Παγκόσμιοι Αγώνες Special Olympics 2011

Αυτές τις ημέρες η Αθήνα και κατ’ επέκταση η Ελλάδα έχουν την τιμή να φιλοξενούν τη διοργάνωση των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics για το 2011! Πρόκειται για μια διοργάνωση που μόνο νικητές έχει: τους νικητές της ζωής. Η Αθήνα πήρε τη σκυτάλη από τη Σανγκάη της Κίνας, η οποία διοργάνωσε τους αντίστοιχους αγώνες το 2007. Η όλη διοργάνωση θα διαρκέσει από τις 25 Ιουνίου ως τις 4 Ιουλίου και θα τύχει παγκόσμιας προβολής. Στα 21 αθλήματα των αγώνων θα συμμετέχουν 7000 αθλητές από 185 χώρες! Θα τους συνοδεύσουν 2500 προπονητές, 3000 κριτές και διαιτητές και φυσικά 25000 εθελοντές.

Ας δούμε, όμως, την ιστορία αυτών των αγώνων. Πως ξεκίνησε αυτό το παγκόσμιο κίνημα; Τα Special Olympics είναι ένας Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός που ιδρύθηκε επισήμως το 1968, δίνοντας μορφή στο όραμα της ιδρύτριάς του, Eunice Kennedy Shriver (1921-2009), αδελφής του Προέδρου των ΗΠΑ John F. Kennedy. Ένα όραμα που γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1962 σε μία θερινή κατασκήνωση στο σπίτι της Eunice, όπου κλήθηκαν παιδιά και ενήλικες με διανοητική αναπηρία, προκειμένου η ίδια να ανιχνεύσει τις δυνατότητές τους σε διάφορες αθλητικές δραστηριότητες. Δύο μόλις χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 1968, λαμβάνουν χώρα στο Illinois των Η.Π.Α οι πρώτοι Διεθνείς Θερινοί Αγώνες Special Olympics με συμμετέχοντες 1000 αθλητές με διανοητική αναπηρία από 26 Πολιτείες των Η.Π.Α και τον Καναδά, ενώ τον Δεκέμβριο του 1971 τα Special Olympics λαμβάνουν από την Ολυμπιακή Επιτροπή των ΗΠΑ το προνόμιο, να είναι μεταξύ των δύο φορέων στην Αμερική που έχουν το δικαίωμα να φέρουν το τίτλο “Olympics”.

Από τότε μέχρι σήμερα, τα Special Olympics έχουν εξελιχθεί σ’ ένα παγκόσμιο κίνημα που δίνει την ευκαιρία σε 3,1 εκατομμύρια ανθρώπους με διανοητικές δυσκολίες από 185 χώρες του κόσμου, κυρίως μέσω του αθλητισμού, να ενισχύουν την αυτοεκτίμησή τους, να ανακαλύπτουν τις ξεχωριστές τους ικανότητες και με τους τρόπους αυτούς να αποτελούν ενεργά και χρήσιμα μέλη της κοινοτήτων το υς.Στους αθλητικούς αγώνες που διοργανώνονται κάθε χρόνο από τα Special Olympics ανά τον κόσμο, προσφέροντας τη δυνατότητα συμμετοχής σε περισσότερα από 30 Ολυμπιακού τύπου θερινά και χειμερινά αθλήματα, παίρνουν μέρος: 550000 αθλητές στις ΗΠΑ, 500000 στην Ευρώπη, 700000 στην Κίνα και 410000 στην Ινδία.

Η φιλοσοφία των Special Olympics συνοψίζεται στα λόγια του προέδρου των ΗΠΑ, Barack Obama: “Τα Special Olympics διδάσκουν σε ολόκληρο τον κόσμο, ότι καμία σωματική ή διανοητική δυσκολία δεν μπορεί να κάμψει τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος.” Η πίστη δηλαδή, ότι οι άνθρωποι με διανοητική αναπηρία μπορούν με την κατάλληλη εκπαίδευση και υποστήριξη να αναδείξουν τις ξεχωριστές τους ικανότητες, να απολαύσουν ισότιμα με τους άλλους ανθρώπους τη χαρά που προσφέρει ο αθλητισμός και να αποδείξουν στην κοινωνία ότι: τους έχει ανάγκη.

Οι σύγχρονες εξάλλου ερευνητικές προσπάθειες που διεξάγουν από το 2001 τα Special Olympics σε συνεργασία με διαφόρους επιστημονικούς φορείς του κόσμου, καθώς και η σαραντάχρονη διεθνή τους πείρα αποδεικνύουν με γεγονότα και αριθμούς πλέον, ότι οι δυνατότητες που δίνει το παγκόσμιο κίνημα σε ανθρώπους με διανοητική αναπηρία για συμμετοχή στον αθλητισμό, για την κοινωνική τους ένταξη και την απόδειξη της επάρκειάς τους στην κοινωνία είναι ευεργετικές για τους ίδιους, τις οικογένειές τους και τις κοινότητες στις οποίες ζουν, ανεξαρτήτως πολιτιστικών, θρησκευτικών ή άλλων διαφορών.

Η αποστολή του Παγκόσμιου Κινήματος των Special Olympics αναφέρεται στους εξής στόχους:

•   Να εμπνέει την ειρήνη στην παγκόσμια κοινότητα
•    Να αλλάζει συμπεριφορές
•    Να ενθαρρύνει μέσα από τον αθλητισμό
•    Να καθιερώσει τους Παγκόσμιους Αγώνες Ποδοσφαίρου Special Olympics
•    Να εκπονεί προγράμματα για την Παγκόσμια Υγεία
•    Να ενθαρρύνει την έρευνα
•    Να εκπαιδεύει την κοινωνία σε σχέση με τον τρόπο που πρέπει να απευθύνεται και να συμπεριφέρεται σε ανθρώπους με διανοητική αναπηρία
•  Να εκπαιδεύει προπονητές αθλητών με διανοητική αναπηρία για τις ιδιαίτερες πρακτικές που πρέπει να χρησιμοποιούν, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα αθλητικά προγράμματα προσαρμοσμένα στις ιδιαίτερες ανάγκες τους

Στην Ελλάδα, τα Special Olympics Ελλάς ιδρύθηκαν το 1987 ως ένα Μη Κερδοσκοπικό, αθλητικό και εκπαιδευτικό σωματείο με σκοπό την ένταξη των Ελλήνων με διανοητική αναπηρία στο παγκόσμιο κίνημα των Special Olympics, προσφέροντας σε αυτούς τη δυνατότητα να αναδείξουν τις ιδιαίτερες ικανότητές τους και να τις προβάλλουν στην παγκόσμια κοινότητα, μέσα από τη συμμετοχή τους σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις. Ταυτόχρονα, ανέλαβαν την ευθύνη να εμπνεύσουν στην ελληνική κοινωνία και την πολιτεία το σεβασμό στη διαφορετικότητα των ανθρώπων με διανοητική αναπηρία, τις ξεχωριστές ανάγκες τους και την πεποίθηση ότι αποτελούν χρήσιμα και ισότιμα μέλη αυτής της κοινωνίας.

Τα Special Olympics Ελλάς τελούν υπό την Υψηλή Προστασία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και υπό την αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων. Είναι συνδεδεμένο μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και έχουν αναγνωρισθεί επίσημα από το Υφυπουργείο Πολιτισμού (Γενική Γραμματεία Αθλητισμού), ως Φίλαθλο Αθλητικό Σωματείο. Η δράση των Special Olympics Ελλάς μέχρι σήμερα στηρίζεται σε εθελοντές. Μέχρι σήμερα τα Special Olympics Ελλάς προσφέρουν δυνατότητες συμμετοχής σε ανθρώπους με διανοητικές δυσκολίες σε 24 ολυμπιακού τύπου αθλήματα! Οι Έλληνες αθλητές Special Olympics που έχουν λάβει μέρος σε αγώνες, τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό, ανέρχονται περίπου στους 12000, συμμετέχουν ανελλιπώς στις προπονήσεις, δουλεύουν σκληρά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και αποδεικνύουν καθημερινά στην ελληνική κοινωνία και σ’ ολόκληρο τον κόσμο ότι δίκαια αξίζουν ίσες ευκαιρίες με τους υπόλοιπους Έλληνες, σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής.

Οι Παγκόσμιοι Αγώνες Special Olympics είναι οι μοναδικοί αγώνες στον κόσμο όπου όλοι οι συμμετέχοντες αθλητές είναι νικητές! Νικητές στον αγώνα τους για το σεβασμό μας στη διαφορετικότητά τους. Νικητές στον αγώνα τους για την αυτοεκτίμησή τους. Νικητές στον αγώνα τους για την υπεράσπιση των ξεχωριστών τους ικανοτήτων. Ας τους στηρίξουμε και ας χαρούμε για αυτή τους τη νίκη…

Read more...

Και μετά τι;

Ζούμε τη δυσκολότερη εποχή της Ελλάδας, ίσως όχι μόνο μετά τη Μεταπολίτευση, αλλά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τους πάντες και τα πάντα και όλα μοιάζουν απαισιόδοξα στα μάτια των Ελλήνων. Η κοινωνία βιώνει μια τεράστια κρίση που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αποκλειστικά και μόνο οικονομική! Η κρίση αυτή έχει περάσει και στην πολιτική ζωή του τόπου και αυτό φαίνεται από τις καθημερινές άστοχες κινήσεις των πολιτικών.

Η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου εδώ και δύο περίπου χρόνια αποτυγχάνει παταγωδώς να δώσει ώθηση στην ελληνική οικονομία και οδηγείται από το ένα σφάλμα στο άλλο. Παρ’ όλες τις αλλαγές και τους ανασχηματισμούς δεν καταφέρνει να αντιστρέψει ούτε τις εντυπώσεις, αλλά κυρίως ούτε τα αποτελέσματα! Έχει μεταβληθεί ουσιαστικά σε υποχείριο των τεχνοκρατών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακολουθεί κατά γράμμα τις εντολές τους και εν ολίγοις τούς έχει αναθέσει την διοίκηση της χώρας αδιαφορώντας για τις συνέπειες των αποφάσεών της στο λαό. Δεν έχει στόχο, οράματα και αξίες. Αν η πολιτική ηγεσία δεν προστατεύει το λαό της στις επιθέσεις των “οικονομικών δολοφόνων”, τότε ποιός θα το κάνει;

Η νεοφιλελεύθερη πολιτική των τεχνοκρατών οδηγεί την κυβέρνηση σε αποκρατικοποιήσεις της πλειοψηφίας σχεδόν της δημόσιας περιουσίας. Είναι λογικό να αποκρατικοποιούνται ζημιογόνες επιχειρήσεις, αλλά στην Ελλάδα πωλούνται τα “φιλέτα” του δημοσίου. Η ΔΕΗ και ο ΟΤΕ αποτελούν τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις του δημοσίου και αντί να γίνονται επενδύσεις, ώστε να ενδυναμωθούν ενάντια στις ιδιωτικές ανταγωνιστικές εταιρίες, η κυβέρνηση τις πουλά όσο-όσο! Γερμανοί και Κινέζοι αγοράζουν αεροδρόμια και λιμάνια σε εξευτελιστικές τιμές. Φυσικά, αυτό το δρόμο ακολουθούν και όσες κρατικές τράπεζες έχουν απομείνει, ενώ θα έπρεπε η κυβέρνηση να επιδιώξει την κρατικοποίηση τραπεζών! Ακόμα και οι εταιρίες ύδρευσης έχουν ενταχθεί στα σχέδια πώλησης… Όλος αυτός ο εθνικός πλούτος που δημιουργήθηκε εδώ και δεκαετίες με τη συνδρομή του ελληνικού λαού πωλείται σε ξένους επενδυτές με ρυθμό 1 ΔΕΚΟ ανά 10 μέρες…

Οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν μειωθεί αρκετά, με τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους να σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής. Οι νέοι δουλεύουν πλέον (όσοι δουλεύουν και δεν είναι άνεργοι) για 500 €, το 8ωρο έχει μετατραπεί σε 12ωρο και η κατάργηση των Εθνικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας έχει επιβαρύνει την ήδη άσχημη κατάσταση! Η χώρα δεν οδηγήθηκε σε αυτή την κατάσταση επειδή οι μισθοί ήταν υψηλοί και τα χαμηλά και μεσαία στρώματα δεν πλήρωναν φόρους. Οδηγήθηκε εδώ λόγω της άνισης κατανομής των πόρων και της κακής λειτουργίας του ελληνικού κράτους και του τραπεζικού συστήματος!

Χθες στο δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, δημοσιογράφοι πανηγύριζαν επειδή, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το εργατικό κόστος της χώρας, δηλαδή οι δαπάνες της εργοδοσίας υπέρ του εργαζόμενου, έπεσε κατά 6,8%. Την ίδια ώρα στην Ευρωζώνη αυξανόταν κατά 2,6% και στην ΕΕ των 27 κατά 2,7%. Η μόνη χώρα μετά την Ελλάδα που είχε πτώση ήταν η Ιρλανδία με 2,2%, ενώ η Βουλγαρία είχε αύξηση 7,8%! Με άλλα λόγια απομακρυνθήκαμε σε σχέση με το μέσο εργατικό κόστος της ΕΕ κατά 9,5% και η ψαλίδα με τη Βουλγαρία έχει κλείσει κατά 15%. Επόμενος στόχος της κυβέρνησης και των τεχνοκρατών; Εξίσωση των μισθών μας με αυτούς των Βούλγαρων…

Πολλοί ίσως θεωρούν πως μια αλλαγή κυβέρνησης ή μια συγκυβέρνηση θα αλλάξει το σκηνικό και θα βοηθήσει στην έξοδο από την κρίση. Αυτό είναι, όμως, δύσκολο έως αδύνατο! Δυστυχώς, ούτε ο νεοφιλελεύθερος Σαμαράς, ούτε ο λαϊκιστής Καρατζαφέρης έχουν αυτή την ικανότητα. Η κίνηση του Γ. Παπανδρέου να παραιτηθεί ουσιαστικά υπέρ του Σαμαρά μόνο ως άστοχη μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού ο λαός τούς έθεσε στο περιθώριο στις εκλογικές διαδικασίες! Αν πιστεύει πως δεν μπορεί  να ανταπεξέλθει πρέπει απλά να προκηρύξει εκλογές.

Εν μέσω όλων αυτών των γεγονότων ο λαός δείχνει πιο απαισιόδοξος από ποτέ! Ίσως όχι μόνο επειδή βλέπει το εισόδημά του συνεχώς να μειώνεται και τη φορολογία συνεχώς να αυξάνεται. Κυρίως επειδή νιώθει πως όλες αυτές οι περικοπές, οι μειώσεις και οι θυσίες δεν πιάνουν τόπο! Δυσκολίες έχει ξαναπεράσει στο παρελθόν και λογικά θα περάσει και στο μέλλον, αλλά αυτή τη φορά δεν τρέφει ούτε αυταπάτες, ούτε φρούδες ελπίδες… Όταν βγούμε από την κρίση θα ζούμε σε μια χώρα όπου τις πηγές πλούτου θα τις κατέχουν ξένοι επιχειρηματίες, ενώ θα εργαζόμαστε με πενιχρούς μισθούς για να αναπτύσσονται η Γερμανία, η Κίνα κ.ά.

Αναμένεται απόψε η κυβέρνηση να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή και να συνεχίσει το έργο της. Πόσο θα αντέξει όμως να πηγαίνει ενάντια στη λαϊκή βούληση; Δεν πρέπει να ξεχνούν πως η Ελλάδα κατοικείται από ανθρώπους και όχι από αριθμούς. Όποιος κοιτάει μονάχα την ευημερία των αριθμών θα έρθει σίγουρα αντιμέτωπος με τους ανθρώπους κάποια στιγμή… 

Read more...

Η παγκοσμιοποίηση των τροφίμων και οι επιπτώσεις της στην Ελλάδα

Είναι πολύ πρόσφατη η επιδημία που ξέσπασε στην Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία, και οφείλεται στην ιδιαίτερα λοιμογόνο μορφή του εντεροαιμορραγικού βακτηρίου Escherichia coli. Αρχικά κατηγορήθηκαν τα αγγουράκια Ισπανίας ως η αιτία μόλυνσης, αλλά ύστερα από αρκετές εβδομάδες οι γερμανικές αρχές επιβεβαίωσαν τις ενδείξεις που είχαν για την πηγή της μόλυνσης σε φύτρες από φάρμα της βόρειας Γερμανίας. Η επιδημία αυτή έφερε στην επικαιρότητα μια πρακτική που έχει γιγαντωθεί τις τελευταίες δεκαετίες στις δυτικές χώρες και φυσικά στην Ελλάδα: την παγκοσμιοποίηση των τροφίμων!

Όποιος επισκεφθεί ένα τυπικό σούπερ μάρκετ ή μια λαϊκή αγορά, θα διαπιστώσει πως αγοράζει λεμόνια από τη Χιλή, κρεμμύδια από την Αυστραλία, πορτοκάλια από την Ισπανία και άλλα λαχανικά από κάθε γωνιά του πλανήτη! Γιατί συμβαίνει όμως αυτό; Δεν μας επαρκούν τα παραγόμενα στην Ελλάδα λεμόνια, κρεμμύδια και πορτοκάλια; Είμαστε λεμονολάτρεις ή πίνουμε φυσικούς χυμούς πορτοκαλιού σε μεγάλες ποσότητες; Ή μήπως τα εισαγόμενα προϊόντα υπερτερούν των ελληνικών; Φυσικά όλες αυτές οι ανεξέλεγκτες εισαγωγές δεν αφορούν μόνο φυτικά προϊόντα, αλλά και ζωικά, όπως βοοειδή, αμνοερίφια κτλ.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, μόλις το 12,4% του εργατικού δυναμικού της Ελλάδας, δηλαδή περίπου 630.000 εργαζόμενοι, απασχολείται στη γεωργία. Τα σημαντικότερα παραγόμενα προϊόντα είναι σιτάρι, καλαμπόκι, κριθάρι, ζαχαρότευτλα, ελιές, ντομάτες, κρασί, καπνός, πατάτες, βοδινό κρέας, και γαλακτοκομικά προϊόντα. υπολογίζεται ότι το σύνολο των μη καλλιεργούμενων χωραφιών ξεπερνά το 30%, ενώ οι εισαγωγές τροφίμων χρόνο με τον χρόνο αυξάνονται. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες η χώρα μας παράγει μόνο το 30% του σίτου που χρειάζεται για την παρασκευή ψωμιού. Αν εξαιρεθούν το ελαιόλαδο και ορισμένα φρούτα, όπως τα πορτοκάλια, τα υπόλοιπα τρόφιμα που παράγονται στη χώρα μας δεν μπορούν να καλύψουν τη ζήτηση.

Πιο αναλυτικά, στον τομέα των τροφίμων η Ελλάδα ξοδεύει για εισαγωγές:

·        κρέατος και βρώσιμων παραπροϊόντων - 881 εκατ. ευρώ

·        ψαριών και μαλακόστρακων - 270 εκατ. ευρώ

·        γάλακτος, αυγών, μελιού, τυριών και ζωικών προϊόντων - 623 εκατ. ευρώ

·        λαχανικών, φυτών και ριζών - 133 εκατ. ευρώ

·        καρπών και φρούτων – 256 εκατ. ευρώ

·        δημητριακών – 218 εκατ. ευρώ

·        ξηρούς καρπούς – 213 εκατ. ευρώ

·        λίπη και ζωικά λάδια – 178 εκατ. ευρώ

·        κονσέρβες λαχανικών και φρούτων – 153 εκατ. ευρώ

Τα έσοδα από τις αντίστοιχες εξαγωγές:

·        κρέατος και βρώσιμων παραπροϊόντων - 23 εκατ. ευρώ

·        ψαριών και μαλακόστρακων - 267 εκατ. ευρώ

·        γάλακτος, αυγών, μελιού, τυριών και ζωικών προϊόντων - 189 εκατ. ευρώ

·        λαχανικών, φυτών και ριζών - 102 εκατ. ευρώ

·        καρπών και φρούτων – 295 εκατ. ευρώ

·        δημητριακών – 65 εκατ. ευρώ

·        ξηρούς καρπούς – 45 εκατ. ευρώ

·        λίπη και ζωικά λάδια – 216 εκατ. ευρώ

·        κονσέρβες λαχανικών και φρούτων – 385 εκατ. ευρώ

Από όλα τα παραπάνω στατιστικά εξάγεται το συμπέρασμα πως το ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών στον τομέα των τροφίμων είναι αρνητικό για τη χώρα μας για περισσότερο από 1,3 δις ευρώ! Κι όλο αυτό το έλλειμμα αφορά μόνο μια χρονιά (2009). Ας αναλογιστούμε τι σημαίνει αυτό σε βάθος δεκαετίας για την ελληνική οικονομία… Δυστυχώς, οι εξαγωγές μας σε άλλα είδη είναι υποδεέστερες των εισαγωγών και δεν μπορούμε να “μπαλώσουμε” τις τρύπες του ελλείμματος.

Εκτός από τις μεγάλες οικονομικές απώλειες λόγω των εισαγωγών τροφίμων, πλήγμα δημιουργείται και στη δημόσια υγεία! Ποιός μπορεί να ξεχάσει τη νόσο των τρελών αγελάδων; Οι καταναλωτές βρίσκονται καθημερινώς εκτεθειμένοι σε διατροφικούς κινδύνους που μπορεί να έχουν ως αφετηρία τους κάποια φάρμα στην άλλη άκρη του πλανήτη… Φυσικά έλεγχοι υπάρχουν, συνήθως δειγματοληπτικοί, αλλά κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί 100% πως στο πιάτο μας φτάνουν τα ποιοτικότερα προϊόντα.

Γίνεται σαφές πως για πολλούς και σοβαρούς λόγους οι Έλληνες καταναλωτές πρέπει να στηρίξουν τη ντόπια γεωργική παραγωγή. Επίσης, η κυβέρνηση πρέπει να δώσει κίνητρα για μεγαλύτερη ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής. Ειδικά σήμερα που εν μέσω της κρίσης η ανεργία πλήττει μεγάλο μέρος του πληθυσμού και κυρίως νέους. Είναι πραγματικά κρίμα να υπάρχουν όλοι οι αναγκαίοι φυσικοί πόροι και να παραμένουν ανεκμετάλλευτοι, ενισχύοντας τις εισαγωγές και υποβαθμίζοντας την εθνική οικονομία!

Read more...

Η Μ.Κ.Ο. του μήνα: Ελληνική Εταιρεία Εξοικονόμησης Ενέργειας

Η Ελληνική Εταιρεία Εξοικονόμησης Ενέργειας ιδρύθηκε με σκοπό την ενημέρωση του κοινού και την διενέργεια δραστηριοτήτων για την εξοικονόμηση ενέργειας με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος από τους ρύπους και τα απόβλητα που δημιουργούνται από την παραγωγή ενέργειας, καθώς και την προστασία των φυσικών ενεργειακών πόρων ώστε αυτοί να διατηρηθούν και για τις επόμενες γενεές.

Ο σκοπός αυτός πραγματώνεται μέσα στο πλαίσιο μιας σύγχρονης επιστημονικής - ανθρωπιστικής αντίληψης για την κατοχύρωση του δικαιώματος όλων των πολιτών για την διαβίωση μέσα σε ένα “καθαρό” περιβάλλον και την εξασφάλιση των πόρων και μέσων διαβίωσης – επιβίωσης των επόμενων γενεών.

Επιπλέον η εξοικονόμηση της ενέργειας και ειδικότερα η αποφυγή της σπατάλης της θα οδηγήσει στην εξοικονόμηση και οικονομικών πόρων τόσο σε εθνικό όσο και σε ατομικό επίπεδο οδηγώντας έτσι στην βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.

Η Εταιρεία είναι ανεξάρτητος µη κυβερνητικός οργανισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και λειτουργεί στο πεδίο δράσης των “Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων”, ως πρωτοβουλία πολιτών που προωθεί τον εθελοντισμό και την κοινωνική ευθύνη. Συγκεκριμένα σκοποί της εταιρείας είναι:

1. Η ανάπτυξη της έρευνας για τον εντοπισμό, την καταγραφή και την συστηματική προσέγγιση των τρόπων και πρακτικών εξοικονόμησης ενέργειας και φυσικών ενεργειακών πόρων, καθώς και μείωσης ενεργειακών ρύπων και επιπέδου CO2 στην ατμόσφαιρα.

2. Η μεταφορά τεχνογνωσίας που επιτυγχάνει τους στόχους της “ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ” στις επιχειρήσεις και γενικότερα στους κατοίκους της Ελλάδας από άλλες παρόμοιες οργανώσεις, εκπαιδευτικά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα και καινοτόμες επιχειρήσεις του εξωτερικού και της ημεδαπής.

3. Η επεξεργασία, επιστημονική τεκμηρίωση και προώθηση μοντέλων εξοικονόμησης ενέργειας και παραγωγής ενέργειας με εναλλακτικές ή φυσικές μεθόδους στο πλαίσιο μιας συνολικής συλλογιστικής και ολιστικής προσέγγισης, για την άνετη διαβίωση και την εξασφάλιση της ποιότητας ζωής στις παρούσες αλλά και στις επόμενες γενεές.

4. Η συνεργασία µε τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Κρατικές Υπηρεσίες – Φορείς καθώς και επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον ελληνικό χώρο, για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση έργων μείωσης ενεργειακής κατανάλωσης και συμπαραγωγής ενέργειας με εναλλακτικούς φιλικούς προς το περιβάλλον τρόπους.

5. Η ανάπτυξη πανελλαδικών και διεθνών συνεργασιών, µε φορείς της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων µε συναφείς στόχους και σκοπούς, στα θέματα των δραστηριοτήτων της “ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ”, για τη δημιουργία δικτύων επικοινωνίας και δράσης.

6. Η ανάπτυξη, μεταφορά και η διάδοση τεχνογνωσίας στα θέματα που περιγράφονται στους σκοπούς της Εταιρείας, µε την διοργάνωση εκπαιδευτικών, επιμορφωτικών σεμιναρίων, την παραγωγή μεθοδολογικών εργαλείων και ηλεκτρονικών εργαλείων διάδοσης και διάχυσης της γνώσης στα θέματα αυτά.

7. Η με κάθε τρόπο προσπάθεια στην μείωση των εκπομπών θερμότητας και CO₂ στην ατμόσφαιρα για την ελαχιστοποίηση του φαινομένου του θερμοκηπίου, των ραγδαίων κλιματικών αλλαγών και της συνεπακόλουθης τήξης των πάγων σους πόλους του πλανήτη μας.

Για την καλύτερη ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών αλλά και την πληρέστερη μεταφορά τεχνογνωσίας, η Ελληνική Εταιρεία Εξοικονόμησης Ενέργειας, έχει συνάψει διεθνείς συνεργασίες: 

• Με την Ευρωπαική Τεχνολογική Πλαφόρμα σε θέματα θέρμανσης και ψύξης με χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, European Technology Platform on Renewable Heating and Cooling. 
• Με τον αντίστοιχο φορέα για εξοικονόμηση ενέργειας στην Άνω Αυστρία, O.Ö. Energiesparverband.

Περισσότερες πληροφορίες:

Ελληνική Εταιρεία Εξοικονόμησης Ενέργειας

Σκαβάτζου 10, 17564 Παλαιό Φάληρο

Τηλ.:  2109840203

e-mail:  info@eeee.gr

www.eeee.gr

Read more...

Αγανακτισμένοι

Σχεδόν όλοι οι Έλληνες χρήστες του Facebook έλαβαν διαδικτυακή πρόσκληση για να παρευρεθούν στις “συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων”, όπως ονομάστηκαν, στο Σύνταγμα, αλλά και σε πολλές άλλες ελληνικές πόλεις. Η αρχή έγινε στις 25 Μαΐου με τις πρώτες συγκεντρώσεις και συνεχίστηκε οργανωμένα στις 29 Μαΐου με πανευρωπαϊκό κάλεσμα! Στο μεσοδιάστημα αρκετοί ήταν αυτοί που πήγαιναν στις πλατείες τα απογεύματα για το σκοπό αυτό.

Η όλη διαδικασία έχει λάβει πολλούς χαρακτηρισμούς. Από ειρηνική συγκέντρωση αγανακτισμένων πολιτών έως επανάσταση! Τι είναι όμως στην πραγματικότητα; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Όλα ουσιαστικά ξεκίνησαν όταν διαδόθηκε η φήμη πως υπήρξε πανό στις αντίστοιχες εκδηλώσεις των Ισπανών που ανέφερε: “Κάντε ησυχία να μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες”. Τότε ήταν η πρώτη φορά που αποφασίστηκε (μέσω διαδικτύου) η διοργάνωση μιας τέτοιας εκδήλωσης! Με άλλα λόγια, η αφορμή ήταν επειδή οι Ισπανοί, δήθεν, έθιξαν την αγωνιστικότητα των Ελλήνων…

Τεράστια ετερόκλητα πλήθη συγκεντρώθηκαν στις πλατείες όλης της χώρας για να διαμαρτυρηθούν για την κατάσταση της χώρας και για τους πολιτικούς της. Τους πολιτικούς που είτε οι ίδιοι ψήφισαν, είτε οι ίδιοι τους έδωσαν “λευκή επιταγή” με την αποχή από τις εκλογές! Από γονείς με μικρά παιδιά μέχρι συνταξιούχους και από μαθητές μέχρι άνεργους πενηντάρηδες ήταν στις πλατείες… Είναι μακράν το πιο ανομοιογενές πλήθος που έχει συγκεντρωθεί με σκοπό τη διαμαρτυρία στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας! Αυτό μπορεί να έχει πολλές θετικές, αλλά και αρνητικές επιπτώσεις στο εγχείρημα.

Δυστυχώς, η συντριπτική πλειοψηφία δεν ξέρει τον λόγο που κατέβηκε στις πλατείες! Επειδή το έκαναν οι Ισπανοί; Επειδή το είδαν στο Facebook και την τηλεόραση; Επειδή ήταν καλή ευκαιρία για απογευματινή καλοκαιρινή βόλτα; Κανείς δεν ξέρει… Αιτήματα, θέσεις και διεκδικήσεις δεν υπάρχουν προς το παρόν τουλάχιστον, σε αντίθεση με τους Ισπανούς διαδηλωτές. Το σίγουρο είναι ένα: όλοι είναι αγανακτισμένοι με το σύστημα, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Άλλος για την ανεργία, άλλος για τους μετανάστες, άλλος για την Κερατέα, άλλος για την Παιδεία κ.ο.κ. Την αγανάκτησή τους άλλοι την εκφράζουν υψώνοντας ελληνικές σημαίες, ενώ άλλοι παραδίπλα είναι αναρχικοί και απεχθάνονται το συγκεκριμένο συμβολισμό! Αυτό οδηγεί σε έναν ιδιότυπο “εμφύλιο” μεταξύ των διαδηλωτών και λογικά θα εξαπλωθεί και στην υπόλοιπη κοινωνία σύντομα.

Έγινε μεγάλη κουβέντα για την μη ύπαρξη κομματικών σημαιών, πανό και συνθημάτων στις συγκεντρώσεις. Φυσικά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα επιδιώξουν να καπελώσουν, αν δεν το έχουν κάνει ήδη, τις εκδηλώσεις αυτές! Μην απορήσει κανείς αν ακούσει τον Σαμαρά μετά τις εκλογές να λέει πως οι συγκεντρωμένοι του έδειξαν το δρόμο ή του έδωσαν ώθηση για την εκλογική νίκη… Αυτό έπαθαν και οι Ισπανοί διαμαρτυρόμενοι! Απείχαν από τις τοπικές εκλογές και απλά έχασε το σοσιαλιστικό κόμμα και νίκησε το λαϊκό… Το δίπολο πάντως δεν ηττήθηκε ούτε εκεί! Ανάλογη ίσως είναι και η περίπτωση της Αιγύπτου που εκδίωξε τον Μουμπάρακ και τελεί ουσιαστικά υπό καθεστώς στρατιωτικής δικτατορίας.

Είναι περίεργο πως άνθρωποι που καλούν όλους τους συμπολίτες τους να συγκεντρωθούν στην πλατεία προσπαθούν να διώξουν από το χώρο εργαζόμενους και συνδικαλιστές της ΔΕΗ! Εκτός του ότι αναιρούν τα λεγόμενά τους, δημιουργούν χωρίς λόγο αντιπαλότητες τώρα που τα κινήματα και οι πολίτες πρέπει να μείνουν ενωμένοι. Δεν μπορεί εργαζόμενος (ή άνεργος) να στρέφεται εναντίον άλλου εργαζόμενου σε τέτοιες δύσκολες εποχές. Το εργατικό κίνημα στηρίζει πάντα τους αγώνες του λαού και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραγκωνιστεί τώρα.

Πρέπει να καταλάβουμε όλοι πως οι επαναστάσεις και οι διεκδικήσεις θέλουν κόπο, χρόνο και κυρίως θυσίες! Δεν μπορεί να εργάζονται κανονικά οι αγανακτισμένοι τις ημέρες των απεργιών και να διαμαρτύρονται τα απογεύματα και τα σαββατοκύριακα. Επειδή οι απεργίες διοργανώνονται από τη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ, το ΠΑΜΕ και τον οποιονδήποτε άλλο δεν σημαίνει πως πρέπει να τις απαξιώνουμε. Βελούδινες επαναστάσεις δύσκολα θα ξαναϋπάρξουν. Είναι τουλάχιστον θλιβερό να βλέπεις άτομα που πήγαν στο Σύνταγμα, έβγαλαν χαμογελαστοί 2-3 φωτογραφίες, αποχώρησαν και πιστεύουν πως έχουν ξεπεράσει σε επαναστατικότητα και αγωνιστικότητα τον Τσε Γκεβάρα… Είναι ντροπή και ασέβεια πρώτα απ’ όλα προς όσους έχουν κατέβει στους δρόμους και τις πλατείες με σοβαρό σκοπό και έχουν πλήρη επίγνωση της κατάστασης.

Πέρα από όλα τα παραπάνω αρνητικά για τις συγκεκριμένες συγκεντρώσεις υπάρχουν και πολλά θετικά για τους πολίτες και την κοινωνία στο σύνολό της. Επιτέλους μεγάλη μερίδα πολιτών σηκώθηκε από τον καναπέ και αποφάσισε να συμμετέχει σε ανοιχτές διαδικασίες και διαμαρτυρίες χωρίς να έχει κάποιο προσωπικό όφελος! Οι μοναδικές φορές ίσως στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας που έχει συγκεντρωθεί τόσος κόσμος σε κάποιο σημείο ήταν μετά τις νίκες στο Ευρωμπάσκετ του 1987 και στο Euro 2004. Μακάρι όλοι αυτοί να συγκεντρώνονταν σε πορείες τις ημέρες των γενικών απεργιών. Τα εργασιακά δικαιώματα θα ήταν σίγουρα σε καλύτερη μοίρα σήμερα.

Τα νέα παιδιά πήραν, ίσως για πρώτη φορά, την παρότρυνση από τους γονείς τους να κατέβουν στο δρόμο σε αντίθεση με διάφορες άλλες διαμαρτυρίες όπως για τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου. Νέοι με τους γονείς και τους παππούδες τους ήταν μαζί και ζητούσαν αλλαγή και μια καλύτερη ζωή. Φυσικά όλα αυτά με ειρηνικό τρόπο ως τώρα και χωρίς ακρότητες. Αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα. Να πάψουν οι ακρότητες μεταξύ των πολιτών και να συμπορευθούν όλοι για το καλό του τόπου.

Ένα θετικότατο στοιχείο ήταν η ύπαρξη κάποιων σημαντικών στοιχείων στις συγκεντρώσεις, κυρίως στο Σύνταγμα, όπως η συνέλευση. Διαδικασία καθαρά αμεσοδημοκρατική που έχει εκλείψει από τη χώρα μας και έδωσε τη δυνατότητα για γόνιμο διάλογο στους παρευρισκόμενους. Συγκροτήθηκαν επίσης ομάδες εργασίας για διάφορα ζητήματα. Φαίνεται πως αρκετοί έχουν πολύ μεράκι και όρεξη για πραγματική και ουσιαστική αλλαγή της χώρας και της κοινωνίας, όχι απλά στα λόγια αλλά με πράξεις! Το ζητούμενο είναι να τούς ακολουθήσουν όλοι οι συμμετέχοντες. Η εμπειρία των ηλικιωμένων σε συνδυασμό με τις φρέσκιες ιδέες των νέων μπορεί να έχουν εκπληκτικά αποτελέσματα.

Αυτό που χρειάζεται η χώρα δεν είναι μια απλή εναλλαγή προσώπων στην εξουσία. Χρειάζεται ριζική αλλαγή στη νοοτροπία και τη συμπεριφορά μας. Πρέπει να χτίσουμε από την αρχή ένα δημοκρατικό κράτος ισότητας και δικαιοσύνης. Οι μεγάλες αλλαγές ελάχιστες φορές, ίσως και ποτέ, ξεκίνησαν από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα και την εξουσία. Τις αλλαγές πάντα τις φέρνει από το λαό! Η εξουσία πηγάζει από αυτόν και οφείλει να τον υπηρετεί. Αυτό έχουμε ίσως παραλείψει τα τελευταία χρόνια στην  Ελλάδα.

Όλες αυτές οι αλλαγές που θέλουμε να πετύχουμε δεν θα γίνουν σε μια μέρα. Χρειάζεται κόπος, διαρκής αγώνας και επαγρύπνηση για να το πετύχουμε. Θυσίες είναι απαραίτητες, αλλά αξίζει τον κόπο! Οι πολίτες, όμως, πρέπει να μετατρέψουν την αγανάκτηση και την οργή τους σε δύναμη ανατροπής και δημιουργίας. Μπορεί αυτές οι συγκεντρώσεις να καταλήξουν όντως σε επανάσταση. Ίσως σε κάποιο μικρό διάστημα γραφτεί ιστορία, ίσως και όχι. Σημασία έχει πως μια σημαντική αρχή έγινε. Οι πολίτες αποφάσισαν να δραστηριοποιηθούν δυναμικά. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες πλέον. Ας μην ξεχνάμε, όμως, το σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης που πρέπει να αποτελεί οδηγό για κάθε κοινωνική αλλαγή: Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα…

Read more...