι χαρακτηριστικό πως στο διάστημα από 1 Σεπτεμβρίου έως 20 Οκτωβρίου, μόνο τρεις μέρες δεν σημειώθηκε κάποια απεργιακή κινητοποίηση. Η διαδήλωση της 20ης Οκτωβρίου, όμως, σκιάστηκε από τον θάνατο ενός 53χρονου διαδηλωτή! Ακόμα μεγαλύτερης έκτασης διαμαρτυρίες σημειώθηκαν κατά την διάρκεια των εορτασμών για την 28η Οκτωβρίου. Κατά τη διάρκεια της μαθητικής παρέλασης στη Θεσσαλονίκη που πραγματοποιήθηκε στις 27 Οκτωβρίου, ακολούθησε στο τέλος της πορεία διαμαρτυρίας από ομάδες διαδηλωτών. Την επόμενη ημέρα οι διαμαρτυρίες ήταν πολύ εντονότερες. Στη Θεσσαλονίκη το πλήθος των διαδηλωτών που αποδοκίμαζε ακόμα και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, οδήγησε στην ματαίωση της στρατιωτικής παρέλασης, γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά!  Όλα αυτά οδήγησαν στην παραίτηση του Γ. Παπανδρέου και την ανάληψη πρωθυπουργικών καθηκόντων από τον Λ. Παπαδήμο.

Μια από τις αιτίες για την εξέγερση του φοιτητικού κινήματος στην Ελλάδα το 2011 ήταν και ο νέος νόμος της Α. Διαμαντοπούλου για την μεταρρύθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης. Οι φοιτητές μαζικά αντιτάχθηκαν στο νόμο αυτό και με καταλήψεις διαρκείας προσπάθησαν να τον αποτρέψουν. Ανάλογες διαδηλώσεις μεγαλύτερης διάρκειας συνέβησαν και στη Χιλή εναντίον της εκεί εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

Ένα από τα συγκλονιστικότερα γεγονότα του 2011 ήταν και οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νορβηγία τον Ιούλιο. Στις 22 Ιουλίου, περισσότεροι από 90 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από μια έκρηξη βόμβας στο Όσλο και από τις σφαίρες ενός άντρα σε κατασκήνωση νεολαίας πολιτικού κόμματος στο νησί Ουτόγια. Ένας φανατισμένος ακροδεξιός ήταν ο υπαίτιος για τη χειρότερη εθνική τραγωδία στη Νορβηγία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Φεύγοντας από τα αμιγώς πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στον μεγάλο σεισμό και το τσουνάμι που έπληξε την Ιαπωνία στις 11 Μαρτίου. Αποτέλεσμα αυτού ήταν το πυρηνικό ατύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα, όπου  καταγράφηκε διαρροή μεγάλης ποσότητας ραδιενέργειας στο περιβάλλον.

Αυτά ήταν τα σημαντικότερα γεγονότα τους 2011 συνοπτικά. Σε λίγες μέρες τελειώνει μια χρονιά γεμάτη από εξελίξεις, θετικές και αρνητικές, σε όλα τα μέτωπα. Ζήσαμε πολλά και αναμένεται να ζήσουμε ακόμα περισσότερα στο μέλλον. Πάντως ένα πράγμα είναι σίγουρο. Αν αρκούσε ένα επίθετο για να περιγράψει το 2011, αυτό θα ήταν: επαναστατικό… 

Read more...

Είμαστε πλέον ζούγκλα!

Οικογενειάρχης μαχαιρώνεται από ληστές, διαδηλωτές ξυλοκοπούνται από τα ΜΑΤ, αθώοι πολίτες τραυματίζονται από τρομοκρατικές επιθέσεις και μετανάστες δέχονται δολοφονικές επιθέσεις από ακροδεξιούς. Αυτή είναι δυστυχώς η κατάσταση σήμερα στην Αθήνα, κυρίως, αλλά και στην υπόλοιπη χώρα σε μικρότερες ευτυχώς διαστάσεις.

Ποιός θα πίστευε πως τρεις ληστές είναι ικανοί να δολοφονήσουν έναν άνθρωπο για να του πάρουν τη βιντεοκάμερα; Ακόμα και οι μεγάλες ληστείες σε τράπεζες και supermarkets τις περισσότερες φορές γίνονται αναίμακτα και χωρίς συμπλοκές. Είναι άλλωστε ανώφελο κάποιος να υπερασπιστεί τα (ασφαλισμένα) χρήματα της τράπεζας απέναντι σε ένοπλους ληστές! Κι όμως, η εγκληματικότητα έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που ακόμα και για μικροποσά και μικροαντικείμενα να έχουμε συμπλοκές, τραυματισμούς και δολοφονίες… Δυστυχώς, κάποιες περιοχές η εγκληματικότητα τις αναγκάζει σε ερήμωση από τους πολίτες που την κατοικούσαν εδώ και χρόνια, πράγμα που οδηγεί στην γκετοποίηση, την περιθωριοποίηση και την εδραίωση των παραβατικών στοιχείων σε αυτή.

Η στυγερή δολοφονία για μια βιντεοκάμερα στο κέντρο της Αθήνας επέδρασε σαν ντόμινο και επέφερε δραματικές εξελίξεις στην κοινωνία. Με το πρόσχημα πως οι δράστες ήταν αλλοδαποί, εκατοντάδες ακροδεξιοί επιτέθηκαν με δολοφονικές διαθέσεις εναντίον μεταναστών που ζουν στην Αθήνα θέλοντας να πάρουν “ρεβάνς” για το θάνατο Έλληνα από ξένο. Λες και ο θάνατος έχει εθνικότητα… Κυνηγούσαν με μανία όποιον έβλεπαν και δεν τους φαινόταν Έλληνας, τους ξυλοκοπούσαν με καδρόνια, ενώ πολλοί οπλοφορούσαν και χρησιμοποίησαν στιλέτα. Επίσης, πολλά μαγαζιά μεταναστών υπέστησαν φθορές. Η Αθήνα έζησε μια νέα “Νύχτα των Κρυστάλλων” με θύτες ακροδεξιά ρατσιστικά στοιχεία και θύματα μετανάστες πάσης εθνικότητας. Άνθρωποι αθώοι πλήρωσαν την μη ελληνική καταγωγή τους. Τους φορτώθηκε αυτεπάγγελτα η δολοφονία του ανθρώπου κι ας μην ρωτήθηκαν αν συμφωνούσαν με το συμβάν. Όλοι οι “ξένοι” μπήκαν στο ίδιο τσουβάλι και κρίθηκαν ομόφωνα ένοχοι από τους ακροδεξιούς. Φανταστείτε δηλαδή κάποιος Έλληνας να δολοφονούσε κάποιον Αμερικάνο στις ΗΠΑ. Τότε οι Αμερικάνοι θα έπρεπε να ξεσηκωθούν και να πάρουν εκδίκηση χειροδικώντας απέναντι σε Έλληνες, Μεξικανούς, Ινδούς και όποιον άλλο ξένο έβρισκαν μπροστά τους… Το οξύμωρο, πάντως, στην όλη ιστορία είναι πως δεν έχει επιβεβαιωθεί ούτε ποιοί ήταν οι δράστες ούτε η εθνικότητά τους…

Την αμέσως επόμενη μέρα είναι η μεγάλη απεργία που κήρυξαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Χιλιάδες εργαζόμενοι διαδηλώνουν ειρηνικά ενάντια στα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης. Η αστυνομία παρούσα αλλά με λάθος τρόπο. Τα ΜΑΤ κάνουν “επίδειξη δύναμης” απέναντι στους διαδηλωτές. Στέλνουν πολλούς από αυτούς τραυματισμένους στα νοσοκομεία με ανοιγμένα κεφάλια, τους ψεκάζουν συνεχώς με χημικά και καταφέρνουν να δείξουν με κάθε τρόπο τον αντιδημοκρατικό τους χαρακτήρα. Αποτέλεσμα όλων αυτών; Δεκάδες τραυματίες στα νοσοκομεία, διαμαρτυρίες γιατρών για χρήση αθέμιτων μέσων καταστολής και ένας νέος άνθρωπος να χαροπαλεύει από τα χτυπήματα αστυνομικών… Οι αστυνομικοί φαίνεται πως διοχετεύουν όλη την ενέργειά τους απέναντι στους διαδηλωτές και δεν έχουν δυνάμεις για να φυλάνε την πόλη από τους κακοποιούς του ποινικού εγκλήματος!

Κι εδώ, όμως, επιχειρήθηκε να υπάρξει “ρεβάνς”. Κουκουλοφόροι επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ ενάντια σε αστυνομικό τμήμα για να πάρουν εκδίκηση για τους τραυματισμούς των διαδηλωτών. Το αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν σοβαρότατα αθώοι πολίτες, άσχετοι με την αστυνομία, που βρίσκονταν στη λαϊκή αγορά κοντά στο συμβάν! Πολίτες που ούτε κι αυτοί ρωτήθηκαν ποτέ αν συμφωνούν με την αστυνομική βία και την βίαιη καταστολή. Οι “παράπλευρες απώλειες” συνέχισαν να υπάρχουν εκατέρωθεν όπως φαίνεται.

Τα πράγματα δείχνουν ιδιαίτερα δυσοίωνα για το μέλλον. Η κοινωνία, εκτός όλων των άλλων προβλημάτων και δυσκολιών που αντιμετωπίζει, βρίσκεται εν μέσω ενός ιδιότυπου “εμφυλίου πολέμου”. Η κοινή λογική είναι ο σίγουρος χαμένος και η βία ο νικητής. Πρέπει όλοι, όμως, να συνειδητοποιήσουν πριν να είναι αργά πως ένα χέρι όταν παράγει βία, αυτή είναι ίδια είτε αυτό κρατάει γκλομπ, είτε βόμβα μολότοφ, είτε μαχαίρι και πιστόλι, είτε ελληνικές σημαίες…

Read more...

Ευτυχώς υπάρχει ελπίδα ακόμα…

Ώρα: 19.45

Ημερομηνία: Κυριακή 18 Απριλίου 2010

Τόπος: Σιδηροδρομικός Σταθμός Κιάτου

Άλλο ένα συνηθισμένο απόγευμα Κυριακής. Μετά από ένα σαββατοκύριακο στα Μέγαρα κι αφού πρόλαβα να παρακολουθήσω τον ποδοσφαιρικό αγώνα στον οποίο ο Βύζαντας νίκησε τον ΠΑΟ Ρουφ με 2-0, αποβιβάζομαι από τον συρμό του Προαστιακού στο σταθμό του Κιάτου. Όσοι έχουν ταξιδέψει με τραίνο προς την Πάτρα (ή το αντίστροφο από Πάτρα προς Αθήνα) γνωρίζουν εκ των προτέρων την διαδικασία που ακολουθούν και την ταλαιπωρία που υφίστανται για να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους. Μέχρι το Κιάτο η μετακίνηση γίνεται με συρμούς του Προαστιακού. Από εκεί οι επιβάτες επιβιβάζονται σε λεωφορεία του ΟΣΕ μέχρι το Διακοπτό, όπου αλλάζουν μέσο και φτάνουν τελικά στην Πάτρα με συρμούς του ΟΣΕ…

Φαίνεται πως εκείνη την Κυριακή αρκετός κόσμος αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το τραίνο για να φτάσει στην Πάτρα. Παραδόξως την αμέσως προηγούμενη Κυριακή η κίνηση ήταν σε χαμηλά επίπεδα παρόλο που υποτίθεται πως θα επέστρεφαν στην Πάτρα από τις διακοπές του Πάσχα οι περισσότεροι φοιτητές. Συνήθως, για τη διαδρομή Κιάτο-Διακοπτό (που όπως προανέφερα πραγματοποιείται οδικώς) ο ΟΣΕ χρησιμοποιεί δύο λεωφορεία, ενώ ένα τρίτο παραμένει σταθμευμένο στο σταθμό του Κιάτου ως εφεδρικό. Άλλο ένα παράδοξο της όλης διαδικασίας είναι πως εισιτήρια εκδίδονται μόνο στους σταθμούς της Αθήνας και σε κανέναν άλλο του Προαστιακού, ούτε καν αυτόν του Κιάτου που αποτελεί τερματικό σταθμό! Έτσι, οι επιβάτες που δεν έχουν ως αφετηρία την Αθήνα υποχρεούνται να κόβουν εισιτήριο μέσα στα λεωφορεία κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Αυτά με τα τυπικά της υπόθεσης…

Εκείνο το απόγευμα είχαν «ξεμείνει» στο Κιάτο γύρω στους δέκα επιβάτες από το δρομολόγιο (304) που έπρεπε να αναχωρήσει για Διακοπτό στις 17:45 επειδή δεν χωρούσαν στα δύο λεωφορεία! Οι μισοί από αυτούς ήταν αφρικανοί μετανάστες (χωρίς εισιτήριο) που ταξίδευαν με προορισμό την Πάτρα και προφανώς την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Οι υπόλοιποι ήταν φοιτητές και είχαν εκδώσει εισιτήριο για το προηγούμενο δρομολόγιο. Με υπαιτιότητα του ΟΣΕ, ο οποίος όφειλε να καλύψει πλήρως τις ανάγκες του επιβατικού κοινού, αναγκάστηκαν να περιμένουν δύο ώρες (μέχρι τις 19:45) για να πάρουν το επόμενο δρομολόγιο, το οποίο είχε μια σημαντική διαφορά με το προηγούμενο: Ήταν δρομολόγιο Intercity (IC12).

Αφού επιβιβαστήκαμε στο ίδιο λεωφορείο και για ανεξήγητο λόγο ο οδηγός κατευθύνθηκε προς τη γαλαρία που κάθονταν οι μετανάστες και τους ζήτησε, ως μη όφειλε αφού μόνος υπεύθυνος για την έκδοση εισιτηρίων είναι ο ελεγκτής, να του καταβάλλουν το αντίτιμο του εισιτηρίου. Όταν αυτοί αρνήθηκαν, με το πρόσχημα πως δεν έχουν επαρκή χρήματα για το (ακριβό) αντίτιμο και πως θα έπρεπε να είχαν μεταφερθεί νωρίτερα με το προηγούμενο δρομολόγιο, ο οδηγός εξεράγη και προσπάθησε με φωνές, ύβρεις και σπρωξίματα να τους κατεβάσει από το «λεωφορείο του». Φυσικά, το λεωφορείο δεν του ανήκει. Ανήκει στον ΟΣΕ και αυτός ήταν απλά έμμισθος οδηγός και τίποτα παραπάνω. Τότε οι μετανάστες άρχισαν κι αυτοί από τη μεριά τους τις φωνές (στα γαλλικά) για την ταλαιπωρία που τους υπέβαλλε ο οδηγός και την άνιση μεταχείρισή τους, η οποία υποδήλωνε ρατσιστική επίθεση, και αρνήθηκαν να κατέβουν από το λεωφορείο. Ο οδηγός με φωνές και απίστευτα επιχειρήματα του τύπου «Εδώ είναι Ελλάδα και κουμάντο κάνω εγώ», «Να πάτε στη χώρα σας που θέλετε και ταξίδια» και απειλές, όπως «Θα σας δείξω εγώ. Θα πάρω την αστυνομία και θα δείτε που θα βρεθείτε» προσπάθησε να τους εκφοβίσει. Ενώ έκανε και ανάλογη κίνηση με το κινητό του να καλέσει την αστυνομία…

Το μόνο που κατάφερε ποιό ήταν; Να εξοργίσει όλους τους υπόλοιπους επιβάτες του λεωφορείου που τα έβαλαν (δικαίως) μαζί του για την απρεπή συμπεριφορά του, ενώ από τους πρώτους που αντέδρασαν ήταν και οι φοιτητές που «ξέμειναν» μαζί με τους μετανάστες από το προηγούμενο δρομολόγιο. Από αυτούς φυσικά δεν ζήτησε ούτε το εισιτήριο, ούτε να του πληρώσουν το συμπλήρωμα που επιβάλλεται στο Intercity. Προφανώς, αυτοί θα άνηκαν, σύμφωνα με τον οδηγό, στην ανώτερη φυλή… Όλοι σχεδόν, λοιπόν, στράφηκαν εναντίον του και του ανταπάντησαν πως δεν έχει αυτός το αποκλειστικό προνόμιο να είναι Έλληνας και να εκφράζει άποψη εκ μέρους των Ελλήνων, ενώ «απαίτησαν», όπως φυσικά προβλέπεται, οι μετανάστες να ταξιδέψουν με εισιτήριο απλού δρομολογίου κι όχι Intercity. Πρότειναν, μάλιστα, εν θερμώ να φύγει και να αντικατασταθεί ο οδηγός κι όχι οι μετανάστες κι ας καθυστερούσε το δρομολόγιο! Αρκετοί ήταν κι αυτοί που προσφέρθηκαν να καλύψουν τα έξοδα των μεταναστών για τα εισιτήρια. Αυτοί αρνήθηκαν ευγενικά για λόγους περηφάνειας! Πληροφοριακά, το 304 αποτελεί δρομολόγιο με απλή (φτηνή) χρέωση. Ενδεικτικά αναφέρω πως το φοιτητικό εισιτήριο (έκπτωση 25%) για τη διαδρομή Κιάτο-Πάτρα κοστίζει μόλις 2,80 €. Το αντίστοιχο αντίτιμο (έκπτωση 25%) για το Intercity είναι 6 €! Η διαφορά είναι τεράστια, πόσο μάλλον για ανθρώπους που είχαν χρήματα ίσα για να περάσουν 2-3 μέρες…

Με ένα λεωφορείο σε έκρυθμη κατάσταση και τους επιβάτες έτοιμους ακόμα και να λιντσάρουν τον οδηγό επενέβη ο αρμόδιος ελεγκτής του ΟΣΕ για να διευθετήσει την κατάσταση (σε συνεργασία με φοιτητές που μιλούσαν γαλλικά) και να συνετίσει τον ρατσιστή οδηγό. Δυστυχώς, το μίσος δεν τον άφηνε να δει την πραγματικότητα και να κατανοήσει το δίκιο εκείνων των ανθρώπων που δεν ζήτησαν τίποτα κι από κανέναν μέσα κι έξω από το πούλμαν. Προσπάθησε να κάνει το νταή εκεί που πίστευε πως τον βόλευε. Είχε την ψευδαίσθηση πως οι επιβάτες θα συντάσσονταν μαζί του και θα πετούσαν οριστικά έξω από το πούλμαν τους «βρωμομετανάστες»… Τελικά αποδείχθηκε και τυχερός, αφού το θέμα θα μπορούσε να έχει λάβει τελείως διαφορετικές διαστάσεις και να καταγγελθεί για την άθλια, απρεπή, ρατσιστική, αντιεπαγγελματική, αντιδεοντολογική και κυρίως ΠΑΡΑΝΟΜΗ ενέργειά του με πιθανό αποτέλεσμα την απόλυσή του. Τότε θα έβγαιναν στα τηλεπαράθυρα οι «Ελληνάρες» βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. και της λοιπής δεξιάς και θα φώναζαν «πως άλλος ένας ΕΛΛΗΝΑΣ έχασε την εργασία του εξαιτίας των μεταναστών», ενώ αποκλειστικός υπεύθυνος των συνεπειών θα ήταν μονάχα ο ίδιος ο οδηγός… Οι επιβάτες και ο ελεγκτής αποφάσισαν να μην δώσουν μεγαλύτερη έκταση στο θέμα και να συνεχιστεί ομαλά το δρομολόγιο, αφού εξασφάλισαν πως οι μετανάστες θα ταξίδευαν προς την Πάτρα!

Το τραίνο έφτασε τελικά στην Πάτρα στις 21:40. Οι μετανάστες, όντας ευγνώμονες, πριν την αποβίβαση ευχαρίστησαν θερμά τους επιβάτες που τους συμπαραστάθηκαν στη διαμάχη τους με τον οδηγό! Αυτή, ίσως, ήταν η καλύτερη ανταμοιβή για τους ανθρώπους που χωρίς κανένα όφελος ή επιδίωξη έσπευσαν να βοηθήσουν και να προστατέψουν τον συνάνθρωπό τους από μια αναίτια επίθεση αγνοώντας την καταγωγή του, τη γλώσσα του και το χρώμα του δέρματός του. Οι μετανάστες αυτοί ένιωσαν από τις πρώτες στιγμές τους στη χώρα μας την πραγματικότητα στην Ελλάδα του 2010. Την σύγχρονη Ελλάδα με την ξενοφοβική μειοψηφία απομεινάρι μιας άλλης σκοτεινής εποχής και την ισχυρή ανοιχτόμυαλη πλειοψηφία, η οποία βασίζεται κυρίως στους νέους! Ελπίζω αυτό να είναι, αν όχι το τελευταίο, σίγουρα ένα από τα τελευταία επεισόδια που λαμβάνουν τόπο ενάντια σε αλλοδαπούς χωρίς λόγο! Χάρη σε νέους ανθρώπους, σε ηλικία και ψυχή, έχουμε τη δυνατότητα να αισιοδοξούμε πως το μέλλον θα είναι ευοίωνο σε μια κοινωνία ίσων ευκαιριών και μηδενικών διακρίσεων. Ευτυχώς υπάρχει ελπίδα ακόμα…

Read more...