Mehr Krise weniger Demokratie?

Wenn die Massenmedien in den letzten paar Jahren über Griechenland berichteten gab es nur ein Thema, die Finanzkrise. Reporter und Analysten diskutieren lange über Arbeitslosigkeit, Sparmaßnahmen und Budgetkürzungen. Aber geht es nur ums Geld?

In Griechenland gibt es das Gefühl, dass die Krise außer der Wirtschaſt auch die Demokratie in einer sehr negativen Weise beeinflusst hat. Vor kurzem schloss die Regierung plötzlich das Öffentliche Fernsehen (ERT). Es war eine Entscheidung, die sinnlos war. ERT war ein profitables Unternehmen mit einem qualitativ hochwertigen Programm.

Sicher ist, es war ein Volltreffer auf die Freiheit der Presse. Inzwischen warden die meisten Journalisten für Korruption und unlauterer Unterstützung der Regierung verantwortlich gemacht.

Im Laufe der Krise ist ein Anstieg aller Formen von Gewalt zu verzeichnen. Die Kriminalitätsrate ist gestiegen, während die Polizei nicht in der Lage ist sie zu bekämpfen. Diebstähle und Raubüberfälle sind häufig geworden. Der Terrorismus ist auf seinem Höhepunkt, rekrutiert neue Mitglieder und greift mehrere Ziele an. Repressive Kräſte üben auch im Zentrum von Athen exzessive Gewalt gegen friedliche Demonstranten aus.

Im politischen Bereich müssen wir ein Wiederaufflammen der rechtsextremen Parteien beobachten, frustrierte Anhänger unter armen Menschen, die glauben, dass es keine Hoffnung gibt aus der Krise zu kommen.

Angesichts der Empörung der Bürger gegen das aktuelle politische System und mit der Arbeitslosigkeit als Vorwand, wenden sich die Bürger (darunter viele Arbeitslose) gegen Einwanderer. Angestiftet wird brutale Gewalt gegen unschuldige Menschen. Das schafft eine alarmierende neue konservative, fremdenfeindliche und rassistische Tendenz in der Gesellschaft.

Die Goldene Morgenröte (Chryssi Avgi), die ultranationalistische Partei in Griechenland, erhielt 6,9% bei der Gesamtabstimmung im Jahr 2012. Heute zeigen Meinungsumfragen, dass zu ihren Anhängern bereits 13% der gesamten Wählerschaft zählen.

Alle diese Ergebnisse zeigen die dramatische Situation der Demokratie im heutigen Griechenland. Als Ergebnis müssen wir Konflikte zwischen sozialen Gruppen und ein Sinken des sozialen Zusammenhalts beobachten.

Kürzlich veröffentlichten viele Experten mehrere Artikel, die Griechenland mit dem Deutschland der Weimarer Republik verglichen und ihre Angst darüber äußerten. Es ist eine Verpflichtung der jungen Menschen in Griechenland und Europa die Demokratie mit allen Mitteln zu schützen!

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελληνική Γνώμη.

Read more...

Η Μ.Κ.Ο. του μήνα: Give Hope

Η αγάπη της Εύης και του Στάθη Μηναΐδη και το ενδιαφέρον τους για τα προβλήματα των συνανθρώπων τους έγιναν η πηγή έμπνευσης για την ίδρυση της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης “Δώσε Ελπίδα” στις 18 Ιανουαρίου 2007. Όπως όμορφα ταυτίζεται με το όνομα της, η ΜΚΟ “Δώσε Ελπίδα” ξεκίνησε με σκοπό να μοιράσει αυτή την ελπίδα σε όσους την είχαν ανάγκη, με φιλανθρωπικό έργο που θα βοηθούσε άμεσα ή έμμεσα –μέσω άλλων οργανώσεων– τις ευπαθείς ομάδες στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια η οργάνωση “Δώσε Ελπίδα” έχει βοηθήσει παιδιά με σοβαρά νοσήματα, έχει ενώσει οικογένειες που δεν είχαν τη δυνατότητα μετακίνησης, έχει παράσχει στήριγμα σε μητέρες που πάσχουν από καρκίνο, έχει τροφοδοτήσει ορφανοτροφεία και νοσοκομεία με απαραίτητα υλικά και έχει δώσει στήριξη σε φιλανθρωπικές προσπάθειες άλλων οργανισμών. Όλα αυτά επιτεύχθηκαν με την αμέριστη αφοσίωση της κας Μηναΐδη και των ανθρώπων που τη στήριξαν όλο αυτό τον καιρό και συνεχίζουν να στηρίζουν κάθε προσπάθεια του “Δώσε Ελπίδα”. Επιπλέον έχουν διοργανωθεί πολυάριθμες φιλανθρωπικές εκδηλώσεις με σκοπό τη συγκέντρωση πόρων για την άμεση παροχή βοήθειας και ελπίδας, όπου αυτή ήταν αναγκαία.

Η ίδια αυτή αγάπη και αφοσίωση στο φιλανθρωπικό έργο δημιούργησε την ευκαιρία που έδωσε η κα Μηναΐδη και τα μέλη του “Δώσε Ελπίδα” σε μια ομάδα νέων ανθρώπων που καλούνται να φέρουν σε πέρας μια δύσκολη αποστολή: τη συνέχεια του έργου που έχει ξεκινήσει στο πλαίσιο ανάδειξης νέων ιδεών και νέων ανθρώπων οι οποίοι, με αφοσίωση στο συνάνθρωπό μας που υποφέρει, θέλουν να προσφέρουν όσο το δυνατόν καλύτερα τις υπηρεσίες τους.

Πρόκειται για μία ομάδα νέων ανθρώπων που βρίσκουν στην λέξη επανάσταση ιδεολογικό χαρακτήρα πιστεύοντας βαθιά πως η επαναστατικότητα των νέων κακώς έχει σχετιστεί με την καταστροφή και όχι με τη δημιουργία. Όλοι μαζί που συμμετέχουν σε αυτή την ομαδική προσπάθεια, συνθέτουν ένα πολυποίκιλο υλικό με διαφορετικές εμπειρίες και απόψεις με μοναδικό στόχο όμως να αναδείξουν οποιαδήποτε πράξη, ιδέα, δημιουργία που υπηρετεί υψηλότερα ιδανικά και έχει κέντρο της την κοινωνία και τον άνθρωπο. Ελπίδα τους να μεγαλώσουν και να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για αυτούς που τώρα ξεκινάνε να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και απογοητεύονται. Να δείξουν πως καμία δικαιολογία δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στον δρόμο μας. Να συμβάλλουν και αυτοί στο να ανακουφιστούν οι άνθρωποι γύρω μας και να τους δώσουν εναλλακτικές επιλογές και ερεθίσματα από τους χώρους της τέχνης και των επιστημών.

Ο σκοπός της οργάνωσης “Give Hope” είναι απόλυτα εναρμονισμένος με το όνομά της. Είναι να δώσει ελπίδα -με πράξεις και όχι με ευχολόγια– σε όλες τις δοκιμαζόμενες ευπαθείς ομάδες του ελληνικού πληθυσμού. Οι προδομένες ελπίδες και τα χαμένα όνειρα είναι μια δυσάρεστη καθημερινή πραγματικότητα, αλλά δεν υπάρχει χρόνος για μεμψιμοιρία. Πιστεύουν πως η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα και αξίζει να παλεύεις γι’ αυτήν. Οι Έλληνες έχουν τεράστια δυναμική και ικανότητα να καταφέρνουν αξιοθαύμαστα πράγματα και στόχος τους είναι να τους το θυμίσουμε. Και είναι αισιόδοξοι ότι, με το παράδειγμα που θα υπηρετούν αυτοί πιστά, αλλά και τις ευκαιρίες που θα δίνουν σε άλλους, το “Give Hope” θα αποτελεί σημείο αναφοράς για κάθε νέα τολμηρή προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα εργασιακό περιβάλλον που θα προσφέρει τις υπηρεσίες του με γνώμονα την ποιότητα, την αξιοκρατία και το ενδιαφέρον για τον άνθρωπο. Σκοπός τους είναι να αναδείξουν τους νέους και τους ικανούς που έχουν νέες ιδέες και όρεξη για δουλειά, αλλά και διάθεση να χρησιμοποιήσουν αυτά τα προσόντα τους για πιο ευγενείς σκοπούς παρά για το εύκολο κέρδος.

Σκοπός τους είναι να βελτιώνονται συνεχώς και να αναζητούν τα λάθη τους αντί να τα αρνούνται. Τα περιθώρια είναι πολλά και οι ευκαιρίες μπροστά μας. Λέγεται πως αυτοί που συμβιβάζονται κοιμούνται πιο ήσυχοι, άλλα οι λιγοστοί άλλοι είναι αυτοί που αλλάζουν τον κόσμο. Πιστεύουν πως ως Έλληνες κοιμηθήκαμε αρκετά τις δύο προηγούμενες δεκαετίες, τόσο που ακόμα και οι συμβιβασμένοι έχουν χάσει πλέον τον ύπνο τους. Είναι καιρός να αναλάβουν συνολικά ευθύνη και να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Το όνειρο και η αισιοδοξία είναι η κινητήριος δύναμη και θα είναι συνεπείς στα πιστεύω τους για τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες των καιρών που ζούμε.

Περισσότερες πληροφορίες:

Give Hope

Αγίας Παρασκευής 23-25, 18539 Πειραιάς

Τηλ.:  2107244580

e-mail:  info@givehope.gr

www.givehope.gr

Read more...

Κροατία: νέα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έμπειρη στις πολιτικές για τη νεολαία

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διευρύνθηκε. Την 1η Ιουλίου 2013, η Κροατία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελώντας το 28ο κράτος μέλος της. Πολλοί επέκριναν την απόφαση αυτή χρησιμοποιώντας ως επιχειρήματα την εκτεταμένη διαφθορά στην πολιτική και τη δικαιοσύνη, καθώς και την πολυετή ύφεση στην οικονομία της Κροατίας. Ένας τομέας όμως που ελάχιστοι αμφισβητούν, είναι οι πολιτικές για τη νεολαία στην Κροατία που την καθιστούν πρωτοπόρο στα Βαλκάνια.

Η Κροατία ανεξαρτητοποιήθηκε το 1991, αλλά είχε συνεχιζόμενες διαμάχες και πόλεμο έως τον Αύγουστο του 1995. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πως οι συνθήκες μόνο ευνοϊκές δεν ήταν για μια ομαλή ανάπτυξη του νεοσύστατου αυτού κράτους των Βαλκανίων. Σήμερα, οι νέοι (15-29 ετών) αποτελούν σχεδόν το 20% του συνολικού πληθυσμού, ενώ η Κροατία κατατάσσεται 3η στη νεανική ανεργία (15-24 ετών) ανάμεσα στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με 55,6% σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιουνίου.

Παρ’ όλες τις αντιξοότητες και οικονομικές δυσκολίες, η Κροατία κατάφερε πολύ σύντομα να σχεδιάσει και να υλοποιήσει Πολιτικές για τους Νέους. Στις 16 Ιανουαρίου 2003, η κροατική κυβέρνηση υιοθέτησε το “Εθνικό Πρόγραμμα Δράσης για τη Νεολαία” (2003-2008) με στόχο το σαφή και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό στη δημιουργία κοινωνικών, εκπαιδευτικών, πολιτιστικών και υλικών προϋποθέσεων προς όφελος των νέων, αλλά και της ενεργούς, ολοκληρωμένης και υπεύθυνης συμμετοχής τους στο κοινωνικό σύνολο. Το πρόγραμμα αυτό έθετε οκτώ στρατηγικούς στόχους, σχέδιο για την εφαρμογή τους, χρηματοδότηση των προτεινόμενων μέτρων, καθώς και προτάσεις προς τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Σύμφωνα με την τελική αξιολόγηση του προγράμματος, από το σύνολο των 110 μέτρων υλοποιήθηκαν ή συνεχίζουν να υλοποιούνται τα 101 από αυτά, δηλαδή ποσοστό 92%.

Οι αναλύσεις της υλοποίησης των δράσεων του “Εθνικού Προγράμματος Δράσης για τη Νεολαία” κατέδειξαν την αναγκαιότητα να συνεχιστεί η υλοποίηση στοχευμένων δραστηριοτήτων που απευθύνονται στους νέους, σύμφωνα με τους στρατηγικούς στόχους και τους τομείς δράσης. Έτσι, στις 2 Ιουλίου 2009 και μετά από μήνες διαβουλεύσεων υιοθετήθηκε το “Εθνικό Πρόγραμμα Νεολαίας” (2009-2013), το οποίο προσαρμόστηκε στην σύγχρονη εποχή και τις ανάγκες των νέων ανθρώπων. Ο γενικός στόχος του νέου αυτού προγράμματος είναι η βελτίωση των συνολικών δραστηριοτήτων των δημόσιων φορέων που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των αναγκών των νέων και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους. Έχουν καθοριστεί ειδικοί στόχοι σε κάθε έναν από τους επτά τομείς, οι οποία πρέπει να επιτευχθούν μέσω των προτεινόμενων μέτρων και δράσεων. Μια σημαντική διαφοροποίηση του νέου προγράμματος είναι πως αφορά νέους ηλικίας 15 έως 30 ετών, σε αντίθεση με το προηγούμενο στο οποία το ηλικιακό εύρος ήταν 15 έως 29 ετών.

Το “Εθνικό Πρόγραμμα Νεολαίας”, όμως, δεν είναι η μοναδική Xάρτα σχετικά με τις Πολιτικές για τη Νεολαία στην Κροατία. Το τελευταίο διάστημα έχουν υιοθετηθεί αρκετές στρατηγικές και έγγραφα προς την κατεύθυνση αυτή. Τα σημαντικότερα είναι το “Εθνικό Πρόγραμμα για την Προαγωγή και την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου”, το “Εθνικό Πρόγραμμα για την Πρόληψη των Διαταραχών Συμπεριφοράς στα Παιδιά και τους Νέους”, το “Εθνικό Πρόγραμμα για τη Συμμαχία των Πολιτισμών”, το “Εθνικό Πρόγραμμα για την Πρόληψη της Βίας σε Παιδιά και Νέους”, η “Εθνική Στρατηγική Ελέγχου των Ναρκωτικών” και το “Σχέδιο Δράσης για την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών”, καθώς και η “Εθνική Στρατηγική για την Πρόληψη του Εθισμού των Παιδιών και των Νέων στην Εκπαίδευση και το Σύστημα Κοινωνικής Πρόνοιας”.

Πέρα από το Κροατικό Δίκτυο Νέων (ΜΜΗ), το οποίο ιδρύθηκε το 2002 και συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας από το 2008, η Κροατία διαθέτει επίσης Συμβουλευτική Επιτροπή για τη Νεολαία. Αυτή αποτελείται από εκπροσώπους των οργανώσεων νεολαίας, κυβερνητικά στελέχη και ακαδημαϊκούς και συμμετέχει στο συντονισμό της εφαρμογής και της αξιολόγησης του “Εθνικού Προγράμματος Νεολαίας”. Επίσης, από το 2007 έχουν δημιουργηθεί αντίστοιχες συμβουλευτικές επιτροπές σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Σε συνεργασία με τα επτά περιφερειακά συμβούλια νέων, συμβάλλουν τα μέγιστα στην προώθηση και προβολή των ζητημάτων που αφορούν τους νέους σε τοπικό επίπεδο.

Οι νέες και νέοι της Κροατίας είναι από τους πιο δραστήριους σε ευρωπαϊκό επίπεδο εδώ και αρκετά χρόνια. Συμμετείχαν ενεργά στις φάσεις του Δομημένου Διαλόγους για τους Νέους, στα πρόσφατα EU Youth Conferences και σε άλλες αντίστοιχες εκδηλώσεις αποκομίζοντας πολύτιμες εμπειρίες και τεχνογνωσία στο χώρο της νεολαίας. Η προσχώρηση της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τούς γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον τους και αποτελεί για τους νέους αυτούς ένα ισχυρό κίνητρο για μεγαλύτερη ενεργοποίηση και συμμετοχή στις δημοκρατικές διαδικασίες. Η Κροατία καινοτομεί στα Βαλκάνια και επενδύει στους νέους της παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν να πάρουν πολλά από την κροατική εμπειρία στο χώρο της νεολαίας!

Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο 4ο τεύχος του περιοδικού νεολαίας YMagazine.

Read more...

Η Μ.Κ.Ο. του μήνα: Γιατροί Καρδιάς

Η Οργάνωση “Γιατροί Καρδιάς” ιδρύθηκε με τη μορφή σωματείου το έτος 2001 από 10 ελληνικές οικογένειες. Πολλά ιδρυτικά μέλη των «Γιατρών Καρδιάς» πραγματοποίησαν, ως ομάδα, σειρά από ανθρωπιστικές αποστολές κατά την περίοδο 1998-2001 που προηγήθηκε της ίδρυσης του σωματείου. Η επωνυμία “Γιατροί Καρδιάς” έχει συμβολικό νόημα: εκφράζει το βαθύ συναίσθημα της αγνής και ανιδιοτελούς αγάπης των ανθρώπων προς όλους και ειδικότερα προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο, η οποία πηγάζει από την ψυχή τους, από την καρδιά τους.

Οι σκοποί της Οργάνωσης είναι:

• Δωρεάν ιατρική περίθαλψη και παροχή φαρμάκων σε έκτακτες περιπτώσεις πολεμικών γεγονότων, σεισμών και άλλων μεγάλων φυσικών καταστροφών, επιδημιών κλπ, καθώς και σε περιπτώσεις πάμπτωχων πληθυσμών που ζουν σε απομακρυσμένες, δυσπρόσιτες και στερημένες περιοχές του πλανήτη.
• Δωρεάν διανομή τροφίμων σε πληθυσμούς που δοκιμάζονται από υποσιτισμό,  πείνα, λιμό και κακουχίες (πολεμικά γεγονότα, φυσικές καταστροφές, πρόσφυγες, παρατεταμένες ανομβρίες και επακολουθούσες ξηρασίες, πλημμύρες κλπ).
• Δωρεάν χορήγηση ρουχισμού, ειδών κλινοστρωμνής, μαγειρικών σκευών, σχολικών ειδών και πολλών άλλων χρειωδών (όπως είναι το πόσιμο νερό σε περίπτωση σεισμοπαθών, πλημμυροπαθών κλπ).
• Φροντίδα για εξεύρεση πόρων που θα χρησιμοποιηθούν για ανέγερση, συντήρηση και εξοπλισμό ιατρικών κέντρων, σχολείων, νηπιαγωγείων, παιδικών σταθμών, ορφανοτροφείων, κατασκευή δεξαμενών ύδατος και διάνοιξη πηγαδιών για άντληση πόσιμου ύδατος κλπ.
• Υποβολή προτάσεων προς τους αρμόδιους κρατικούς φορείς για τη λήψη μέτρων εκτέλεσης έργων που έχουν σχέση με την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Υποβοήθηση του κράτους στην προσπάθειά του να χορηγήσει ανθρωπιστική βοήθεια στο εξωτερικό.

Οι πόροι τους οποίους χρησιμοποιεί η Οργάνωση προέρχονται κυρίως από μέλη, συγγενείς και φίλους και σε πολύ μικρότερη έκταση από το Δημόσιο Τομέα  (παλαιότερα η Βουλή των Ελλήνων, πιο πρόσφατα η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας). Έχουν γίνει δεκτές προσφορές, κυρίως φαρμάκων και τροφίμων, από ιδιωτικές επιχειρήσεις (φαρμακοβιομηχανίες, μεταφορικές, εμπορικές και άλλες επιχειρήσεις ), Δήμους,  σχολεία, ιδιώτες κλπ.

Περισσότερες πληροφορίες:

Γιατροί Καρδιάς

Θησέως 7-9 (Σύνταγμα), 10562 Αθήνα 

Τηλ.:  2103317288, 2103317291

Fax:  2103255142

e-mail: info@heartdoctors.gr

www.heartdoctors.gr

Read more...

Κροατία και Ευρωπαϊκή Ένωση

Την 1η Ιουλίου 2013, η Κροατία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι, η Ένωση διευρύνθηκε κατά ένα μέλος (φτάνοντας τα 28) και άρχισε να εδραιώνεται στα Βαλκάνια. Ως επακόλουθο, αναπτύσσεται έντονος διάλογος και κριτική σχετικά με την ορθότητα της ένταξης και τα οφέλη που αυτή μπορεί να έχει τόσο για την Κροατία, όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως, η ένταξη αυτή μόνο εύκολη δεν ήταν και η πορεία προς αυτή διήρκησε αρκετά χρόνια.

Η Κροατία (μαζί με τη Σλοβενία) είχε αρχίσει να αναπτύσσει αποσχιστικές τάσεις από τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Σε αντίθεση με τις περισσότερες γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες, η Κροατία είχε επιτύχει ενίσχυση του παραγωγικού δυναμικού και προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Η Κροατία έβλεπε, πλέον, τη συμμετοχή της στη γιουγκοσλαβική ομοσπονδία ως ανώφελο βάρος που δεν της προσέφερε κανένα πρακτικό πλεονέκτημα κι έτσι άρχισε να προσανατολίζεται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η άνοδος των εθνικιστών το 1990 με ηγέτη τον Franjo Tuđman δημιούργησε εντάσεις με τους Σέρβους που οδήγησαν στον Πόλεμο της Κροατικής Ανεξαρτησίας. Εν μέσω όλων αυτών των εντάσεων, η Κροατία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της τον Ιούνιο του 1991.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο οποίος διεξήχθη ανάμεσα σε Κροάτες που πολεμούσαν για την ανεξαρτησία τους και Σέρβους της Κροατίας που αντιδρούσαν στην απόσχιση από τη Γιουγκοσλαβία, οι απώλειες ήταν μεγάλες. Περίπου 8.000 ήταν τα θύματα της κροατικής πλευράς, ενώ περίπου 14.000 αυτά της σερβικής πλευράς. Η κύρια περίοδος του πολέμου ήταν το διάστημα 1991-1992. Ακολούθησαν μικρής εντάσεως συγκρούσεις μέχρι το 1995. Τον Αύγουστο του 1995, χάρη στην επιχείρηση “Καταιγίδα” και με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, οι Κροάτες ανακατέλαβαν την Κράινα, μια περιοχή υπό σερβικό έλεγχο. Ως αποτέλεσμα της επιχείρησης αυτής, σημειώθηκε η μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμού στην Ευρώπη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς 200.000 Σέρβοι αναγκάστηκαν μέσα σε τρεις ημέρες να εγκαταλείψουν τις εστίες τους!

Έχοντας αφήσει πίσω τον πόλεμο, η Κροατία ξεκίνησε από νωρίς τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της. Το 1998, κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Zlatko Mateša, δημιουργήθηκε το Υπουργείο Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Λίγα χρόνια αργότερα, το Φεβρουάριο του 2003, κατατέθηκε η επίσημη αίτηση για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από τον Ιούνιο του 2004, η Κροατία απολαμβάνει το καθεστώς υποψήφιας χώρας, αλλά οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις αναβάλλονται και ξεκινούν τελικά τον Οκτώβριο του 2005.

Όμως, οι διαπραγματεύσεις “παγώνουν” τον Απρίλιο του 2009 εξαιτίας της συνοριακής διαμάχης με τη Σλοβενία για τον Κόλπο του Piran. Η Σλοβενία (ήδη μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης) άρει τα εμπόδια στις διαπραγματεύσεις πέντε μήνες αργότερα. Εν τέλει, οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώνονται τον Ιούνιο του 2011 και το Δεκέμβρη του ίδιου έτους υπογράφεται η Συνθήκη Προσχώρησης.

Στις 22 Ιανουαρίου 2012 διεξήχθη στην Κροατία δημοψήφισμα για την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 66,27% των πολιτών υπερψηφίζει την ένταξη, ενώ 33,13% τάσσεται κατά της ένταξης. Μια από τις αρνητικές πτυχές του δημοψηφίσματος είναι η χαμηλή συμμετοχή, καθώς μόλις το 43,51% των πολιτών συμμετείχε σε αυτό! Αυτό έδωσε την αφορμή για σκληρή κριτική τόσο στην Ε.Ε., όσο και στην κροατική κυβέρνηση από μερίδα της αντιπολίτευσης. Παρ’ όλα αυτά, η ένταξη επικυρώθηκε από το Κροατικό Κοινοβούλιο.

Σήμερα η Κροατία αποτελεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά τώρα που ο θόρυβος από τους πανηγυρισμούς για την ένταξη έχει κοπάσει, θα πρέπει να γίνει ουσιώδης κριτική αποτίμηση της ένταξης αυτής. Πολλοί υποστηρίζουν πως για να επιτευχθεί η υπερψήφιση της ένταξης στο δημοψήφισμα του 2012 χρησιμοποιήθηκαν τρεις “μύθοι”.

Πρώτος και βασικός μύθος είναι αυτός της οικονομικής ευημερίας που θα έρθει αυτόματα με την είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο δείκτης ανεργίας φτάνει ήδη στο 16,7% με τα αντίστοιχο ποσοστό στη νεανική ανεργία να ξεπερνά το 55%. Η οικονομία τους βρίσκεται σε ύφεση και είναι σχετικά αποδυναμωμένη. Η Κροατία εντάχθηκε στην Ε.Ε. στη χειρότερη οικονομικά περίοδο και οι Κροάτες παρέμειναν δύσπιστοι για την ευημερία που θα τους βρει. Αρκετοί υποστηρίζουν πως η κυβέρνηση απείλησε έμμεσα με αναστολή πληρωμών των συντάξεων αν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν ήταν θετικό...

Δεύτερος μύθος είναι αυτός της απομάκρυνσης από την αβεβαιότητα των Βαλκανίων και της (πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής) σταθερότητας. Οι Κροάτες έχοντας βιώσει πρόσφατα έναν αιματηρό πόλεμο θέλουν να μην εμπλακούν ξανά σε ένοπλες συγκρούσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω των ανοιχτών συνόρων και του διαπολιτισμικού διαλόγου, είναι ο εγγυητής της ασφάλειας των Κροατών και του εξευρωπαϊσμού τους. Τα Βαλκάνια αποτελούν εστία διαμάχης, η Ευρώπη εστία συνεργασίας και σταθερότητας.

Τρίτος μύθος είναι αυτός της εξάλειψης (ή μείωσης της διαφθοράς). Τα βαλκανικά κράτη φημίζονται για την εκτεταμένη διαφθορά και η Κροατία δεν υστερεί ούτε σε αυτό τον τομέα. Η διαφθορά συνεχίζει να πλήττει τόσο την πολιτική, όσο τη δικαιοσύνη. Η ένταξη στην Ε.Ε. θα οδηγούσε σε κάθαρση και η εφαρμογή ευρωπαϊκών οδηγιών θα καταπολεμούσε αποτελεσματικά τη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα.

Αυτοί οι “μύθοι” μπορεί στο μέλλον να καταρριφθούν, αλλά πέτυχαν το σκοπό τους κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος. Η Κροατία έχει πολλά μέτωπα να αντιμετωπίσει και μέχρι τώρα δείχνει να επιβεβαιώνει τους επικριτές της ένταξής της που μιλούσαν για βεβιασμένη απόφαση ένταξης. Ένα από τα πιο σημαντικά είναι η απροθυμία συνεργασίας με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία, καθώς αρνείται να παραδώσει πρώην στρατηγούς που κατηγορούνται από το δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου. Η άρνηση εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης έχει οδηγήσει τον Πρωθυπουργό Zoran Milanović σε πολιτική απομόνωση από τους Ευρωπαίους και η Κροατία αναμένεται να υποστεί βαρύτατες κυρώσεις αν δεν αλλάξει τη στάση της στο ζήτημα.

Η Κροατία έχει πολλά να προσφέρει και να πάρει από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποτελεί τη δεύτερη χώρα των δυτικών Βαλκανίων που προσχωρεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ανοίγει το δρόμο για την μελλοντική ένταξη της Σερβίας. Επιβεβαιώνει, επίσης, την επιθυμία των Ευρωπαίων για διεύρυνση στα Βαλκάνια και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Σήμερα που η Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει την πιο δύσκολη φάση της και δέχεται σκληρή κριτική, η ένταξη της Κροατίας θα δείξει με απτά αποτελέσματα αν ένα κράτος μέλος επωφελείται ή όχι από την ένταξη σε πολλά επίπεδα.

Read more...